Archive of Our Own

Life is hard. 

Just like his– eme, wholesome tayo dito! 

Pero seryoso, napakahirap ng buhay kapag mahirap ka. Totoo 'yun dahil isang living representation na ang bida nating si Justin De Dios mula sa katagang 'yun. 

Ever since highschool siya ay tumayo na siya sa sarili niyang paa. Well, wala naman siyang choice kung hindi kumayod para sa sarili niya o ngumalngal ng ngumalngal sa miserable niyang buhay and he wouldn't want to choose the latter kaya siya na ang bumuhay sa sarili niya simula nang palayasin siya ng magulang niya. 

Why, you might ask? Bakla siya. Yup, pangit ng mentality 'no? Isipin mo, mag-2022 na homophobic pa rin? Anyway, that's beside the point. Okay naman na siya ngayon at swerte nalang talaga siya at may mauuwian siyang sosyalin na condominium sa Eastwood. Oh, pak na pak! Hindi mo aakalaing noodles, kanin, at sabaw lang ang ulam niyan araw araw.

Well to be fair, it's not really his. It's his bestfriend's boyfriend's condo. Taray talaga, husband material! Yan ang when. 

Pero teka… sino ba kasi yang husband material na yan?! Edi none other than Pablo Nase aka soon to be husband ng bestfriend niyang si Stell. Simula kasi ng palayasin siya ng mga magulang niya ay inalok na siya ni Stell at Pablo na sumama nalang sa kanila sa condo nito. Katuwang na rin siya nito sa pagbabayad ng bayarin at renta sa condo para hindi naman masyadong mahiya si Justin. He wouldn't want to be a burden anyway. Hangga't kaya niya, go lang! Hindi na rin naman bago sa kanya 'to dahil kahit estudyante pa lang siya ay madiskarte na siya at laging naghahanap ng mapapagkakitaan.

Speaking of, andito na nga siya ngayon at nagmamadali na para sa appointment niya for another job interview. Well, kung hindi niyo maitatanong suking suki na ang ating bida sa kung ano anong job interview na meron basta hindi matatapakan ang dangal at prinsipyo niya, go lang! 

He always believes in his mantra na para sa kinabukasan dahil gusto niyang maipagmalaki ang sarili niya as someone na nakapagtapos ng pagaaral on his own. Gusto niyang makita ang buong pangalan niyang nakaengraved sa pin with PhD sa dulo. Pak, kaya mo yern DDD short for Dr. De Dios! 

Naputol tuloy ang pagmumuni-muni niya habang naglalakad nang biglang tumunog ang cellphone niya. Kinuha naman niya agad ito mula sa bulsa and immediately felt disappointed as soon as he saw the familiar notification na nagsasabing ireresched nalang daw ang job interview niya in a formal way.

Or in short, hindi siya tanggap. Masyadong mataas ang standards ng kompanya o hindi lang talaga siya bet ng HR. Ganon 'yon! 

Hay, sayang tuloy ang outfit niyang hanggang Circulo Verde niya lang narampa. Dibale, may limang darating na job interview pa naman siya this week. Wala na rin sa kanya 'tong isang nawala and besides, may work pa naman siya as part-time sa mcdo at ukay-ukay store. He can always look for other jobs kung kulangin man ang ipon niya. 

He just hopes na he makes it on time bago pa ang deadline ng mga bayarin. Hay, buhay! 

He deeply exhaled bago maglakad pauwi sa kanilang condominium. He had nothing else to do besides being a ghostwriter o hindi kaya ayusin na ang thesis nila para onti nalang ang gagawin niya. 

At least, he had something to look forward to for the day. 

Pagkapasok niya sa building ay sinalubong agad siya ng tango ni Kuya Guard sa lobby and in response, ngumiti nalang din siya na para bang sinasabing olats, kuya, bawi nalang ulit. 

At dumiretso na sa elevator papaakyat ng unit nila ni Stell at ang boyfriend nitong si Pablo.

"Oh, ano? Kamusta?" tanong naman ni Stell habang nagtitimpla ng kape sa kusina nang tumambad mula sa pintuan ang lantang gulay na si Justin. 

He immediately understood the situation at iniwan na muna ang tinitimplang kape sa counter upang icomfort ang ating bida. 

"Wala eh, malas. Hayaan mo na may part time pa naman ako sa mcdo tsaka ukay store. Okay na 'yon." sabi ni Justin at inilapag ang dala dala niyang bag na punong puno ng documents niya sana kaso nga lang hindi siya natanggap. Sayang tuloy yung dose pesos na paprint! 

Lumapit nalang si Stell sa kanya at inabutan siya ng hinanda nitong egg sandwich dahil for sure wala pang laman ang tiyan ni Justin simula kaninang umaga.

"Gaga ka, sabi ko naman kasi sa'yo 'wag ka na muna humati sa renta ng condo ngayong buwan. Napakakulit mo rin eh." Stell exclaims na para bang nanay siya ni Justin na binubungangaan ito. Well, parang ganun na nga but still, he knows na maraming binabayaran si Justin at halos isang kahig, isang tuka lang rin siya kaya he does what he can para mabawasan naman kahit papaano ang isipin ng binata. 

But Justin, being the stubborn man that he is. Hindi siya nagpatalo sa bestfriend niya. 

"Kahit na gustuhin ko man at alam kong mabebenefit ako niyan, hindi na 'no. Sobrang hiya ko nalang, kayo na nga ni Kuya Pablo halos nagpapakain sa'kin dito." wika nito sabay kagat sa decadent, creamy, and rich na egg sandwich na gawa ni Stell. Kavogue naman po sa adjectives miss maam. 

"Jusko, Jah. Para ka namang others, alam mo namang ikaw ang baby namin diba?" Litanya ni Stell na hindi na bago sa binata. He knows this but he also knows better. Hindi siya magpapatinag sa mga salitaan ni Stell na ganyan dahil kilalang kilala na niya ang kaibigan niya. 

"Alam ko rin na nagiipon kayo for your wedding to have your own baby kaya, no. Itabi niyo na yan. Consider it as my wedding gift since hindi ko naman ata maaafford magregalo sa inyo." Halos maiyak naman si Stell ng banggitin ni Justin ang kasal nila ni Pablo. Hindi na rin naman kasi nalalayo ang araw na ito at matagal na rin nilang napagusapan ang kasal nila kaya nga dagdag pa sa isipin ni Justin kung saan siya kukuha ng pera next year dahil sure naman siyang maninirahan na ang bestfriend niya at asawa nito sa iisang bahay and will probably leave the condo. 

Hay, sumasakit na naman ang ulo niya dahil alam niyang papunta na naman sa pera ang iniisip niya. 

"Parang 'tong tanga! Alam mo namang presence mo lang masaya na kami. Hay, payakap nga." Nawala siya sa lalim ng naiisip niya nang marinig niya si Stell. Isabay mo pa ang yakap nito na hindi na siya nakaangal pa.

"Everything will be better soon, Jah. Kapit lang, darating ang biyaya." Stell says as he pats Justin's back. Natawa nalang ang binata nito because he knows that it's too good to be true. 

"Ay jusko, pakisabi nga bilisan niya. Ang deadline ng bayaran ng bills papalapit na." sagot naman niya sa nakakatanda at pilit na pinipigilan ang mga luha na gustong gusto nang kumawala. Hay, nako! Gusto lang naman kasi niyang yumaman bakit niyo ba pinapahirapan ang bida! 

After that little soft hours ng magbestfriend ay agad namang dumaan ang oras na para bang napakabilis ng mga pangyayari. One minute, nakaupo siya sa laptop niya at inaayos ang thesis niya habang nagbabasa ng articles and the next thing he knew, madilim na ang paligid at wala nang Pablo o Stell na kasama niya sa unit. 

Hindi pa man din siya marunong magluto.

He closed his eyes and sighed once again. Mukhang mapupunta na naman ang isang linggong sahod niya sa convenience store food. Ano pa nga ba. Wala naman siyang choice. 

Ika nga ng ating Patron Saint na si Miss Kathryn Bernardo "Ang choice, para lang sa may pera." and Justin lives by that. 

Kaya heto siya ngayon, papunta ng Lawson para bumili ng sharksfin with unli rice para naman masulit niya ang 50 pesos niya dito. 

Binayaran na niya agad ang pagkain na inorder at naisipang umupo upang magmuni-muni nalang. Iniisip niya tuloy kung hindi ba siya umamin magiging ganito pa rin ba kahirap 'yung buhay niya? Hindi rin kasi biro ang paghahanap ng kung ano anong trabaho lalo na't hindi pa naman siya nakakapagtapos ng college. 

The worst part is, alam niya 'yung potential niya at yakang-yaka na niya ang pakikihalubilo sa iba't ibang tao pero wala rin sense because once they see na Senior Highschool Graduate lang siya ay hindi na agad ito tatanggapin. Napakaunfair 'no? Pero as always, wala naman siyang choice. 

Kaya tignan mo ngayon kahit halos mabilaukan na siya sa kanin at siomai todo lunok at nguya pa rin siya dahil hindi siya nakapagdala ng tubig niya. Hindi rin naman niya afford bumili ng 25 pesos na bote ng tubig sa Lawson dahil masyado daw mahal 'yon kasi kung iisipin mo isang gallon na rin 'yun sa mga water refilling station. 

Oh diba? Kung saan saan na napupunta 'yung utak niya. Kung hindi pa magvvibrate ang phone niya baka nasolve niya na siguro ang perfect solution sa 22 rotations ni Heaven. Emz. 

Kinuha niya ito mula sa bulsa niya and unlocked it only to see a notification from Superiorson ? 

Binuksan naman niya ang cellphone niya para mabasa ng maigi ang message mula sa kompanyang matagal na niyang inaasam-asam na makapasok. 

He smiled at himself as soon as he read the email saying that he'll be expected for an interview tomorrow. 

At dahil doon, hindi na matanggal ang mga ngiti sa labi niya habang patuloy na inuubos ang pagkain na binili niya. 

At least, tomorrow will be better. 

Maaga naman siyang nagising para paghandaan ang interview niya. He wants to be as professional as possible para wala silang masabi kahit na Senior High School Graduate lang siya. After all, kailangan talaga niyang magpaimpress dahil hindi biro ang makapasok sa Superiorson lalo na’t isa sila sa tinitingala pagdating sa fashion industry. 

Sa totoo lang, hindi naman niya afford ang mga damit dito at hindi niya rin gustong pagsayangan ng pera. It’s not that sayang ito but it’s just out of his budget. Hindi rin naman niya afford kaya never rin siyang nakapagsuot o hawak man lang ng damit nila but he’s sure na maganda ang quality nito. Kitang kita naman sa mga influencers o vloggers na finafollow niya, ‘yung tipong pwedeng pwedeng itapat sa Chanel, Dior, o Balenciaga. 

Speaking of luxury brands, eto siya ngayon naghahanap ng magandang ipangterno sa suot niyang polo para sa interview niya. As usual, nakatambay na naman siya sa closet ni Stell upang manghiram ng damit. 

“Eto nalang isuot mo, ‘wag ka na maghanap diyan.” nagulat naman siya sa boses na nanggaling mula sa pintuan ng kwarto ng bestfriend niya. 

“Kuya Pau!” bati nito sabay yakap sa kuya niyang matagal na niyang hindi nakikita. Well, he’s not technically Justin’s kuya by blood pero hindi matutumbasan non ang bond and connection na nararamdaman nila para sa isa’t isa.

“Kakabili ko lang niyan last week, isusuot ko sana sa isang party kaso cancelled na daw.” Pablo smiled at him at inabot na ang mukhang bagong laundry na coat.

“Thank you so much, Kuya. Saktong sakto job interview ko ngayon para sa Superiorson.” Justin says with so much excitement because he’s really looking forward to it.

“Naks, kakalabanin mo na ba Radkidz niyan?” pangaasar nito habang sinusuot kay Justin ang coat na dala dala niya. Kung hindi niyo kasi naitatanong, employee rin si Pablo ng kalabang brand ng Superiorson na Radkidz. Last year lang din nang magsimula siyang magtrabaho dito as Social Media Manager. 

“Hindi naman kuya, grabe siya! Malaking company rin naman ‘yung Superiorson katulad ng Radkidz kaya excited talaga ako sa offer. This is a big deal to me, you know that.” The younger explained habang inaayos ang damit nito while he looked at his reflection in the mirror. Ngayon lang ulit siya nagmukhang parang pagmamayari niya ang condominium na ‘to! 

“Of course, I do, bunso. Ganyan din naramdaman ko nung nagapply ako sa Radkidz, buti nalang talaga swerte.” Pablo smiled at him and pat his back for assurance na para bang sinasabi niyang you got this, bunso! 

Justin only sighed with a nervous smile on his face as he says,“Sana ako rin tamaan ng swerte mo.” He looked down at his shoes na para bang nagbabalik tanaw siya sa lahat ng pinagdaanan niya when he saw na napaglumaan na talaga 'to at hindi na siya presentable enough para sa mga tipo ng tao sa Superiorson. 

Mukhang manghihiram nalang din ulit siya kay Stell. 

Pablo lifted his chin up at tinignan ‘to sa mata to tell him something that’ll surely lift his mood up para hindi naman ito masyadong madown lalo na interview pa niya ngayon.

“You would, Jah. It’s not because of luck but because of your potential.” he says, fixing the younger’s collar. Napangiti naman si Justin sa simpleng gesture ng kuya niya. Kahit na kung iisipin magisa lang talaga siya sa buhay niya, hindi niya kahit kailan man naramdaman ‘yon when it comes to his Kuya Pablo. 

“Sana nga makita nila ‘yung potential na ‘yun.” he says with a full smile as if sobrang tapang niya at hindi siya magbbreakdown sa harap ng kuya niyang grabe kung makasupport sa kanya. 

And if that wasn’t enough, may pahabol pa ang the best kuya na si Pablo! 

“Sige na, magayos ka na. Ihahatid na kita para hindi ka na magcommute pa.” wika nito at nilabas ang susi ng motor niyang si Dusty. 

“Talaga? Thank you, Kuya!” Lalo tuloy nauudyok si Justin na maiyak pero hindi dapat! Compose yourself, Jah. 

Kaya heto sila ngayon, sakay ng motor ni Pablo papunta sa opisina ng Superiorson. Halos kulang nalang ay ibalde na ang pawis sa palad ni Justin sa sobrang kaba niya para sa interview niya, he just hopes na hindi siya uuwing luhaan dahil nakakaguilty naman sa pageffort sa kanya ng kuya niya. 

As soon as they got there ay agad namang nagpaalam si Pablo para makapasok na rin si Justin at hindi na malate sa interview nito. He wished him goodluck before driving home para naman pagsilbihan ang soon to be husband niya. Naks, domestic na domestic! 

Pumasok naman na ang bida natin sa loob ng building with full confidence na parang bang alam niya sa sarili niyang he will ace that interview or so he wished to. 

Hindi naman siya nagantay ng matagal sa waiting area bago siya tinawag ng babae sa reception. He walked to the receptionist para itanong kung saang room dapat siya didiretso. 

"Miss? Saan pong room 'yung pagiinterviewhan? For Justin De Dios po." he says, placing the documents that was inside a clear transparent envelope para naman makita ng receptionist na siya ang iinterviewhin pero dahil siya ang typical na masungit at nakatutok lang ang atensyon sa computer screen na receptionist syempre, tanungin niya ulit kung si Justin ba talaga ang lalaking nasa harap niya. 

"Uh, De Dios? Ikaw 'yon?" the receptionist clears her throat as she clicks through the mouse and keyboard at mukhang sinesearch ang pangalan ni Justin sa computer screen niya. 

"Opo." Justin immediately replies. Tumango naman ang receptionist before she confirms na may scheduled meeting nga si Justin for today. 

"Kumanan ka diyan, 5th room, hanapin mo si Miss Pat. Siya ang magiinterview sa'yo." the receptionist replied in a monotone voice at itinuro na ang kwarto na pagiinterviewhan ni Justin. Feeling tuloy niya dito pa lang hindi na siya matatanggap, parang napakasungit ni ate mo ghourl. 

"Thank you so much po." Justin bowed as a sign of respect at nginitian nalang ang receptionist before he proceeded to walk away from the waiting area. 

Ngunit hindi niya napansin na tila natameme naman ang receptionist once she took her eyes off the screen and saw Justin’s smile para bang… 

"Ang gwapo.." she whispered to herself and that’s when she realized na nakita na niya ang lalaking saktong sakto para sa hinahanap ng boss niya. 

Justin was about to turn right sa hallway nang tawagin ulit siya ng receptionist. 

"Ay, teka! De Dios!" the receptionist calls. Napabalik naman si Justin sabay sagot ng, "Uh, yes po?" 

Mas lalong lumaki ang ngiti ng receptionist once she saw the full view from head to toe. Mukhang good-looking nga talaga si Justin at para bang nakakita siya ng anghel in a human form. 

"Nevermind. 'Wag ka na tumuloy kay Miss Pat. Dumiretso ka na dun, sa pinakadulong pintuan. Hanapin mo si Mr. Santos. Siya ang magiinterview sa'yo. Goodluck, galingan mo! 'Wag mo papalampasin offer niya sa'yo!" The receptionist shooed him away habang hindi niya alam kung bakit siya dinadala ng mga paa niya sa pinakadulong pintuan sa hallway with confusion etched on his face. Pinagloloko ba siya ng receptionist?! 

Nevertheless, tumuloy pa rin siya dahil ‘yun naman ang utos sa kanya ng receptionist kahit na hindi niya alam kung kakabahan ba siya o magtataka sa nangyayari. Hindi niya alam kung bakit pero parang iba ‘yung kaba niya sa interview na ‘to kesa sa ibang mga interview na pinagdaanan niya. 

Pero kahit na ganun, pumasok pa rin siya sa pinakadulong kwarto with full confidence like he did once he entered the building and to be fair, nawala agad ang kaba niya once he saw the man sitting on the office chair behind the desk. Tila nagwarm up agad ang pakiramdam niya when he saw how giddy and excited the man is as he suspected na siya ang Mr. Santos na tinutukoy ng receptionist. 

The man instantly acknowledged him at pinaupo na sa harap nito to ask some questions. 

The interview went… okay? Justin wasn’t sure dahil basic information lang naman tinatanong sa kanya na para bang mas interested pa ang lalaki sa harap niya tungkol sa buhay niya kesa sa working skills nito. 

"Ay pwede 'to. Hm, sige.." He heard the man whispered to himself habang binabasa ang resume niya sa harap niya. "Ano ulit pangalan mo?" tanong ulit nito at binaba na ang resume sa desk niya. 

"Justin De Dios po." agad namang sagot ni Justin na hanggang ngayon ay nagtataka pa rin. "Jah nalang or Tin, Sir." he replied again just to clarify things. Tumango tango naman si Mr. Santos habang pinagmamasdan siya. 

Sa totoo lang, kanina pa talaga siya nacoconscious. Paano ba naman kasi, kanina pa sila nakatitig sa kanya na para bang jinajudge nila buong pagkatao ni Justin. He’s aware na baka hindi naman talaga ganun ang ibig sabihin ni Mr. Santos sa mga tingin niya at baka pakiramdam niya lang ‘yun but there’s something about the way they stare at him that makes him feel conscious. 

Pakiramdam niya tuloy hindi siya prepared kahit na ginawa naman niya ang lahat para magmukhang presentable sa harap nilang lahat. 

"Justin De Dios… You know, ang gwapo mo. Bagay na bagay talaga!" The man exclaims na lalong ipinagtaka ni Justin. 

"Sir? Ano pong ibig niyong sabihin?" pagpapaulit pa nito as he clutch tightly on his shoulder bag. Lagot na, may masamang pakiramdam si Justin dito. 

"Justin, right?" The man asks once again at tumango nalang si Justin as a response. Bigla tuloy niyang nalagay ang kamay niya inside his pocket to check kung andun pa ba ang cellphone niya and he sighed in relief nang makapa nitong andun pa nga ang cellphone niya. 

"Justin... Suson." Mr. Santos whispered to himself na parang bang iniisip kung magandang combination ang pangalan at surname na ‘to. 

"Justin Suson?" tanong naman sa kanya ni Justin habang iniisip kung pinagttripan ba siya ng professional sa harap niya o baka akala nito ibang Justin ang nasa harapan niya.

"Tama! Perfect!" Mr. Santos agreed with matching palakpak pa na para bang si Justin na talaga ang perfect  para sa trabahong matagal nang inaassign sa kanya ng boss niya. 

Mas lalo tuloy kinabahan si Justin. 

"Ano pong ibig sabihin niyo?" he nervously asks, still not letting go of his bag in his hand. 

"May iba akong trabaho para sa'yo. Disregard the position na pinagaaplayan mo. Malaking bigayan 'to." Mr. Santos persuaded, leaning closer to Justin to appear even more convincing. 

Para tuloy natatae si Justin sa kaba! Sabi na nga niya eh. Something’s different talaga simula nang kausapin siya ng receptionist. Sana pala hindi nalang siya sumunod don at dumiretso na kay Ms. Pat. 

"Teka, Sir. Hindi naman 'to scam diba? Baka mamaya budolin niyo po ako, jusko, wala akong pera, wala kayong mahihita sa'kin." pagmamakaawa nito which lead to Mr. Santos being confused not until he realized what he just said. 

"No! I'm sorry namisinterpret mo ata sinabi ko. Basta, get dressed! Ayusin mo sarili mo and we'll meet next week okay? Abangan mo text o tawag ko." The man chuckles, putting the papers back to Justin’s clear folder at iniabot na ito pabalik sa kanya. 

"O-Osige po, Sir. Mauna na po ako.." sagot naman ni Justin at kinuha na ang envelope niya. He opened the door outside of the room na para bang napunta siya sa ibang planeta. 

What the fuck just happened?! Tanong ni Justin sa sarili niya habang kinakalkal ang bag at wallet nito na parang naninigurado pa siyang kung may nakuha ba sa gamit niya. 

And he couldn't believe na… walang nawala?! Yung 1,500 niya andito pa buong buo at makintab. Yung credit card niya na may lamang 50 pesos, andito pa rin. Pati na yung baby picture niya. 

Kumpleto naman pero bakit pakiramdam niya na-hypnotized siya? Shet, mas lalong nakakakilabot kung iisipin. 

Kaya instead of thinking about what happened earlier, napagdesisyunan nalang niyang umuwi at ikwento ang nangyari sa bestfriend niya. Panigurado, makakatulong yon. Or so he thought it would. 

"Gago, paano kung malisyosong trabaho pala yan?! Pano kung gawin kang sex worker?!" Ang walang hiyang (Literal!) na Stell Ajero ang maririnig mo sa buong unit ng condo nila. 

Insert: Sige ghourl, ilakas mo pa para marinig ng mga kapitbahay! 

Napanganga nalang si Justin sa naririnig niya mula sa bestfriend niyang eskandalosa. 

"Grabe ang bibig, Stell Ajero! Superiorson yon oh! Malaking kompanya! And you think na maghihire sila ng sex worker?" wika nito habang inaayos ang coat na hiniram niya mula sa Kuya Pablo niya. 

"Wala naman sa itsura 'yan so, I think, YES NA YES?!" Stell exclaims with matching hand gestures pa ‘yan at full of confidence na akala mo speech ang sinasabi. 

Kaya ayon, nakaltukan tuloy siya ng beri beri light ng ating bida. 

"Gaga ka talaga! May asawa na 'yon!" wika naman nito habang akmang aambahan siya ng bestfriend niya pero in the end hindi rin niya ginawa at nagtawanan nalang sila. Oh diba parang mga tanga. 

"True ba? San mo naman nasagap yang chismis na yan?" tanong naman ni Stell dito habang tinutulungan si Justin magayos ng damit niya. 

"Well, dapat kasi talaga academic article ang babasahin ko kaso ibang article ata napindot ng kamay ko at napagalaman kong may lowkey relationship daw siya since 2019." Justin proudly says as if verified talaga ang chismis niya. Well, it doesn’t have to be dahil chismis nga lang ‘yon at doon sila nabubuhay magbestfriend kaya pwede ba! Hayaan niyo na silang magchismisan. Bongga ng mga modern day Marites, ‘no?

"Taray naman, may silbe pala ang talino mo at sipag sa pagreresearch!" sabi ni Stell at hindi na napigilan ang paghalakhak niya. "Para saan pa't scholar ako?" sagot naman agad ni Justin and threw a high five in the air. Oo, silang dalawa lang talaga nagkakaintindihan sa kabaliwan nila. 

Weeks has passed at wala pa ring tawag ang Superiorson sa ating bida. Okay, medyo OA yung weeks dahil tatlong araw pa lang naman ang nakakalipas but still, halo na ang takot at kaba niya na baka totoo nga ang sinasabi ni Stell or worse, ibenta ang info niya sa internet to which Stell responded with as if naman interesting enough ang buhay mo para pagsayangan nila ng pera at ang rebat naman ni Justin na aba talaga, pang-mmk ‘to kaya dapat maunahan ko silang magsubmit ng details sa ABS-CBN para naman ako ‘yung makakuha ng porsyento. Sayang din ‘yon! 

Oh diba, wala talagang iniisip kung hindi pera. Ganun ka-praktikal si Justin, okay lang na masabihan ng mukhang pera at least nababayaran ang bills at walang utang. Speaking of, eto siya ngayon pabalik ng office ng Superiorson dahil finally, after 4 days, natawagan rin siya! 

He happily sat on the waiting room habang inaantay niya ang go signal para sa final interview niya daw. Of course, may halo pa ring kaba at nasa likod pa rin ng utak niya ang mga sinasabi ni Stell but looking at it now parang hindi naman ganun dahil napapalibutan siya ng hardworking at professional na mga tao. 

Sa kabilang banda, may ibang diskusyon na nagaganap.

“Sir, I found him. The perfect one. Just in time sa pagbabalik ng Lolo mo.” the assistant, Josh Santos told him habang pinapakita ang photocopy ng papers ni Justin. Agad itong kinuha ni Ken and examined it thoroughly. 

“Are you sure of this, Santos?” Napakunot naman ang noo niya nang makita ang credentials nito. Sayang, he would’ve been the perfect fit sa bakanteng job offering nila but this is more important than that. 

“Opo, Sir! Bagay na bagay kayo para bang couple of the year . Ganon!” Josh exclaims proudly dahil after ilang years ng paghahanap ng perfect fake fiance, they finally saw one na pasok na pasok sa description at standards na gusto ng boss niyang si Ken to show off to his relatives. 

“Siguraduhin mo lang ha.” paninigurado pa nito kay Josh at agad namang tumango ang assistant bago kunin mula sa kamay ni Ken ang mga papeles. 

“Oo naman, Sir!” he says which Ken immediately responded with “Okay, papasukin mo na siya.”

Eto na. Makikita na niya talaga kung anong itsura ng lalaking matagal nang kinukulit sa kanya ni Josh. To be fair, he trusts Josh more than his own family dahil parang kapatid na rin ang turing niya dito kaya siguro ganito nalang ang pakiramdam niya dahil for the first time… he felt excited. Something that he wished to feel again long ago finally happened. He finally felt something more than emptiness. 

But the story isn’t as perfect as it seems, right? Ampangit naman kung ganon kasing pangit ng pakiramdam ni Justin once he was alone in the room with Ken behind his desk because he swears na kung hindi lang siya ang boss dito baka hindi na ‘to nakapagtimpi at nasapak na si Ken dahil oh my god talaga he’s getting on his nerves! 

“Tell me, why are you deserving of this job, again?” Ken repeated, once again! And Justin’s sick of his questions already. ‘Yung totoo, boss ba talaga ‘to? Bakit hindi siya marunong makaintindi? Sobrang simple lang ng reason ni Justin yet paulit-ulit siya. 

Pero kahit na napipilitan pa siya ay sumagot nalang rin siya, wala naman siyang choice. 

"Kailangan ko nga ng pera para mangibang bansa. Sabi ko nga kanina, kailangan ko yon sa pagpapalakad ng documents. Madami akong aasikasuhin." he says at iniurong ang mga papeles na dala dala niya for a sign na Oh eto, basahin mo! Hindi ‘yung sinasayang mo laway ko. 

The boss ignored this and proceeded to ask him even more question. Aba talaga, dinaig pa si Tito Boy! Palit nalang kaya kayo ‘no? Dami mong chika Boss Suson eh. 

"Paano ako makakasiguradong hindi ka tatakas?" Tanong na naman ulit ni Ken pero imbis na mainis sa future boss niya ay inilabas nalang niya ang wallet niya. 

"Oh, eto, ID ko," sagot naman nito habang isa isang nilalabas ang kung ano anong ID na meron siya. Pati na rin ata timezone card nailabas na niya. 

Pero hindi talaga natatapos ang walang sawang katanungan ng boss niya at dinaig pa ang mga panelist sa thesis! Nakakaimbyerna talaga! 

"Paano ako nakakasiguradong hindi yan peke at gawa sa Recto?" The boss asks while he puts his pointer finger in between his lips, a habit that he couldn't control as he swivels his chair back and forth. 

"Aba'y putcha kung ayaw mo edi–" 

"No, I mean, naninigurado lang ako. This is not some kind of joke or what. I'm serious, De Dios." he says, sternly na para bang tinatakot niya ang lalaking nasa harap niya. 

"At nangangailangan din po ako, Sir.” wika naman ni Justin with a convincing tone. “Kailangan niyo ng serbisyo ko, kailangan ko ng pera niyo. So, ano, deal na ba? Oks ka na?" he says, even giving a thumbs para mas convincing sa soon to be boss niya.

Hindi na tuloy naka-hindi pa si Mr. Suson, he deeply sighed bago magisip-isip sandali kung tama ba ang magiging desisyon niya and the very convincing Justin in front of him isn't really helping. 

"Ugh, you better be good at this Mr. De Dios!" wika naman nito na parang napipilitan pa with frustration because he can't deny that Josh really did well in picking what's best for him. 

Halos mapatalon naman si Justin dahil finally, may trabaho na siya! Oh well, kung ang trabaho lang naman ay pagiging fake fiance for the holidays edi okay lang at least may kinikita. 

"Oh, sure, babe . I am." Justin winked and Ken can't help but to throw a disgust face na para bang hindi niya gusto ang nangyayari pero sa totoo lang… he found the boy really cute. 

He hates to admit it pero mukhang tama nga talaga ang desisyon ni Josh. 

"Sign the papers later." he says, fixing the papers in front of him.

Dahil naman dito lalong lumaki ang mga ngiti ni Justin. 

"My pleasure, babe ." panguudyok pa nito lalo. Hindi tuloy alam ni Ken kung matutuwa ba siya o mandidiri but he's sure that babe doesn't fit them both.

And he hates that endearment anyway. 

"Stop with the babe, kadiri!" pagrereklamo nito with matching disgusted face expression pa na lalong ikinatuwa ni Justin. 

He figured out na ang boss sa harap niya ay hindi talaga yung tipo na magaling sa mga lalaki.. or babae. Ah, basta! Hindi siya 'yung tipo ng taong magaling sa relasyon because he couldn't even flirt!

But then again, that's what Justin thought. wink wink. 

So, instead tinanong nalang niya kung ano bang endearment ang trip ng boss– este fiance niya. 

"Ano gusto mo? Mahal? Babi? Babu?" wika nito, giving plenty of options sa nakakunot na noo na Ken. Hindi naman ito sumagot agad at parang nagisip pa muna bago siya magsalita. 

Because he wants to think about the perfect endearment for the both of them. 

" Langga ." 

"Oh, you're into classics! Nice." Natuwa naman si Justin sa choice of endearment ng fiance niya pero sa totoo lang wala naman sa kanya kung anong tawag nila sa isa't isa but he thought na baka big deal ito for Ken so he let him be. 

"My lolo." Ken says, pertaining to his old school Lolo na sinusunod niya lang naman. 

"Yeah, right. Whatever, Langga." pangaasar pa lalo ni Justin dito habang inaayos ang mga papeles niya inside his clear envelope. 

After that interview na halos magpatayan na sila na para bang aso’t pusa ay napagdesisyunan ni Ken na idiscuss na kay Justin kung paano iikot ang deal nilang dalawa. 

And Justin being the drama queen that he is ay gulat na gulat naman sa offer nito because he did not expect it to that big lalo na galing pa sa technically boss niya pero fiance na rin soon but he knows that Ken is that CEO, so he doesn’t mind. After all, siya naman ang siniswelduhan. 

"Teka, ano? Pakiulit nga?!" he asks once again dahil hindi siya makapaniwala sa sinabi ng boss niya with matching overreacting hand gestures. 

"1 month of dating, 10k per week at may 5k na allowance kada date natin, magdadagdag pa ako lalo na kung meet the relatives na. Wala kang gagastusin at sagot ko lahat dates natin. Even the clothes na bibilhin natin for every occasion at kung kailangan gumastos kapag kasama ang relatives. Ako lahat." sagot naman sa kanya ni Ken habang inaayos na ang papeles for Justin to sign na para bang sinasabi niyang eto na talaga, Lo. Ready na ako for mature roles! Chariz. 

"Shet, 10 times 4, bali 40k na agad! Wala pang allowance?! Sigurado ka bang hindi 'to fake?!" Oh diba wala pa sila sa harap ng relatives ni Ken pero hakot na hakot na niya ang best actor award for being the most OA interviewee of the year! Natawa naman dito si Ken dahil feel niya tuloy magkakasundo agad si Justin at ang relatives niya. 

"No. The only thing that's fake is our relationship." Ken says, waving the contract alongside the check that signifies na purong kasinungalingan ang lahat at dahil lang talaga sa pera kaya napakaladkad ang ate mo ghourl na si Justin dito sa trippings na fake fiance ni Ken. 

"Shet, totoo nga." Justin whispered to himself at napahilamos pa ng mukha niya pagkatapos magsink ang offer ng boss niya sa kanya. "Deal na deal po sir! Thank you so much po." wika nito at paulit-ulit pang nagbow sa harapan ng CEO para mapakita kung gaano siya kathankful sa offer na binigay ng nakakatanda. 

O-oo na sana ang ating dakilang boss nang may pumasok sa isip niya ang isang kondisyon. 

A very important one. 

"Wait, before we sign the contract, may isa akong rule." he says, pointing his fingers sa contract na nasa harapan ni Justin and Justin being himself na super duper drama queen feeling tuloy nito inuudyok na siyang pirmahan na ang kontrata just by looking at it. 

Pero instead na agawin ang papers para secured na secured na ang future niya ay tinanong nalang niya ang boss niya, "Ano po 'yun?"

"No attachments." Ken says, staring straight into Justin’s eyes that gave him literal chills. Oo, literal dahil pakiramdam niya lalamunin siya ng buhay ng boss niya! 

"Huh?" he stutters through his words, to which Ken replied with a, 

"In short, walang maiinlove , De Dios." Oo, isang malaking emphasis on the two big words na walang maiinlove according to Mr. Ken Suson. Hindi natin sure kung kakainin niya ‘yang mga salita niya later on. 

Insert: Hindi mo rin sure kung salita lang ba ang kakainin. Emz . 

After a long silence, bigla namang sumagot si Justin ng, "Aba yun lang naman pala. Yes po, Sir!" with matching pagtaas pa ng kilay sa sobrang excited ng ating bida. 

Natawa naman si Ken sa response nito but composed himself later on. Umupo siya ng maayos sa napakamahal nitong office chair na kayang kayang bayaran ang buong tuition fee ni Justin sa isang semester. 

"No, not that easy. Hindi mo ko madadaan diyan. I'm a simple man. I don't want any other unnecessary responsibilities at baka kung ano pang issue madala mo sa kompanyang pinaghirapan ko." he casually says, using big words just to intimidate the latter. Hindi rin niya alam kung bakit pa niya kailangan takutin ang kausap niya when in fact hindi rin naman magpapadaig ang future fiance niya sa kanya. 

"And with that, I declare that if you ever fall in love, ibabalik mo lahat ng sweldo mo sa'kin. In short, you have nothing left." he smirks as he fixes his collar na para bang pinapaalala niyang nasa kanya ang power and Justin’s nothing but his own little fake fiance na kayang kaya niyang patumbahin in just a snap. 

Oh, diba? Wala pa nga grabe na kung magbardagulan ang isa’t isa. Jusko, panindigan niyo talaga ‘yan ha! 

Ibinalik naman ni Justin kay Ken ang smirk nito with as much confidence as the CEO. 

"Sus, easy. Walang kahirap hirap naman 'yang rule mo, Sir." he says na parang hindi naman ito challenge sa kanya. 

Tinignan lang siya ni Ken with a look na para bang let’s see how it goes, De Dios. But instead of boasting, he just threw a question to the latter. A very important one kahit na one word lang naman siya. 

"Deal?" 

He offers his hand to the younger. Napangiti naman si Justin dahil dito and just said, "Oo naman, Sir. Deal na deal!" as he grasps Ken’s hand firmly habang hinahanda ang ballpen just in time for Ken to give him the paper. 

"Okay, good. Sign this then fix yourself. We're going to the mall." Justin’s eyes lit up instantly with the word sign at agad na pinirmahan ang contract with no hesitations.

Natuwa rin naman dito si Ken dahil finally nakahanap rin siya ng fake fiance niya just in time for the holidays at ang pagbabalik ng Lolo niya from States that's why they immediately went to one of Ken's exclusive malls na mapapasabi nalang siya ng oh my god talaga, hindi ako belong dito! dahil na-culture shock ang ating bida bigla. 

Una sa lahat, anong exclusive mall??!?! Tama vah 'yon?! And second, first time lang niya makakita ng department store na magsserve sayo ng cocktail pagkapasok na pagkapasok mo with matching synchronizationism kemerut sa pagbow at bati sa kanila na dinaig pa ang happy to serve ng SM. 

Grabe ang gulat ni bakla, eto nalang ata ang sitwasyon na hindi niya alam kung paano makikihalubilo. He's good with people, he won't deny that. Ika nga nila, people pleaser si Justin at may pagka- social butterfly kaya kung tutuosin hindi naman dapat siya nahihirapan ng ganito makihalubilo at makibagay sa mga tao sa paligid niya na alam na alam niyang kayang kayang bilhin ang buong pagkatao niya. 

Just like the people who are roaming around the mall giving him stares, ganun rin ang fiance niya and he doesn't know why. 

Mas lalo tuloy siyang naconscious at pakiramdam niya hindi siya belong dito. Nakita naman niyang busy ang fiance niyang maglibot libot ng tingin sa department store kaya he decided to hide behind one of the clothes rack para naman kahit papaano may breath of fresh air na walang taong titingin sa kanya. 

"What are you doing?! Lumapit ka dito and don't hide from me." Nagulat naman siya nang marinig niya ang authoritative voice ni Ken na para bang minamando-mando siya sa loob ng department store. 

Mas lalo tuloy nakakahiya! Now he knows na mas lalo na talaga silang pinagtitinginan. 

"I'm finding you something to wear, idiot." The older whispers habang halos buhatin na si Justin by his hand on Justin's waist to keep him closer to his perimeter para lang makita kung babagay ba dito ang napili niyang damit. 

"Kaya pala todo titig mo sa'kin." Justin whispered to himself, never once did he tried to look up dahil hanggang ngayon nacconcious pa rin siya sa mga tao sa paligid niya. 

"Here, try this." iniabot naman ni Ken ang outfit na napili niya for Justin to try on. Mga ilang hanger din ito at may kabigatan but Justin being himself ay tinignan niya agad ang price tag sa isa sa mga damit na binigay sa kanya ng fiance niya. 

“Ha?! Limangdaan para lang sa tshirt na ‘to? Hindi na, akin nalang limangdaan mo ako bibili sa ukay store namin. Bente pesos lang may isang buong outfit na ko.” pagrereklamo ng binata habang pilit na ibinabalik ang hawak hawak niyang damit sa fiance niya. 

Mas lalo namang natawa dito si Ken. Well, at least Justin's different from the past relationships I was with. He thought habang pinagmamasdan ang binatang nalulula pa rin sa presyo ng mga damit sa department store. 

“Remember, we’re trying to impress my relatives. Hindi tayo magpapakatipid, De Dios.” he says, ruffling his fiance's hair na para bang close na sila right after the interview. Well, wala naman silang choice. They have to look that close para maconvince nila ang madlang pipol sa relationship nila. 

“Sayang yung pera eh.” the younger pouts habang nanghihinayang pa rin sa technically, pera na hindi naman gagastosin ni Ken dahil pagmamay-ari naman niya ang mall na ito pero kahit na, mahigit ilang libo rin 'to! 

“Ako naman gagastos.” Ken chuckles at wala nalang nagawa si Justin but to let him be. 

“Sabi ko nga po." He says, cutely , according to Mr. Suson. He can't deny that, okay?! Cute naman talaga si Justin the moment he walked inside his office. Kung naririnig lang siguro ni Justin ang naiisip ni Ken baka sumagot ito ng given na 'yon, no! Nasa lahi na talaga ng mga De Dios ang pagiging cute and beautiful inside and out. Oh, pak, divuh. 

“Akin na nga 'yang mga damit para hindi mo na nakikita yung price tag!” Ken shook his head lightly at inagaw nalang ang mga damit mula sa mga kamay ni Justin. 

“Luh, sir, joke lang ih. Sige na, susukatin ko na.” sagot naman sa kanya ni Justin at kinuha na pabalik ang mga damit para masukat na niya. 

Meanwhile, nagpintig naman ang tenga ni Ken sa narinig nito. 

“How many times have I told you to not call me-”

“Opo, Langga. ” Justin replied, emphasizing on the endearment that they both agreed a while ago. 

“Shut up and just hurry. Gagabihin tayo.” Ken rolled his eyes at the younger at itinulak pa ito sa pinakamalapit na dressing room. Natawa naman si Justin sa inakto ng fiance niya na ibang iba sa professional CEO na nakilala niya kanina because this Ken looks like someone younger than him. In short, baby. 

“Cute naman magalit bebi ko.” Justin winked at naglakad na papalayo only to see Ken's disgusted face na para bang nandidiri siya sa endearment na ginamit ni Justin.

After how many years, ( yes, may pagka-OA rin si Ken, parehas sila ng fiance niya.) Ay lumabas na rin mula sa fitting room si Justin na hawak hawak ang mga hanger ng damit. Lumapit na rin siya agad kay Ken na nagaantay habang nakaupo sa silya malapit sa fitting room. The older didn’t notice him agad kaya tinapik nalang niya ito. 

“Okay na.” he said, giving Ken the clothes that he just wore. Tila nagtaka naman ito kung bakit nakakunot ang noo ni Ken na para bang may masama siyang nagawwa. 

“Anong okay na?! Sa tagal mo dun hindi ka man lang nakapagfit kahit isang damit?” tanong nito, looking up kay Justin na nakatayo sa harap niya wearing a bored facial expression na para bang gustong gusto na niyang umalis sa mall na ‘to. 

“Hindi, nasukat ko naman lahat. Okay naman siya, sakto ‘yung size.” wika pa nito while swaying side to side habang hawak hawak pa rin niya ang mga damit. Meanwhile, lalo namang naginit ang ulo ng ating CEO dahil dito. 

“Ay deputa. Bakit hindi ka lumabas?! Hindi mo man lang pinakita sa’kin?!” He yells, well, not really dahil ayaw niyang magcause ng scene sa loob ng department store that’s why he just composed himself bago pa siya sumabog kaya naman napakamot nalang ng ulo si Justin.  

“Eh-”

“Whatever. Akin na ‘yan nang mabayaran na.” The CEO rolled his eyes at kinuha nalang ang mga damit from Justin before they proceeded to the counter to check out. 

After that incident, hindi naman na sila nagpalate pa at hinatid na rin ni Ken si Justin to his condo in Eastwood. Medyo malayo layo nga lang ang byahe dahil galing pa sila ng south but nevertheless, they made it. 

“So, this is where you live?” tanong naman ng CEO habang minamando ang kambyo para makagilid siya sa tapat ng building ng condo ni Justin. 

“Obvious ba?” sarkastikong sagot naman ni Justin habang nakangisi. “Tinatanong ka ng maayos eh!” wika naman sa kanya ni Ken. Hay nako, pati ba naman dito hindi natatapos ang bangayan ng dalawang 'to! 

“Sungit!” natatawang pangaasar ni Justin sa kanya habang inaayos ang mga pinamili nilang damit kanina. “Akin na ‘to ha. Wala nang bawian." he says, clutching his bag tightly at ang mga paper bags na dala niya. 

“Oo na, sige na.” Ken chuckles, pressing one of the buttons beside him to unlock the door. “We’ll see eachother on the weekend ha? Susunduin kita.” pagpapaalala nito sa bata na tinanguan lang naman ni Justin bago bumaba. 

“Sige, bye!” he says through the window before waving goodbye to Ken habang pinagmamasdan niyang humarurot ang kotse nito. 

Hindi naman niya matago ang ngiti niya kay Kuya Guard sa lobby habang masayang tinatahak ang elevator paakyat ng unit nila. He managed to get on their floor on time para sa night routine niyang 9PM nagsisimula. (and by night routine, it means doing his thesis.)  

Agad naman niyang kinuha ang susi mula sa bulsa niya ang opened the door as he happily hums his way through the unit. Binaba niya ang mga malalaking paper bag niya sa lamesa niya without even noticing na kanina pa siya pinagmamasdan ng Kuya Pablo niya. 

Well, it looks like Justin’s have some explaining to do. 

It's… exhausting. Literally! Dahil parang nakikipagusap si Justin sa pader. You know what, he takes it back dahil mas gugustuhin na niyang makipagusap sa pader kesa makipagtalo sa Kuya Pablo niya pero kahit na ganun, he still tries again. 

“Kuya Pau, hindi nga po ito illegal, well, kinda pero inassure naman na ako ni Ken na hindi naman daw ako maapektuhan nito sa future endeavours ko at ang mga taong nakapaligid sa’kin.” pagpapaliwanag niya dito for the nth time but still, ayaw makinig ng Kuya Paulo niya sa kanya habang nakaupo silang dalawa sa couch. 

“How sure are you of that? Malay ko ba kung habol-habulin ka ng parents niyan once your contract is done?” sunod-sunod na tanong nito, pressing two of his fingers in his temples na para bang sinasabi niyang sumasakit ang ulo niya dahil sa mga desisyon ni Justin. 

“And lastly, paano kung ipakasal ka talaga diyan?! Do you even know the consequences of what you’re doing?!” dagdag pa nito, his voice slightly getting louder habang pinipigilan niya ang sarili niyang sumabog nalang sa harap ni Justin kaya naman napatayo ang nakakabata at lumapit sa kanya para pakalmahin 'to. 

“Kuya, kalma. It’s gonna be okay, tsaka it’s a one time thing. After ng holidays, okay na. We’ll act as if we don’t know each other in real life.” he says, patting his Kuya's back to give him some kind of reassurance. Wala naman nang nagawa pa si Pablo and just sighed in defeat. Alam naman niyang weakness niya talaga si Justin. 

“Ayoko lang mapahamak ka, you still have your dreams after you. Magaabroad ka pa.” pagpapaalala nito, leaning his head towards Justin to feel his bunso's warmth. Napangiti naman si Justin dahil dito at hinagkan ng mas mahigpit si Pablo. 

“Opo, kuya. Hindi ko naman ‘yun nakakalimutan.” he says as he plays with his Kuya's hair habang nakahiga pa sila sa couch together. Kung hindi siya umuwi ng late kasama ang mga mamahaling damit na dala niya iisipin talaga nito na nagpapalambing ang kuya niya. 

He don't mind though dahil alam niyang mamimiss niya rin 'to once Pablo and Stell decides to get married kaya kahit na alam niyang siya ang maglilinis sa umaga, he still agreed with the movie night in the couch with his Kuya Pablo. Just like the old times. 

It's finally the weekend at kung para sa iba itong ang rest day nila, for Justin, it's definitely work day dahil ngayon ang araw na dadalhin siya ni Ken upang ipakilala sa relatives nito. Mukha lang siyang walang hiya sa personal pero deep inside kabadong kabado na siya kaya andito sila ngayon, nakasakay sa kotse ni Ken habang pinapractice ang kwento ng love story nila on their way sa rest house ng pamilya ng CEO. 

"Okay, ulit. Anong buong pangalan ko?" tanong naman ni Ken habang nagmamaneho to which Justin immediately replied with, "Felip Jhon Suson." 

Tumango tango lang si Ken at nagtanong na ulit. 

"Next, my age?" he asks, making sure to keep his eyes on the road. 

"26." sagot naman ni Justin sa kanya. 

"Good. Anong tawag nila sa'kin sa bahay?" huling tanong nito bago siya kumaliwa sa tinatahak nilang daan. 

"Kenken." 

That sounds nice coming from Justin. 

He thought. 

No, actually. He felt it. 

Hearing his old nickname come from Justin's mouth just feels so natural like it was meant to be said by Justin. Hindi tuloy niya alam kung dahil lang ba sa magandang speaking voice nito kaya gusto niya ang pagkakasabi ni Justin ng nickname niya or it's deeper than that. And he really hopes that it's not the latter. 

Dahil kung ‘yun nga yon, baka hindi na siya makapagpanggap pa. 

"Okay, ikaw naman." sinabi nalang nito at napailing sa sarili. Ayan, Ken, kung ano ano kasing iniisip mo! He easily regained his composure lalo na nung narinig niya si Justin magtanong. 

"My whole name?" the younger asks, turning his head to Ken’s direction para makausap niya ito ng maayos. Kanina kasi ay pinagmamasdan niya ang magandang tanawin on their way to Laguna, sa rest house nila Ken. Balita niya kasi doon piniling magstay ng Lolo ni Ken for the holidays.

"Justin De Dios, 24, graduating from UPM, at meron kang bestfriend na si Stell. You also live in Eastwood." he says with full confidence habang patuloy na tinatahak ang malubak na daan sa provincial road papuntang rest house nila. 

"Grabe, whole name ko lang naman tinanong ko." natatawang sagot sa kanya ni Justin dahil sa pagsabi nito ng buong information niya. As in lahat alam na alam! 

"Mabuti na yung sigurado. Next naman, saan tayo nagkakilala?" The older clicks his tongue while he figures out kung tama pa ba ang lilikuan nilang daan pero kahit ganun he just went with his instincts. 

"Sa isang party through common friends." 

Nawala ang iniisip niya once he heard Justin's voice. Oo, kanina pa nila pinapaulit-ulit ang istorya ng pagmamahalan nila para wala itong butas at mukha talagang 3 years na silang magjowa! Kailangan naman kasi talaga. 

"Okay, and?" tanong nito for Justin to continue their story . 

"Anak ako ng lawyer at doctor sa ibang bansa kaya wala ang parents ko but as you've said, nakatira ako sa isang condominium sa Eastwood." He replies with full confidence and that sums up the basic information of their story kasi pakiramdam naman ni Ken hindi naman sila masyadong tatanungin sa relasyon nila because his family respects privacy and to be honest, feel niya okay naman family niya basta makita lang siyang may will to have his own family. Eh kaso nga, wala, so he has to hire a fake fiance. 

"Okay good," sagot naman ni Ken habang inaabot ang gilid sa isang compartment ng sasakyan. 

"Isuot mo pala 'to." he says, at binato ang isang red box sa lap ni Justin. 

"What the fuck?!" 

Justin exclaims as soon as he opens the box containing a simple diamond ring inside. Halos ayaw niyang hawakan ang box na 'to dahil pakiramdam niya anytime soon masisira niya 'to with his clumsiness at kahit na magtrabaho pa siya buong buhay niya baka hindi pa rin niya 'to mababayaran. 

"Ang bibig!" pagsuway dito ni Ken habang nasa daan pa rin ang tingin niya, mamaya maya pa ay hindi na niya narinig ang katabi niya kaya naman nang magred light ay humapyaw muna siya ng tingin dito. 

"That seems… too real." Justin whispers, still mesmerized by the ring's beauty. 

"Because it is real, you idiot." sagot naman ni Ken sa kanya habang pinipigilang mapangiti because he sees how much Justin appreciates it, to think na hindi naman talaga para sa kanya 'to ha dahil technically pinapahiram niya lang naman 'to for the sake of their fake relationship to work out. 

Hindi naman kasi niya inaasahan na ganito pala talaga ang lalaking napili ni Josh para sa kanya. 

"Grabe maka-idiot!" sagot naman ni Justin sa kanya habang patuloy na pinagmamasdan ang singsing na binigay niya. Hindi pa nga 'to nakuntento at iniharap pa sa araw just to see the light reflect on it brightly. Nakakasilaw sa ganda. He thought. 

"Suotin mo nalang kasi, it signifies na engaged na talaga tayo para wala silang masabi. Regalo 'yan sa'kin ng mom ko noon nang mapagdesisyonan nilang it's the right time for me para magpakasal na kaya ingatan mo, please." wika naman ni Ken sa kanya habang tinatahak nila ang daan sa isang highway malapit na sa rest house nila Ken. 

"Oo naman, jusko. Baka pagbayarin mo pa ako nito." he replies, finally taking the ring out of the box and gently placing it on his ring finger. Pinagmamasdan lang niya kung paanong saktong sakto ang sukat ng singsing sa daliri niya habang kumikinang ito sa ganda. 

Hindi niya tuloy napansin na kanina pa nakatitig si Ken.

… sa mga ngiti niya. 

"Nice. It suits your hand. Bagay." The older says and took the advantage of the red light to fondly look at Justin. He knows that he should've been looking at the ring itself but how could he? When Justin's smiles are better than the ring. It shines brighter, much more beautiful, and it radiates happiness. 

"Bagay naman siguro 'to sa lahat, mamahalin eh." Justin whispers to himself, still looking at the ring on his finger. Napailing naman dito si Ken na hanggang ngayon ay hindi maalis ang mga titig sa ngiti ni Justin, hindi pa siya nakuntento and to get a clearer view, he leaned on his steering wheel just to get a glimpse of the latter’s smile. 

"Hindi rin." bulong rin nito sa sarili niya. "Pero sayo, bagay na bagay." Fuck, he intended to only say it in his head! Bakit ba kasi napakagaslaw ng bibig niya. Shet, think, Ken! Do something or else baka narinig niya ‘yon at maging awkward na lahat. 

"Hoy, cellphone ko!" gulat na napasigaw si Justin nang agawin nalang bigla ni Ken ang cellphone niya mula sa lap nito. He was able to quickly unlock it dahil wala naman itong password and opened the camera app. 

"The fuck?! Why are you taking a picture of yourself?! Wala ka bang cellphone?" Iritang sigaw nito sa CEO habang patuloy na inaagaw ang cellphone niya sa hawak ni Ken. Ano ba naman kasing pagkasayad meron si Ken?! Jusko naman ngayon pang nasa sasakyan sila, malapit na mag-green light oh!

"Yan perfect. Gawin mong lockscreen." Ken smiled in satisfaction once he got a perfect selfie on Justin’s phone. Pasalamat talaga sila hindi pa sila naabutan ng green light sa kalandian nilang dalawa. 

"For what– Oh, yeah. Noted." tumango tango nalang si Justin at kinuha na ang cellphone niya na willingly namang binigay ni Ken. Nakuha naman na agad ni Ken ang cellphone nito in his pocket before the traffic light changes to green. 

"Ikaw naman." He says, tossing his phone to Justin’s lap as soon as possible dahil nagddrive na siya and he doesn’t want to be too distracted. Baka mamaya hindi pa sila umabot sa pupuntahan nila. 

Agad namang kinuha ni Justin ang phone niya and clicked the camera option sa gilid ng lockscreen ni Ken bago umawra-awra ng saglit and when he finally got the perfect shot ay binalik niya na rin ‘to kay Ken. The older unlocked his phone at pinapalitan na agad ang lockscreen niya to Justin's recent selfie. 

Napangiti naman siya once he saw the usual smile Justin has na ngayon ay matititigan na niya anytime he wants to. 

"Ayan, maayos na. Sakto, we're here." he says, taking his phone off Justin's hands to put it in his pockets. Tila halos manlamig ang mga kamay at paa ni Justin nang sumilip siya sa labas ng bintana. Hindi na nga rin niya napansin na nakapagpark na si Ken ng sasakyan nila. 

Naunang bumaba si Ken at pinagbuksan siya ng pintuan. Tumambad sa kanila ang maingay na tugtugan at amoy ng mga inihaw at alcoholic drinks. The typical Filipino parties, except sosyalin! 

Hindi naman nila napansin na kusang naglingkis na ang dalawang kamay nila na para bang hindi na bago sa kanila ang magholding hands. Ken smiled at the thought of it. He looked at Justin na hanggang ngayon kita pa rin ang kaba sa mga mukha niya habang pinagmamasdan maigi ang kalakihan ng rest house nila. 

Hindi na sila nagtagal pa sa labas at pumasok na rin upang makipaghalubilo na sa mga relatives ni Ken or in short, it's showtime! Ganern. This is it, pancit na talaga. Start na ng bonggang bonggang trabaho ni Justin. 

"Ken Suson in the house!" sumalubong sa kanila ang hiyawan at pagbati ng napakadaming relatives ni Ken. Isa na dito ang Tito niya 'yatang nakainom na. He just hopes na magmukhang natural ang mga ngiti niya sa kanila while he squeezes Ken's hands. 

"Tita! Tito! Goodevening," bati dito ni Ken. Both of them acknowledged Ken and Justin's presence. 

"Finally, the man is here!" Kantsaw pa ng Tito niya na ikinatawa nilang apat. It seems as if hindi na bago si Justin sa kanila, they're welcoming at hindi rin sila 'yung tipo ng mayayaman na will look down on you. Ibang iba sa mga past experiences ni Justin. 

"I see that you brought a plus one today. Ipakilala mo naman kami!" Bulong pa ng Tita ni Ken dito na rinig na rinig naman ni Justin even with the blast of music on the background. 

"Okay, so, you know the lover that I've been telling you guys for years? Here he is." Ken smiles and took a step back para mas maipakilala niya ng maayos si Justin. Nahihiya man, nginitian nalang sila ni Justin and nodded his head to acknowledge them. 

"Justin De Dios, everyone. My fiance. " 

"Nice to meet you, Justin." wika ng Tito at Tita ni Ken and even lifted their hands in the air to shake hands sana kay Justin but the latter misinterpreted their actions. 

"Hello po, mano po." bati naman nito sa kanila at nagmano na sa relatives ni Ken na ikinagulat ng dalawa. It's definitely not something that you'd typically see sa mga partner na dinadala ng magpipinsan and Justin's the first one to do this. Very impressive. 

Ken was too stunned to speak (Yes, it's a pun.) from Justin's gestures. I mean, it's okay lang naman pero hindi niya lang siguro inexpect na ibang ibang Justin ang nakakahalubilo ng mga relatives niya compared sa Justin na halos makipagpatayan na sa kanya kanina. 

He even pays respect and has manners. Okay, dahil diyan dadagdagan niya ng 5,000 ang sweldo nito mamaya. 

"At kahit Jah nalang po itawag niyo sa'kin." he says right after na makapagmano na siya. Tila natuwa naman ang Tito at Tita ni Ken dahil dito. 

"Nako, marespeto! Check na talaga sa'min 'yan." Ken's Tita exclaims in pure joy na para bang sinasabing si Justin na talaga ang perfect fit para sa family nila. It's like he belongs here. 

Natuwa naman dito si Ken dahil hindi niya inaasahan na magiging ganito ang unang pagkikita ng mga relatives niya at si Justin. He was actually looking forward to Justin meeting his Lolo. How would he react kaya? Or his Lolo? Would he like Justin too? And why does he want his Lolo to like Justin? Eh diba ang usapan lang naman magdadala ng fiance. Wala naman sa usapan ang magugustuhan ng pamilya kaya bakit inaasam niya na magugustuhan si Justin ng Lolo niya? Ah, basta. Hindi rin niya alam. 

Basta, ganun nalang 'yun. At least, may fiance siyang ipapamukha sa relatives niya.

He returned back to reality nang magsalita ang Tito niya. Kanina pa pala nito dinadaldal si Justin, hindi tuloy niya alam kung anong mga sagot ng fiance niya but he trusts the latter naman at alam nitong maayos ang isasagot niya sa mga tanong nila. 

"Si Lolo lang pala magpapapunta sa'yo, Jah. Alam mo bang ilang taon na kaming naccurious kung sino ba talaga ang bagong syota ng pamangkin ko and it's good to know na after all these years, ikaw lang 'yon. Eto kasing pamangkin ko, laging sinasabing hindi ka pa daw ready. Gusto kasi niya kapag ipapakilala na 'yung kasalan na." His Tito pat Justin's shoulder, giving it little squeezes na para bang sinasabi nitong welcome na welcome na si Justin sa pamilya nila and he's happy to see na si Justin nga ang partner ni Ken. 

"At ikaw naman Ken, I'm proud of you, iho. Good choice na kay Jah ka magsesettle down. Lolo would be happy." Nginitian naman ni Ken ang Tito niya. He just hopes na magustuhan nga si Justin ng Lolo niya.  

"Speaking of Lolo, mamaya na tayo magkwentuhan. Puntahan niyo na siya. Inaantay na niya ang paborito niyang apo sa loob." Ken heard his Tita speak kaya naman napagdesisyunan na rin nilang magpakita sa Lolo ni Ken. After all, 'yun lang naman talaga ang pakay nila dito – to make it look like Ken really has a stable relationship. 

"Sige po, pasok na muna kami Tita at Tito." pagpapaalam naman ni Ken dito na dinagdagan ni Justin ng, "Mauna na po kami." while he slightly bows down as a sign of respect. 

"Sige, go lang. Siesta later ha!" rinig nilang sigaw ng Tita ni Ken before going inside the crowded rest house. Nahirapan pa nga silang hanapin ang Lolo ni Ken dahil tumambad sa kanila ang mga batang magpipinsan na naglalaro sa living room at ibang relatives ni Ken na kumakanta sa videoke. Idagdag mo pa ang ibang Tita's of Manila na nagkakanda ugagang magluto at ayusin ang mga pagkain para presentable itong tignan mamaya. 

"Lo!" tawag ni Ken dito once he spotted his favorite Lolo sitting on a rocking chair habang nagbabasa ng dyaryo. Something that he always do kapag andito siya sa Manila, favorite kasi nito ang rocking chair niya. 

Agad silang pumunta sa Lolo ni Ken, syempre holding hands pa rin kahit na sobrang pasmado ang kamay ni Justin dala ng kaba. At kung magrereklamo man si Ken isa lang ang sagot nito, aba, service ko binabayaran mo dito, 'wag kang umarte diyan! pero syempre as if naman may lakas na loob siyang sabihin 'yun kay Ken sa harap ng relatives nito 'no. Oo, may lakas siya ng loob pero may bills din siyang dapat bayaran at mas mahalaga 'yon tsaka pwedeng pwede naman niyang sabihin 'yun kay Ken mamaya if he wanted to. 

"My Kenken! I missed you, apo." rinig naman niya ang bati ng Lolo ni Ken sa kanya. Tumayo ito at hinagkan si Ken na hanggang ngayon ay hindi pa rin bumibitaw sa kamay niya. 

"And…" napatingin naman ang Lolo ni Ken sa kasama nitong lalaki na para habang nagaantay na ipakilala ni Ken. Mas lalo tuloy kinabahan si Justin, dagdag mo pa ang matatalim na tingin sa kanya ng Lolo ni Ken na para bang hinuhusgahan nito ang buong pagkatao niya. Lintek nalang talaga ang 40k niya kung hindi siya magugustuhan ng Lolo ni Ken. It's game over. 

"Mano po." sabi naman ni Justin at inabot ang kamay ng Lolo ni Ken. Tila nagulat naman ng bahagya ang Lolo ni Ken sa pagmano ni Justin. Again, this is something na hindi mo madalas makikita sa mga partner na dinadala ng ibang mga relatives ni Ken. 

" Fiance ko po, Lo." pagpapakilala naman ni Ken kay Justin matapos nitong bitawan ang kamay ng Lolo niya. 

"At last! Naipakita mo rin sa'kin ang mapapangasawa mo. I thought you're just lying ah! Handang handa pa naman ako tanggalan ka ng posisyon this holiday." Justin sighed in relief nang marinig niya ng litanya ng Lolo ni Ken. Para bang natanggalan siya ng tinik at feel niyang secured na secured na ulit ang 40k niya. 

O baka kasi hindi naman talaga 40k 'yung iniisip niya and maybe, just maybe, he was thinking na dapat siyang magustuhan ng Lolo ni Ken. He doesn't know why but he badly wants to impress Ken's family. 

"Lo, naman." sagot naman ni Ken sa Lolo niyang nagbibiro. "Just kidding. Well, hello there future Mr. Suson. " his Lolo says, looking fondly at Justin na para bang nakakita 'to ng anghel. 

Tila nabilaukan naman ang binata sa gulat when he heard the old man call him that title. 

"Hello po, Mr . Suson ." He bowed to pay respects na mas lalong kinatuwa ni Ken. More points for his Lolo. 

"Ah, nonsense. Hindi na kailangan maging formal, just call me Lolo too. Hindi ka na bago dito knowing ikaw ang magiging asawa ng apo ko." rinig naman niya ang bahagyang pagtawa ng Lolo ni Ken kaya binigyan nalang niya ito ng matatamis na ngiti. Something that Ken would also like to see. Buti nalang talaga naisipan niyang palitan ang lockscreen niya. Matalino ka talaga, Ken Suson.

"And, may manners ha, Very good pick, apo. I'm proud of you." Justin immediately hid his smile nang marinig niyang ibulong ito ng Lolo ni Ken sa apo niya. 

"At ikaw, isumbong mo sa'kin kung sinasaktan o inaaway ka nitong apo ko. Hindi man lang kita nakasama simula nung umpisa ng relasyon niyo kaya hayaan mo akong bumawi. Tayo ang magkakampi dito, one wrong move at kayang kaya kong palitan ang CEO ng Superiorson." pagpapaalala ng Lolo ni Ken kay Justin as he pats the younger's shoulders to give him extra reassurance. 

"Grabe naman kayo, Lolo. Parang hindi favorite na apo ah." kunwaring pagtatampo ni Ken as he unconsciously pouts in front of his Lolo and his fiance. 

"Hindi na talaga, mukhang may papalit na." His Lolo smirks habang nakatingin kay Justin na hindi matanggal tanggal ang mga ngiti sa labi niya. 

"Aasahan ko po kayo diyan, Lolo. Sa katunayan nga itong si Ke– Langga masyado nang masakit sa ulo. Hindi na ako binibigyan ng atensyon puro work nalang eh." Shet, sana hindi narinig ni Ken 'yon at lalo na si Lolo! Stupid. So stupid. Hindi dapat siya nauutal! Langga kasi dapat, not Ken. It's always Langga in front of everyone. 

Buti nalang talaga masiyahin ang Lolo ni Ken at tinawanan lang ang sinabi ni Justin kung hindi baka nasabon na silang dalawa. 

"Ayan, diyan nagsisimula ang away magasawa! Napaka-workaholic kasi nitong si Kenken ko, nagmana talaga sa'kin pero hindi ko hahayaang maging rason ang kompanya sa pagaaway niyo." agad naman siyang nireassure ng Lolo ni Ken, guilt suddenly washed over Justin's body dahil iniisip niya na kasinungalingan lang ang lahat while Ken's Lolo is actually concern about their relationship. Paano nalang kaya kung malaman nitong peke ang lahat? Hay. 

"Lolo, it's nothing serious. Don't mind Jah, he's just joking." saad naman ni Ken sa Lolo and even gave reassuring squeezes on Justin's hands hoping that his Lolo would catch a glimpse of it pero sa totoo, gusto niya lang talaga 'yung feeling na hawak ang kamay ni Justin. Opo, maparaan din ang isang Ken Suson. 

"Ah, hinde, basta! Dito muna kayo for the holidays. Magstay naman kayo dito tutal andito na rin ang iba nating relatives. Doon kayo sa lumang kwarto ni Kenken." his Lolo instructed both of them at itinuro pa ang pinakamalaking kwarto sa 2nd floor ng rest house nila. Inisip tuloy ni Justin na spoiled na spoiled siguro si Ken sa Lolo niya. 

Meanwhile, the latter sighed in disappointment. Wala naman siyang magagawa kapag sinabi ng Lolo niya eh kaya instead of his initial plan na ipakilala si Justin, umuwi sa condo niya, at magpakalunod sa trabaho ay eto siya ngayon pumapayag sa gusto ng Lolo niya. 

"Sige po, Lo. We'll stay here for the meantime." Ken smiled in response sa Lolo niya kaya naman mas lalong natuwa ito sa kanya. "Ayan, that's what I like about you, apo. Napakamasunurin!" sagot naman ng Lolo niya sa kanya. 

"Osige, kakausapin ko muna ang Langga ko. Mauna na ako Kenken at Jahjah!" Pagpapaalam nito sa dalawa, leaving Justin bewildered at the sudden nickname he heard from Ken's Lolo. 

"Jahjah?" tanong nito sa sarili niya habang parehas nilang sinusundan ng tingin ang Lolo ni Ken. 

"I guess, he made a nickname for you then." Ken chuckles, ruffling Justin's hair na parang nilalambing niya ito. 

Natawa naman si Justin dito at inisip na mali ang first impression niya na masungit ang Lolo ni Ken dahil sa katotohanan niyan, baliktad ito. He's much more sweet and concerned over Ken, his favorite apo. 

And Justin too? his favorite fiance na rin ata. 

"Buti nalang it sounds nice." Justin smiled at the thought of that nickname. 

"Tara, Langga? Kamustahin natin ibang relatives ko?" aya naman ni Ken sa kanya at binitawan na ang kamay niya to hug him closer by the waist. He didn't mind though. 

"Sure, Langga." he replied before they both went outside to the garden para makihalubilo na sa ibang relatives ni Ken. 

The day ended quickly, ganon ata talaga kapag hindi mo pinapansin ang oras and you're actually liking the company of the people you're with kaya naman eto sila ngayon, nakaupo sa napakalaking duyan sa garden, enjoying their much awaited privacy dahil parang artista ata si Ken na dinudumog ng relatives niya. Jusko, lahat sila interested sa buhay nito. They're silently enjoying the beautiful scenery of Manila's city lights nang maramdaman ni Justin ang dalawang brasong pumupulupot sa bewang niya. 

"What–" 

"Shh." bulong naman ni Ken habang hinihigpitan ang hawak sa binata. "Gago, this is harassment! Stop!" pagsuway ni Justin sa kanya at ibinaba ang drink na hawak nito upang tanggalin ang mga kamay ni Ken mula sa bewang niya. 

"Anong harassment, Langga ko? " Ken asks in his ever so malambing accent na ikinaiinis naman ni Justin. 

Seriously?! In front of his sangria? Chariz! 

Oh diba, sosyal si bakla dati hanggang samalamig at gulaman lang siya ngayon sumasangria na. Kavogue din naman po pala. 

"Ken, walang tao oh! I swear–" 

"Eh paano tayo masasanay niyan kung hindi tayo aaktong magasawa?" Ken cuts him off bago pa may makarinig sa kanilang dalawa at mas lalo lang niyang hinigpitan ang yakap kay Justin, even burying his head on the latter's shoulders. 

"Kailangan ba talaga yan? Kayang kaya ko naman na magpanggap sa harap nila." pagdadahilan naman ni Justin as he took a sip of his drink, letting Ken do whatever he wants. 

But Ken being Ken. Mapangasar siya with a motive. 

"Ah, kaya pala muntik mo na akong matawag sa pangalan ko kanina. Noted." wika nito kay Justin na alam niyang hindi na makakalusot pa ang binata because he always pays attention to him. Even with the smallest details, nakikita niya lahat. 

"Heh, whatever! Halika na nga dito. As if makakatulong naman yang idea mo. Gusto mo lang ng yakap eh." Wala naman nang nagawa si Justin and finally, opened his arms for Ken to hug him properly, hindi pa talaga sila nakuntento at parang walang word na space sa vocabulary nila. 

"Ambisyoso." rinig naman niyang bulong ni Ken sa sarili niya habang nililingkis ang kamay nilang dalawa. "Oh, bawal magreklamo. Ikaw may kailangan sa service ko!" It was Justin's time to tease the older one so he went for it. 

"Binabayaran naman kita ah!" sagot naman sa kanya ni Ken, with matching pouty lips pa na akala mo batang pinagdamutan.

"Osige, ilakas mo pa para marinig nila." natatawang sabi ni Justin at hinagkan nalang si Ken papalapit sa kanya, extending his arms even more to let the older lean his body comfortably on him. 

"Sabi ko nga po, Langga. " sagot naman ni Ken sa kanya.

They were so into each other's company na hindi nila napapansin na kanina pa sila pinagtitinginan ng relatives ni Ken at kahit na malayo, tanaw na tanaw nila ang pagmamahalan ng soon to be magasawa na 'to. Hindi nga lang sila sure kung totoo ba talagang nagmamahalan sila or it's just a whole show to fool Ken's Lolo. 

Ken and Justin hope that it's not the first option. 

Hindi naman kasi dapat. 

Hindi pwede. 

Hindi sila bagay. 

"Hay, kapagod!" sigaw naman ni Justin as soon as his back was in contact with the soft bed of Ken's. Napapikit pa ito habang naguunat sa kama ni Ken, enjoying the comfort it brings. 

"Shh! Marinig ka nila." pagsuway ng fiance niya sa kanya. "Ay sorry, Langga." he shyly replies at napaupo nalang sa bedframe para naman makausap niya ng maayos si Ken. 

"Okay lang, pero totoo nga nakakapagod makipagsocialize 'no?" The older agreed with him, sharing the same sentiment dahil as an introvert onti lang talaga ang social battery niya at napakabilis nitong madrain. Dinaig pa ang iPhone, dzai! 

"Tapos meron ulit bukas. Hay nako. Naubos na laway ko sa kadadaldal sa mga relatives mo. Andami pala nila." he sighed, taking one of the scattered pillows in Ken's bed para mayakap niya ito. 

"Wala pa 'yon sa kalahati." the older chuckles na ikinagulat naman ni Justin. "HA? May darating pa?" 

Sabi sa inyo may pagka-oa talaga 'to eh. 

"Oo, mga next week siguro. Madalang lang kasing umuwi si Lolo galing States kaya nagsiuwian na rin 'yung ibang relatives natin." Ken says as a matter of fact. 

"Awit," 'yan nalang ang nasabi ni Justin dahil sa sobrang kapaguran niya kaya Ken decided to just change the topic para naman maalis sa isip ni Justin ang mga relatives na kailangan pa niyang magpaimpress. 

"By the way, nasabihan mo na pala si Stell na dito ka muna magsstay? Mamaya magalala sa'yo yon." tanong nito habang inaayos ang kamang paghihigaan nilang dalawa. 

"Yup, I talked to them earlier. Nagoffer pa ngang ipadala 'yung gamit ko pero hindi na, hassle pa. Dadaanan ko nalang bukas." sagot naman sa kanya ni Justin habang tinutulungan itong kumuha ng iba pang unan sa gilid ng cabinet nito na nakahanda na. 

"Bakit mo pa dadaanan kung pwede ka namang manghiram sa'kin? Ayan oh, buksan mo 'yung cabinet. Dami kong damit diyan." wika ni Ken at itinuro ang napakalaki niyang cabinet with tons of clothes that probably doesn't fit him anymore kumbaga itinambak nalang ng parents niya diyan for memories. 

"Yoko nga, baka mabaho pa 'yan amoy tambak tsaka anay ganon." lintanya naman sa kanya ni Justin but in reality nahihiya lang naman talaga 'to sa fiance niya. 

"Ah anay pala ha, isusumbong kita kay Mama–"

"Joke nga lang eh! Halika nga dito, ang ingay mo!" pagsuway ni Justin at agad na binusalan ang bibig ni Ken, dragging him towards the queen size bed. Ayun, nahulog tuloy silang dalawa… sa kama! 

"Haha, matulog ka na kasi. Wala ka nang magagawa, gusto ni Lolo na magtabi tayo sa kama." Natatawang sagot sa kanya ni Ken at inayos na ang kumot at unan nila para makapwesto na sila sa pagtulog. 

Once they're settled in comfortably ay nagsalita naman agad si Justin. 

"Ken, may tanong ako. If you don't mind." he says, looking straight up at the ceiling. "Sige lang," Ken immediately responds habang nagsscroll sa cellphone niya. 

"Bakit ka nga ulit naghire ng fake fiance katulad ko? I feel like I haven't heard that side of your story yet." tanong naman ni Justin sa kanya and that's when he decided to fully pay his attention to the latter. Binaba niya muna ang phone niya at hinarap na ang nakababata, only to find him mesmerized as he looked intently to the glow in the dark stickers in his ceiling.

"Si Lolo kasi, ang kulit. Ilang taon na niya akong kinukulit magasawa and even requested for an apo dahil ika nga niya, "Mabuti nang may siguradong magaalaga sa'yo sa pagtanda." kung ganon pala edi sana naghire nalang ako ng caregiver." pageexplain niya naman na ikinagulat ni Justin kasi first of all, bakit siya maghihire ng fake fiance kung… 

“Akala ko ba may asawa ka na?”

Halos mabilaukan naman si Ken sa narinig niya mula sa katabi niya. Seriously, saan nanggagaling lahat ng 'to?! Si Justin pa ba talaga ang kausap niya? 

“Huh? Ako? Magkakaasawa? Saan mo naman narinig ‘yan?” tanong naman niya sa katabi niya with a certain disgusted facial expression. 

“Nabasa ko sa isang article noong 2019.” Justin casually says habang nakatingin pa rin sa kisame. 

“Tagal na ‘non ah. Tsaka no, I don’t have any relationships right now beside this fake one and I never intend to have one. Okay na ako ngayon at most probably chismis lang ‘yon. You know how the media works.” sagot naman niya sa nakakabata and that's when Justin decides to look at the man he was talking to. Nagulat pa nga siya ng beri beri light nang makita niyang kanina pa pala nakatingin sa kanya si Ken. 

"Oh? Eh bakit ayaw mo magasawa? Ang yaman yaman mo naman na, you got it all. Kayang kaya mo na buhayin ang family mo if ever you decide to have one." wika naman nito with matching hand gestures pa to intensify his words to which Ken find adorable. Bakit kasi pinagpipilitan niyang magasawa ako? Cute naman. He thought. 

"Sabi ko naman sa'yo noong unang pagkikita natin, I only see people as unnecessary responsibilities and problems. Andami dami ko nang iisipin, magdadagdag pa ba ako? Tsaka kung iisipin mo, ilang taon pa lang naman ako. I still want to experience a lot of things. Ayoko pa muna magsettle down." He explains habang patuloy na nakatingin kay Justin na para bang handa siyang makinig sa mga kwento nito. 

"Eh paano kung one day, mahanap mo na 'yung taong hindi mo nakikita as responsibility but as someone that you really care for? Would you settle down?" 

Napatigil naman ng saglit si Ken dahil dito, maybe because it's a question that he didn't expect. Ni hindi nga niya nakikita sarili niya na magkakaanak o pamilya in the future that's why he's unsure of a lot of things. Hindi pa siya ready at hindi pa niya kaya. 

"Alam mo, ang tanong dapat diyan ay kung makakahanap pa ba ako ng taong pasok sa standards ko?" he says, instead of saying his thoughts because it's somehow the truth na rin. 

"Ay grabe naman po talaga ang CEO, katulad rin pala ng building niyo ang standards mo. Antaas.” pagbibiro ni Justin sa kanya habang sumusulyap rin ito ng tingin sa kanya. Sa katunayan, medyo naiilang pa nga siya dahil kanina pa siya tinititigan ni Ken. 

After a long silence, bigla namang nagsalita si Ken na ngayon ay nakatingin na sa kisame na para bang may iniisip 'to. Justin wonders kung nakita na ba ni Ken 'yung taong pasok sa standards niya and If ever would he have a chance? Hay, kung ano ano tuloy pumapasok sa isip niya na hindi naman dapat. Siguro dahil rin 'to sa vibe ng kwarto ni Ken, madilim kasi at tanging ilaw lang mula sa buwan na nanggagaling sa bintana ang nagsisilbing liwanag nila. 

"Of course, makakasama ko 'yun panghabang buhay kaya dapat una palang pasado na sa'kin." he says, closing his eyes as if he's about to sleep already. 

"Hirap abutin ah." sagot ni Justin dito but more of bulong niya sa sarili niya na narinig naman agad ni Ken na katabi niya lang. 

"Bakit? Aabutin mo ba?" he asks, opening his eyes wide to look at the younger. "Huh? Asa ka! Hibang ka na ata eh. As if naman magugustuhan kita 'no." pagtataray naman ni Justin dito at muntik pa siyang mapalo. 

"Inaasar lang kita eh! Pikon talaga." Ken chuckles, shifting his position to turn his back towards Justin para hindi na niya matitigan pa ang itsura ng binata or else, malalagot talaga tayong lahat. 

"Tutulog na ako! Bala ka diyan!" siya ring sagot naman ni Justin at tumalikod na rin kay Ken. 

"Goodnight, Langga ." The older whispered before they both drifted away to their slumber. 

He heard some ruffles in the bedsheets and an intense feeling of somebody watching him. His eyes were blinded by the ray of sunlight coming from the window as the fresh scent of brewed coffee welcomed him in the morning. 

"Goodmorning," he heard a voice say ever so lovingly, nakasandal pa ang baba nito sa kamay niya habang tinitignan si Justin na magpahinga. 

Mas lalo tuloy naiirita si Justin dahil umagang umaga eto ang bubungad sa kanya. "Creepy." he says, rolling his eyes na may muta pa sa gilid gilid. 

"Sungit." natatawang sagot naman ni Ken dito at umayos na ng upo dahil he expects na tatayo na finally si Justin sa higaan nila. 

Sa kabilang banda, hindi naman natutuwa si Justin dito dahil first of all, nainterrupt ang beauty sleep niya and second, bakit siya tinitignan ni Ken?! Nakakailang kaya! Mamaya nakabuka pa bibig niya habang natutulog o kaya tulo laway siya or worse, baka humihilik pa! 

"Tigilan mo ko, umagang umaga." pagsusungit niya dito to hide the fact na he's really shy when it comes to Ken kaya napatalukbong nalang ito sa loob ng comforter nila. 

"Get up na, may bisita daw tayo, Langga." wika sa kanya ni Ken with the same lambing voice na parang kinikiliti ang tiyan niya. Hindi pa nakuntento si Ken at sinamahan siyang magtago sa ilalim ng comforter. "Ken, putangina, umaga ha. 'Wag mo ko–" 

"Morning hugs!" sigaw naman ni Ken at halos daganan na si Justin sa yakap niya, pulling him closer to his body. 

"Nasa kabilang kwarto lang sila Ate, kakarating lang nila. 'Wag ka maingay, Langga. Okay ba 'yon?" bulong naman niya kay Justin na hanggang ngayon ay yakap yakap pa rin niya sa bewang. "Oo na, tumabi ka, Langga , at baka maihampas ko 'tong unan sa pagmumukha mo." Justin remarks at iniwan na si Ken na halos masuffocate sa ilalim ng comforter. Tumayo nalang rin ang binata at pinagmasdan si Justin na naglalakad papunta sa restroom nila. 

"Haha, sungit talaga. I love you!" He yells, smiling at the sweet memory they just shared. "Hm, same." rinig naman niyang sagot ni Justin habang kinukuha ang toothbrush at toothpaste sa cabinet ng restroom ng kwarto ni Ken. 

"Anong same?" pangaasar na sigaw nito kay Justin to which the younger replied with, "Sabi ko po, I love you too!" 

Natawa nalang siya sa simple interaction nila na mukha tuloy silang magasawa na talaga. He wonders if this is the same scene he would be looking forward to in the future. Si Justin pa rin ba? Hindi niya rin talaga alam pero umaasa siya na sana si Justin nga. 

Naputol ang pagiisip niya nang marinig niyang bumukas ang pintuan ng kwarto nila ni Justin at tumambad sa kanya ang Mama niyang mukhang kakagaling lang sa kusina dahil hindi pa nito natatanggal ang apron niya. 

"Ang sweet naman ng soon to be magasawa na 'to!" his mom says, leaning on the doorframe para sumilip sa kwarto nila Ken. 

"Oh, Ma, bakit hindi ka kumakatok?" tanong naman ni Ken sa kanya habang inaayos ang pinaghigaan nila ni Justin. "Eh bakit hindi niyo nilolock ang pintuan, aber? Bumaba na kayo, ready na ang breakfast." pagpapaalala ng Mama niya bago isara muli ang pintuan ng kwarto ni Ken. 

"Opo, after maghilamos ni Jah." sagot naman nito ng pasigaw to which his mom responds with a sweet, "Okay, baba na agad ha." just like she used to say when they were younger except this time pakiramdam niya sinasabi ito ng nanay niya sa kanilang dalawa ng fiance niya. 

Hindi rin nagtagal at bumaba na si Ken at Justin para makakain na ng almusal at makihalubilo na rin sa iba pang relatives ni Ken na kakarating lang, katulad nalang ng Ate niya na sobrang layo pa ng binyahe para lang makarating sa rest house ng pamilya nila. 

“Tito Keken!” he heard both of his pamangkin call him pagkababa na pagkababa nila. “Kitty! Kai!” tawag naman niya dito pabalik ang opened his arms dahil tumakbo ang dalawang ito sa kanya. 

“I missed you both.” he says, hugging both of them. Napangiti naman ng bahagya si Justin sa scenario na nasa harapan niya – Ken hugging both his nephew and niece with a big smile on his face. Mukha tuloy siyang tatay na kakagaling lang sa work at sinalubong ng dalawa nilang anak. Ay bobo, he means dalawang anak ni Ken! Not them. Bawal. Hindi pwede. Cross out natin 'yung thought na 'yon sa utak natin Jah! 

Napakurap naman siya ng bahagya nang marinig niya ang boses ni Ken na inaaya siyang kumain na.

"Let’s eat?” tanong nito habang hawak sa magkabilang kamay ay mga pamangkin niya. Tumango nalang si Ken as both of them walked towards the dining table na punong puno ng mga putahe. May garlic rice, tinapa, tapa, tocino, salted egg, tuyo, hotdog, pandesal, at kung ano ano pa. Pakiramdam niya tuloy nasa 5-star hotel siya at inavail niya ang free buffet breakfast promo nila. Iilan lang sila dito at halos kaya mo lang bilangin sa kamay ang kakain ngunit napakadami nila magluto, talagang hindi ka magugutom for a week. 

“Sige, Ken. Amin na ‘yung dalawa, kumain na kayo ni Jah.” sabi naman ng ate niya habang inaayos ang dalawang high chair sa tabi ng upuan nito so that the twins can sit properly. 

“No, Ate. It’s okay. Namiss ko rin naman mga pamangkin ko.” sagot naman ni Ken sa kanya at iniwan ang twins with Justin so he can get the high chair and position it sa tabi nilang mag-fiance. 

“Tito Keken, ano po name niya?” tanong naman ni Kitty kay Ken once they settled the twins on their high chair. 

“That’s Tito Jah, my partner, baby.” sagot ni Ken dito habang nagsasandok ng makakakain ng dalawa niyang pamangkin. 

“Partner?” a confused Kai asked both of them, marahil ay bago pa lang ito sa pandinig niya at hindi niya pa naririnig na ginagamit ito ng parents niya. 

“Yes, Kai. Just like your mom and dad.” Ken explains, placing pancakes and syrup on Kai's plate. Natuwa naman ang bata dahil dito at pumapalakpak pa. 

“Oh, so you’re like both dads? That’s cool. I love to have both dads too." he says at ngumiti ng napakalapad, showing his bungi teeth and bungisngis laugh to all. 

This immediately warms Justin's cold (he thought) heart. Para tuloy isang scene ito sa movie na tipong eto 'yung happy ending na tinutukoy nilang lahat and if this was really it, ayaw na ata ni Justin ipagpatuloy ang kwento nila. He just wants to stay where he is right now because it feels like Ken and him were a family already. 

“Aw, ang sweet naman ni Kai." bulong ni Justin sa fiance niya at nilingkis na ang kamay nito sa braso ni Ken, hugging his body closer to his. “Sinabi mo pa, Langga.” the older answered with the same smile he has awhile ago na hanggang ngayon ay hindi pa rin mabura bura.

Hanggang mamaya na ata 'yon. 

They were too preoccupied with taking care of the twins that they didn't notice na kanina pa sila pinagmamasdan ng relatives ni Ken, especially his Ate. It's not her first time seeing Ken take care of her kids dahil natural naman na kay Ken ang maglambing at alaagaan ang mga pamangkin nito but it was because of Justin. They always look at it na parang may kulang kay Ken and luckily Justin's here right now at eto na ata ang bubuo sa missing puzzle piece ng pamilya Suson. 

“Picture nga kayong soon to be husbands! Ang cute niyo with Kitty and Kai. Ipost natin sa facebook!” wika naman ng Ate ni Ken dahil sa excitement and happiness na makita ang future with Ken and his kids dahil matagal na nila 'tong pangarap para sa bunso nila. 

Hindi naman na sila nakaangal pa dahil itinapat na ng ate niya ang camera sa direksyon nila ni Justin. Saktong sakto nga dahil buhat buhat ni Justin si Kitty habang pinapakain naman ni Ken si Kai, just like perfect husbands. Konting posing at ngiti lang ay tapos na agad ang candid photoshoot nilang apat. 

“Uh, Ate, Isa pa, dito sa phone ko.” pakiusap naman ni Ken sa ate niya, taking his phone from his pocket at iniabot na ito para makapagpicture na sila. 

“Okay, one, two, three, smile!” wika naman ng ate niya at saka sila ngumiti na parang wala na ang mga mata nila dahil sa saya. “Hala siya, kamukha mo si Kai dito! And Jah, hawig mo si Kitty oh. Parehas kayong singkit! Napakacute.” sabi naman ng ate niya pagkatapos nitong kumuha ng picture. Pagkakuha naman ni Ken ng phone niya ay agad niyang nakita ang picture nila ni Justin with Kitty on his lap at kandong naman niya si Kai. And only one thing crossed his mind. 

Maybe he liked the idea of having a family. 

Or maybe having a family with Justin. 

Maybe. 

The day quickly passed by nang hindi napapansin ng dalawa because they had too much fun with the twins. Lalo na si Justin na halos palitan na ata ang posisyon ng ate ni Ken sa pagaalaga sa twins, lalo na kay Kitty dahil favorite niya daw ang bibong bata (secret lang natin at baka magtatampo si Kai!) at si Ken na as always wala daw favorite sa twins pero mukhang Kai naman at ang litanya nitong wala nga akong favorite, si Jah lang! edi tinantanan siya ng relatives niyang masyadong kilig na kilig sa loveteam nila ni Justin. 

That brought them to where they are right now, after dinner, sa rooftop ng rest house nila Ken with an overlooking view sa Manila city lights. Napakabongga diba? Dagdagan mo pa ng malamig na simoy ng hangin at hot green tea bago sila matulog dahil according sa mama ni Ken nakakatulong daw 'yon magtunaw ng kinain before bedtime. 

“Natuwa si Lolo, you’re good with kids daw. Isa rin yun sa tipo niya eh. Yun bang family oriented.” Ken says after a long but comforting silence. Minsan, kailangan din kasi nila 'yun lalo na't napuno ang araw nila ng tawanan at ingay ng dalawang batang inalagaan nila. 

“Ah, nasanay na rin. Minsan kasi nagppartime ako as babysitter." sagot naman ni Justin sa kanya at ibinaba ang green tea na iniinom nito sa lamesa na nasa harapan nila. 

"That's good. Hindi ako mahilig sa bata so polar opposites." Ken raised one his eyebrows na para bang very impressed sa nalaman niya tungkol kay Justin. And you probably know why. wink wink. 

"Talaga ba? Hindi halata sa itsura mo.." medyo gulat na sagot ni Justin as he play with his fingers. "Bakit? May particular na itsura ba ang taong hindi mahilig sa bata?" Natatawang sagot sa kanya ni Ken, napairap tuloy siya dahil namisinterpret na naman ang sinabi niya o baka nangaasar lang talaga si Ken.

"No, what I mean is ang amo mo kasing tignan. Para bang alam na alam mo kung paano mahuli yung kiliti ng mga taong gusto mo.. katulad ng mga bata." seryosong sambit naman ni Justin as he cups the side of the mug to warm his palms sa lamig ng gabi. 

"Hm, never heard of that compliment ever." sagot naman sa kanya ni Ken at agad naman nitong sinagot ng, "Well, now you heard it." Oh, at least hindi niya inasar.

Napakaperfect na kasi ng vibes ng gabi nila tapos mangpipilosopo pa si Ken! Minsan na nga lang niya mafeel magdrama eh.

"Typically, they would say na masungit, sordo, o bugnutin. Pero ikaw… maamo ?" tanong naman ni Ken sa kanya at parang hindi pa 'to naniniwala sa sinabi ni Justin. He even fixed his position so he could look at the latter properly. 

"Oo nga, ayaw maniwala." sagot naman ni Justin sa kanya na para bang naiirita na siya. "Hindi naman. Hindi lang ako sanay." 

Nang marinig 'to ni Justin, he immediately felt na kailangan na niyang ichange ang topic or else baka kung ano ano pang lumabas sa bibig niya na hindi naman dapat. 

"Weh baka chariz mo lang yan ha!" he says, lightening up the mood para hindi na sila bumalik sa topic na 'yon but Ken being the clueless billionaire that he is, hindi niya alam ang ibig sabihin ni Justin. 

"Chariz? Ano 'yon? Is that even a word?" tanong naman niya kay Justin habang nakakunot pa ang noo. "Oo, beki lingo. Chariz. Charot. Keme." pageexplain pa ni Justin dito but he just couldn't pick it up. 

"I don't understand." he says, putting the cup of tea on the table. "Ah, basta ang hirap iexplain!" sabi naman ni Justin. Hay nako, iba kasi talaga ang language ng mayayaman!

"Oh, okay. I'll just ask them–" 

"No!"

The Ken who was in the middle of standing up, froze as soon as he heard the stern no come from Justin. 

"Huh?" he asks nervously at tumayo nalang upang tabihan si Justin kahit na bawat minuto lumalakas ang kabog ng dibdib niya at ang pagpapawis ng noo niya dahil hindi niya alam if he upset Justin with what he just said or what. 

"I mean, wag na. Ieexplain ko nalang sa'yo. Mamaya isipin nila kung ano anong tinuturo ko sa'yo. Isipin napakaunprofessional pa." Tila nabunutan siya ng tinik sa dibdib nang sabihin ni Justin kung ano ba talagang ibig sabihin niya. Ang kaba niya ay napalitan ng ngiti nang marealize niya kung bakit ganun nalang maka- no si Justin. 

It's because he wants to impress Ken's parents too. 

Kaya naman eto siya ngayon, taking one of Justin's hand to hold it properly and tell him what he's been thinking.

"I'd never put you in danger, Langga. Kay Josh ako magtatanong, trusted naman 'yon. Besides, you don't have to worry because I'd do everything to protect your name sa mga relatives ko." pagpapaliwanag ni Ken dito, he even gave him reassuring pats on the back incase hindi magwork ang words ni Ken. 

"I just.. don't want the both of us to get in danger." Justin sighed, leaning his head on Ken's shoulders na para bang hindi nila alam ang ibig sabihin ng personal space. Opo, ano po, mapapasabi ka nalang talaga ng seriously?! in front of my green tea?! Emz! 

Natawa naman ng bahagya si Ken sa sinabi ng fiance niya and instead held him closer to his touch. 

"You won't. Halika nga dito." he whispers, putting Justin's head to his chest para makarelax ito. 

"Thank you, Ken." sagot naman ni Justin and closed his eyes bago niya ipulupot ang braso niya sa bewang ni Ken. 

"Langga." Ken corrected him kaya naman inulit ni Justin ang sinabi niya. 

"Thank you, Langga. I love you ." 

Teka lang, did he hear it right? At kung sinabi nga talaga ni Justin bakit ganon ang dating sa kanya? 

Why does it seem so real… 

He was about to say something nang biglang magsalita si Justin sa dibdib niya. 

"Nakatingin pala ate mo," 

Ah, kaya naman pala. 

"I know, napansin ko." he just plays along with it kahit na hindi naman siya sure kung nakatingin ba talaga ang ate niya but if that's what Justin saw na he have to say those three words to him in that way edi sana andyan nalang pala lagi ang ate niya. 

"Kiss mo ko." pangaasar naman sa kanya ni Justin. His mood immediately changed kaya naman napatawa na rin siya. "Chumachansing ka lang eh!" sagot naman nito kay Justin na ramdam niyang tumatawa rin by the vibration in his chest. 

"Joke lang, tinitesting lang kita." bulong naman nito before burying his head completely to Ken's chest. 

It's been 2 weeks and to sum it up… at least hindi sila nagbabangayan every minute of the day dahil nagmamahalan na sila? Chariz! Ewan ba kasi ni Justin feeling niya tuloy hindi na acting lahat ng subtle acts na ginagawa ni Ken for him or maybe ganun lang talaga kagaling umacting si Ken na dinaig pa siya mismo! 

Or maybe, dahil sa pagiging NBSB niya at ito ang unang relationship niya kaya even if it's fake ay pakiramdam nito totoo lahat. 

Or maybe sobrang touch deprived lang talaga siya. 

Hay ewan, daming or at andami ring maybe at andami ring pumapasok sa isip niya! Bwisit kasi na Suson 'yan, nakakaoverthink tuloy lahat ng ginagawa niya. For example, may isang araw na nagising nalang siyang may kape na sa bedside table nila, akala tuloy niya may mga paparating na bagong set ng relatives ni Ken na nagmula sa kung anong bansa outside Philippines but no, he was wrong dahil walang new set of relatives. In fact, there was no relative at all dahil busy silang lahat sa kani-kanilang errands for the day. Ano? Trip niya lang talagang ipagtimpla ng kape ni Justin?! 

Or when that time came na wala na siyang masagot sa mga tanong nilang napaka-detail oriented na parang gusto nalang niyang sabihin na sige po, kayo nalang jumowa kay Ken. Dami niyong gustong malaman eh. So, when the older noticed na kinakabahan ata siya, he did what he just did. 

He held Justin's hands under the table that brought him a huge relief and comfort too. Kasabay nito ang paghagod ng thumb finger niya sa knuckles ni Justin na parang nagsasabing don't worry, I got this . That's why siya na rin ang sumagot for Justin and after he felt na the younger was overwhelmed with his relatives ay inexcuse niya ito at iniakyat na sa kwarto niya para makapagpahinga sila. He even prepared a nice warm bath for Justin so he could end the night in a light mood. 

For show or not, Justin knows that it feels sincere and he feels as if Ken would actually do this in real life with his real partner. 

He smiled at this memory of them. 

Actually, there are countless times when Justin felt this at hindi na niya maikkwento lahat in just a span of 2 weeks pero he knew na… delikado na siya. 

Delikado na rin ata ang nagaantay na 40k+ after this whole show. 

At kung nagsasalita lang ang pending bills niya, ang masasabi nalang nito ay ' wag kang marupok, gaga! 

Back to reality, andito na naman sila for another party na kasama ang extended family ni Ken from god knows what Tito or Tita it is even related to. Nakaupo naman ang bored na bored na Justin sa isang maliit na swing type of chair na may cushions sa gilid kaya naman comfortable siyang inaantay ang Ken na nakikipagusap sa hindi kalayuan sa iba nitong pinsan. 

"Hey, Justin, right?" nagulat naman siya at napataas ng shades niya when he heard a girl call him. Tumayo ito at humarap sa babae na inaakala niyang pinsan or another relative ni Ken. 

"Uh, opo. Justin De Dios. Ken's fiance." pagpapakilala niya sa sarili niya and even offered to shake his hand sa babaeng nasa harap niya. 

"Nice, that's good to know. I'm Kirsten, his ex." The girl shook his hands at para namang naestatwa si Justin sa kinatatayuan niya. Kaya naman pala ang ganda niya, ex naman pala ni Ken. Nakipagkamay nalang si Justin dito at nginitian ang babae, purposely looking at the girl from top to bottom na alam naman niyang pagsisimulan ng insecurities niya. Stupid. That's what Justin is. 

"Langga!" napatingin naman ang dalawa to where the voice came from at nakita nila ang tumatakbong Ken na papunta kay Justin. When he got there para namang magnet ang kamay niya na nakalingkis agad sa bewang ng fiance niya. 

"Langga? I thought you hated that endearment, bub ?" 

Tila kumulo ang dugo ni Justin sa nickname na ginamit ni Kirsten to address his fiance. Hindi rin nakatakas sa kanya ang mahinang hiss ng fiance niya sa tabi niya. 

"Kirsten, stop." pagawat ni Ken sa ex girlfriend niyang mukhang nakainom na at naghahanap gulo. Hindi tuloy niya napansin ang pagiiba ng mga mata ni Justin nang makita nitong hawakan ni Ken ang mga braso ni Kirsten. 

"Eto namang ex boyfriend ko, ang sungit! Gusto ko lang naman makilala ang fiance mo." Kirsten says, smirking at Justin na nakatingin lang sa kanilang dalawa as if it's a show na he wouldn't want to waste his time watching. 

"Wala siyang oras for you kaya tigilan mo na kami." seryosong wika naman sa kanya ni Ken at hinila na papalapit sa kanya si Justin. 

"Bub–" 

"Wag ka na manggulo. Please lang. Tahimik na kami, leave us alone." 

That's the last thing Ken said before they went inside the rest house, leaving Kirsten embarrassed that her plan didn't work out. 

"Ganda pala ng ex mo. Slim, malaki boobs, malaki pwet, mayaman, tsaka matalino." wika naman ni Justin habang tinutupi ang mga damit nila ni Ken na bagong laba. Nasa kama silang dalawa at malapit nang magpahinga after a long day of socializing with Ken's relatives. 

"Why are you saying those things?" pagtatakang tanong naman ni Ken dito. He even put his phone down para makausap ng mas maayos si Justin who was clearly feeling something dahil inopen niya ang topic na kanina pa ata nila iniiwasan. 

"Wala, napansin ko lang kanina kasi diba inapproach niya ako." the younger plainly replies na para bang wala ng kaenergy-energy ang katawan niya. 

"Yeah, but that doesn't erase the fact that she cheated on me with my cousin." tugon naman ni Ken dito in hopes na somehow this will reassure Justin pero mukhang kabaliktaran ata ang resulta ng sinabi niya. 

Instead, Justin asks, "Ah, kaya pala nagbreak kayo?" 

Tumango naman si Ken and answered Justin truthfully. 

"Yup. Ginamit niya lang ako just to get to my cousin's pants." wika nito at patuloy na tinitignan ang binata just to read his facial expression na kahit anong pilit ni Ken, hindi niya maintindihan. 

"Oh, hanggang ngayon sila pa rin?" Justin says, entertaining his question. "Yeah, as far as I know." sagot naman niya agad kay Justin, only saying things na alam niya lang talaga. He wouldn't want to make up things either way at ayaw rin niyang magsinungaling kay Justin.

"Buti hindi kayo awkward?" and on cue, that's his final straw. 

"Why are you asking those things?" nakakunot noo naman niyang tanong kay Justin, not noticing his voice that's a little bit too high for Justin's liking. 

"Ah, wala naman. Curious lang." the younger plainly replies, putting their clothes on Ken's cabinet bago niya tinabihan ang fiance niya. 

Ken sighed as soon as Justin laid down. Something's really off. He just knows it but he can't quite put a finger on it. He just hopes that the magic from his words would do something dahil hindi niya gusto ang Justin na nasa harapan niya ngayon. Or likod. Dahil nakatalikod si Justin sa kanya. 

"I've already moved on from her. Wala kang dapat ipagalala." he whispers, pulling Justin closer pero nagpumiglas ang binata. 

"Why would I be worried? Fake lang naman 'to." sagot naman ni Justin sa kanya. 

That sting. 

Not just for Ken but for Justin too. 

Minsan, mahirap rin masampal ng katotohanan 'no? Gusto lang naman magexplain ni Ken and reassure Justin na wala na sa kanya ang pagpunta ni Kirsten sa party nila pero bakit kailangan maging straight forward ng fiance niya? Ayan tuloy, nababalik sila sa realidad. 

"You're right. Hindi rin dapat ako nageexplain. Sorry." he inhaled deeply na para bang wala lang sa kanya ang lahat when in reality he doesn't even know why it's affecting him this much. 

"It's okay, bub." 

Nawala naman siya sa iniisip niya nang marinig niya ang napakapanget na endearment na 'yon mula kay Justin. 

"Bub? Since when did you call me bub?" tanong nito sa nakakabata, you can almost hear the hint of anger in his voice. 

"Wala, sabi kasi ni Kirsten diba–" 

"No, Langga. I don't want anything but Langga." he sternly says. "Wala akong kilalang bub. I only accept Langga ." dagdag pa nito kay Justin. 

"Okay, Langga . Goodnight." 

Parang pilit. Parang sinabi lang kasi kailangan. 

Ayaw 'yon ni Ken. Hindi niya gusto na ganito si Justin. 

"Harap ka po sa'kin, dito ka mag-ulo sa braso ko." sabi naman niya kay Justin in hopes na kakagat ito at hihiga in Ken's arms but it only left him disappointed. 

"Inaantok na ako, Ken. Matulog na tayo, 'wag ka na umarte. Wala namang makakakita." 

He doesn't know why but that last sentence hurt him a little bit too much. 

Sana pala lagi nalang silang nakikita o laging may relative na nakabantay sa kanila. It would've been better. 

Days and days of ignoring Ken as if it was Justin's daily routine. Yup, umabot sila sa ganitong point and here he is, right now, paakyat ng condo building niya after a long shift at work. 

Technically, hindi naman talaga niya iniiwasan si Ken but it's more of kung hindi siya kailangan ni Ken, hindi siya mangungulit pero kung kailangan siya nito edi go lang. Sasama naman siya anywhere Ken wants to. 

"Sabi ko kasi sa'yo magpasundo ka na kay Langga ." he was welcomed by a worried Stell na nagaabang sa kanyang makauwi. Napabuntong hininga nalang siya habang inaayos ang worn out shoes na gamit niya sa trabaho nito. 

"Sus, nagagawa ko nga noon mas lalong kayang kayang ko ngayon. Hindi ko kailangan ng tulong niya." he says, placing his bag on the countertop at dinaanan lang si Stell upang makaupo sa couch nila. 

Umiling iling nalang dito ang bestfriend niya. Minsan talaga nagmumukha siyang kuya kesa bestfriend dito, para din kasi talagang bata si Justin eh!

"Namamayat ka na nga oh. Lumalaki na rin eyebags mo. You're overworking yourself again." marahang wika nito sa binata because he concludes na baka Justin's having a hard day that's why he doesn't want to push any more buttons dahil gusto lang naman niyang paalalahanan ang kaibigan. 

"Dagdag kita na rin. May mga kailangan akong pagipunan." sagot naman sa kanya ni Justin na nakasandal ang ulo sa gilid ng couch habang nakapikit, probably taking a rest before he does his thesis. 

Umupo nalang si Stell sa tabi nito at sinamahan siyang magpahinga. 

"Hay nako, gasgas na sa'kin 'yang linya na 'yan!" he says once he was already beside Justin. "Umamin ka, umiiwas ka 'no? Dahil nagustuhan mo na?"

Hindi naman agad nakapagsalita si Justin at napabuntong hininga nalang ulit ng malalim. 

Hay, nako. Delikado na nga talaga. 

Mukhang tama nga ang hinala ni Stell. Lagot tayo diyan. 

"Minsan, ayoko rin na nababasa mo ko agad agad." Justin says at iminulat na nga ang mga mata niya to properly talk to his bestfriend. 

"Is it about the money?" tanong naman ni Stell sa kanya at agad siyang umiling. 

"It's never about the money, Stell. Hindi ako ganun, alam mo 'yan kahit na mukha akong pera." he replies, inching a little bit closer to his bestfriend. 

"Mahirap lang… kapag mahirap. Wala kang magawa kahit gusto mo hindi mo maipaglaban. He's surrounded with all these beautiful and rich people and then there's me.. na fake fiance niya. We might look like the perfect couple pero in reality ang layo layo niya sa'kin. Hindi ko siya maabot. Ang hirap hirap niya abutin.." pagkkwento nito na siyang pinakinggan lang naman ni Stell at tumatango tango from time to time to tell him na nakikinig siya. 

"Nung nakita ko yung ex niya sobrang napanghinaan ako ng loob. I can't help but think kung paano ko siya mahihigitan pero it only led me into thinking na I'll never be enough for Ken, and maybe.. All of it was just for show." wika ni Justin na para bang napapanghinaan na talaga siya ng loob and he's just on his last string. 

"Pero puta, kung ganun, ang galing naman niyang umarte." dagdag pa nito as he tries to control the tears that was threatening to spill. 

"Oh, lagoat. May tatalo na sa'yo." Stell made a remark kaya naman natawa silang dalawa imbis na magiyakan. 

"Kainis ka! Paiyak na ko eh!" sambit naman ni Justin sa kanya at napapunas nalang ng mga mata niya. Imbis tuloy na umiyak siya sa lungkot mukhang iiyak pa siya sa tuwa dahil sa walang kwentang bestfriend niya na papatawanin siya kesa hayaang umiyak. 

“Alam mo, pakiramdam ko ha, hindi naman ganung tao si Ken. Hindi naman siya bumabase sa social status ng tao.” After a brief silence, Stell spoke. “Gaya nga ng sabi mo, pakiramdam mo lang ‘yan.” sagot naman sa kanya ni Justin na hanggang ngayon nega pa din sa sitwasyon niya. Feeling niya kasi kahit na ipilit niya wala naman talagang pagasa. 

“Oo nga pero there’s a big possibility pa rin naman na maybe it’s not just for show. Maybe he just genuinely likes you dahil sabi mo nga, may relatives man o wala, he still acts the same. He still acts like a fiance to you." pagdadahilan naman ni Stell ngunit mas naguluhan lang si Justin dito. His mind was now even more clouded with what if’s and uncertainties. 

“Hay, ewan. Bahala siya sa buhay niya, bakit ko ba siya iniintindi, pera lang naman niya kailangan ko papuntang States.” he says, trying to hide the fact na it affects him a lot. Like a lot. Pero kahit ganun, there’s still this .1% na umaasang it’s not just for show. 

“In denial amputa.” bulong naman ni Stell sa sarili niya matapos marinig ang sinabi ni Justin kaya natawa ang binata dito at niyakap nalang siya habang parehas silang humahalakhak sa unit nila. 

"Hindi nga kasi!" sagot naman ni Justin dito, "Ewan ko sayo, oorder nalang ako ng pares, sagot ko na." wika ng napakagalanteng Stell Ajero.

"You always know how to comfort me." Justin says, tightening the hug on his bestfriend. Opo, papatayin na niya bestfriend niya! Chz. Ganito lang daw kasi sila magbonding. 

"Kwento ka nalang ng kalandian niyo. Hindi ako sanay na nagddrama ka." ‘yan nalang ang nasabi ni Stell as he scrolls through the food delivery app. "Minsan lang eh! Epal 'to." 

It’s another day na walang paramdam si Justin kay Ken na napakakulit. First of all, bakit siya tumatawag habang nagttrabaho si Jah?! Second, wala naman silang napagusapang schedule and supposed to be rest week nila ngayon since may kanya kanyang errands ang relatives nila Ken so tell me why is the CEO here in front of Justin who’s working in the ukay-ukay shop? Ano? Pati ba naman dito susundan sila ng relatives ni Ken?! 

"Hindi pa ba tapos shift mo?" bored na tanong ni Ken habang nakaupo sa silya malapit sa cash register kung nasaan si Justin. 

"Bakit ka andito?" tanong pabalik ni Justin with the same plain expression he has for days as he punches the clothes Ken bought. 

"Hindi mo narerecieve tawag ko?" sagot naman ni Ken dito, completely ignoring Justin's questions. “Hindi ka na dapat bumibili ng damit dito. You literally own a fashion company.” siyang sagot sa kanya ni Justin. 

Oh diba, nagbabardahan na naman sila! 

“Doesn’t mean that I can’t appreciate clothes from ukay. Nasa nagdadala kasi ‘yan, tignan mo ako, napakapogi diba?” pangaasar naman ni Ken sa kanya. Tumayo na ito at humarap kay Justin, placing both of his hands on the counter to lean closer to the younger. 

"Whatever. May party ba kaya ka napunta? Last na check ko wala ka namang sinabi or naschedule kaya umextra muna ako dito sa shop." sabi sa kanya ni Justin at ibinigay na ang binili nitong damit with his receipt. 

"Basta, don't ignore my calls like that. Ilang beses na kita tinatawagan, hindi mo sinasagot. Nagaalala ako sa'yo." he replied, taking the paper bag from Justin's touch. Inirapan naman siya ng nakakabata, something that he missed seeing dahil ilang araw nang walang paramdam sa kanya si Jah kahit anong kulit nito kaya andito siya ngayon para sadyain ang fiance niya. 

"Sige, pasensya na. Hindi ko kasi alam na lalabas pala tayo. Magout na rin ako mamayang 7:30." sarkastikong sagot ni Justin dito habang inaayos ang kaha sa ukayan nila. "I'll be taking you out for dinner. Sabi ni Stell you're overworking yourself daw." tugon naman ni Ken sa hindi nagdadabog na Justin na akala mo may galit sa mga barya at papel na bills sa harap niya. 

"Tsk. Sabi kong 'wag mong kausapin 'yung taong 'yun eh!" iritang wika nito to which Ken replied with a, "Bilisan mo nalang diyan." at natatawang lumabas ng ukay store. 

He definitely missed this. 

Hindi naman matagal ang pagaantay ni Ken sa loob ng sasakyan niya dahil nagsarado naman na agad ang ukay store just 10 mins after he went out. 

"Uy, hindi naman 'to kkb diba?" Justin asks as soon as he gets inside the shotgun seat. “Oo, libre ko na.” sagot naman ni Ken na iniistart na ang kotse niya. 

"Samgyup ba?" tanong muli nito sa katabi niya habang nagsisimula nang magmaneho off to somewhere. Somewhere kasi hindi pa siya sure kung saan niya dadalhin si Jah. He just opted for samgyup na safest option niya. 

“Ah, hindi. ‘Wag na tayo dun, hindi masarap dun. Mahal mahal pa.” the younger shook his head. “May alam ako, turo ko sayo daan?” tanong naman nito habang malawak ang mga ngiti niya. For the first time, nasilayan na ni Ken ang ganda sa mga ngiti ni Justin, something that he's been looking forward to kanina pa. 

“Sure, libre mo ba?” pangaasar naman nito kay Justin. Syempre, si Ken 'yan eh, lagi niya talagang pipiliing pikunin ang binata. “Ano ba ‘tong CEO na ‘to napakakuripot." wika naman sa kanya ng binata habang tinitignan ang sarili sa reflection nito sa cellphone niya. Jusko, buti nalang talaga hindi haggard ang shift niya today. 

“Minsan lang naman.” litanya ni Ken kaya naman wala nang nagawa si Justin at um-oo nalang. “Oo na, libre ko na. Tara na, nagugutom na ako.” he says as they drift off to his favorite spot. Ken liked this either way, mas gusto niyang nalalaman kung anong gusto at ayaw ni Jah and maybe this is one step ahead to learning what goes beyond Justin than the fiance Justin he's used to see. 

After the 30-minute drive ay nakarating na rin sila kaagad sa destinasyon nila. Saan pa ba? Edi sa paresan. Eto 'yung mga tipo na restaurant ni Justin. Mura, mabilis, at nakakabusog. Eto naman 'yung tipo ng restaurant na hindi alam ni Ken dahil hindi naman siya pala gala at tanging chain and fine dining restaurants lang ang alam niya. 

“Saan ‘to?” tanong naman ni Ken as soon as they got outside the car. “Duh, edi paresan. ‘Di mo ba nakikita sa display nila?” turo naman ni Justin sa logo ng paresan na nasa harapan nila but Ken being the rich boy that he is, of course, hindi niya 'to alam. 

“Uh, never heard of that food.” he says, tugging Justin's flannel like a child that's afraid to be lost. “Hala ka, buti nalang talaga the best pares nila dito! I’m sure babalik balikan mo." tugon naman ni Justin sa kanya at hinatak na siya sa loob ng paresan. 

Buti nalang medyo late na at wala na masyadong tao kaya naman hindi na sila nahirapan maghanap ng uupuan. Sakto namang lagay ng waiter ng menu sa harapan nila kaya agad na silang pumili. Of course, gulong gulo pa rin si Ken dito dahil hindi niya alam kung ano oorderin and asked for the younger's help. 

“What’s this?" turo naman niya sa isang picture ng pagkain sa menu. “Ah, mami. Noodles tsaka sabaw ganon. Eto naman ‘yung pares, masarap ‘yan parang beef soup ganon tas malapot, masarap kasabay ng garlic rice!” sagot naman ni Justin sa kanya ngunit sandali lang ay sinerve na rin ang libreng sabaw sa kanila. 

“Ang bango naman, ano ‘yung sinerve nila?” bulong naman ng walang malay na Ken which Justin found cute. Tinuro pa kasi nito yung mainit na bowl ng soup na parang nahihiya at natatakot pa siya. He's so clueless about the world na hindi niya nakikita kung gaano siya ka-precious for Justin. 

“Ah, sabaw ‘yan ng pares. Sarap ‘no? Pwede ‘yan ipa-refill. Unli ‘yan.” the younger says, looking intently at the clueless Ken. “Andami mo namang alam dito.” natatawang sagot nito sa binata habang pinapanood si Justin na timplahan ang sabaw nila. Tinititigan niya lang ito habang naglalagay si Justin ng fried garlic bits, green onions, at konting chili garlic oil sa sabaw nila. 

“Aba, syempre. Eto bumuhay sa’kin noon eh.” he says, placing the bowls of soup in front of them. “Teka, order na ako ha. May iba ka pa bang gusto?” tanong naman niya dito kay Ken, making sure that the older was comfortable already at hindi naman masyadong naooverwhelm sa biglaang trip ni Justin sa paresan. 

“Nothing. Ikaw na bahala.” sagot naman ni Ken and gave his fiance a sweet smile. 

Hindi rin nagtagal at bumalik na si Justin with a tray on his hand at dahan dahan na inilalapag ang inorder niya. Dalawang bowl ng pares at garlic rice. 'Yan lang lagi niyang inoorder dito. 

“Ano pang tinitingin tingin mo diyan? Kain na, masama pinaghihintay ang grasya.” sambit naman ni Justin sa Ken na kanina pa nakatitig sa kanya. Nakapwesto na siya at ready na ready ng kumain ng biglang magsalita si Ken. 

“Langga?” naudlot tuloy 'yung paghigop niya sa sabaw ng pares. “Yes po?" sagot na lang nito sa Ken na hanggang ngayon andun pa rin ang weird na tingin nito kay Justin. Seryoso ha, malapit na siya maconcious sa pinaggagawa ng fiance niya. 

Tumagal tagal pa ang titig niya na 'to kay Justin at aminado na ang binata na naiilang na nga siya sa mga tingin ni Ken. Hindi lang niya masabi dahil ayaw naman niyang magmukhang assuming. 

“Sayo lang ako, Langga. Iyong iyo.”

Halos muntikan na niyang matapon ang mangkok ng sabaw na iniinom niya ng marinig ang mga salitang 'yon galing kay Ken. 

“Huh? May nakasunod ba sa’tin? May relative ka ba na malapit dito?” tanong naman nito habang pinupunasan ang gilid ng bibig niya na may naiwang sabaw. Tumingin tingin pa 'to sa paligid nila kung meron mang mga matang nakabantay but there really wasn't. In fact, wala nga atang tao dito bukod sa kanilang dalawa, iilang staff, at mga apat o limang customer lang. 

Nabigla naman siya nang hawakan ni Ken ang baba niya, turning his head to face his fiance. 

“Jah, pakinggan mo ko.” wika ni Ken, staring straight into Justin's eyes. “Narinig ko, Ken.” sagot naman nito, still nervous about the relative thing na kanina pa pumapasok sa isip niya. 

“Sa’yo lang ako. Understood?” pagpapaalala naman ni Ken sa kanya to which he responded with a nod and a small, “Opo.”

Natapos naman ang pagtitig sa kanya ni Ken once the CEO heard what he wants. “Let’s eat?” he asks his fiance at mukhang bumalik na naman ang mga ngiting hindi na mabubura. 

“Ang weird mo, wala naman atang tao bigla bigla kang umaakto ng ganyan.” sabi sa kanya ni Justin habang patuloy silang kumaikain. Hindi naman 'to pinansin ni Ken at sumubo nalang rin. 

“Hm, masarap nga! Tamang choice ‘to sa malamig na gabi. You did great, Langga.” he complimented the younger as he ruffled his hair. 

Tahimik lang silang kumakain habang dinadama ang malamig na simoy ng hangin at vibe ng resto na 'to but the same look from Ken didn't vanish. Instead, mas nakapagfocus pa ata siya kay Justin kesa sa pagkain nila. 

And he thought that maybe if it weren't for the fake fiance thingy, he would've pursued Justin in real life. 

Sayang, perfect pa naman si Justin sa role ng pagiging boyfriend niya. 

After their dinner date (na hindi alam ni Justin na dinner date pala.) ay hinatid na rin ni Ken ang fiance nito sa condo unit nito. Dapat nga mag-iicecream pa sana sila kaso sabi ni Jah sa susunod nalang daw dahil kailangan pa niya matapos ang thesis niya kung hindi matatambakan siya to which Ken gave consideration too kahit na gusto pa sana niyang makasama si Justin. 

“Oh, ano pang hinihintay mo? Sakay na sa kotse. Gagabihin ka.” wika naman ni Justin kay Ken na hanggang ngayon ay nakatayo pa rin sa tapat niya at mukhang walang balak na umalis. 

“Wala man lang goodbye kiss? Hug?” pangaasar nito kay Justin pero remember na jokes are half meant. Chariz. Walang half half kasi gusto niya talaga ng goodbye hug… or kiss . 

“Ulol, chumachansing ka lang eh! Babye na!” Justin giggles and shooed Ken away. Natawa lang rin sila parehas kalandian nila. Oh diba, at least happy sila! 

“Ang bibig mo, Langga!” pagsuway sa kanya ni Ken. Inirapan lang niya 'to at hindi pinansin. “Shut up, Ken Suson! Umuwi ka na.” sigaw niya dito as he wave his hands goodbye. 

“Goodbye, I love you.” the ever so sweet CEO says pero tanging “Bye.” lang ang narinig niya. He doesn't mind though. Having Justin tonight was enough for him. Masaya na siyang nakasama niya si Jah ngayong araw. 

I love you too. 

Is what Justin would've said but he figured out that it's not the right time yet. Sa susunod, baka magkalakas ng loob na siya. 

Ilang araw rin ang lumipas mula nang magdinner date sila Justin and to say na mas naging comfortable sila is an understatement dahil mukhang wala na nga ata sa kanila ang personal space whenever they're together. It's like an automatic magnet na magdidikit ang katawan nila kapag magkasama sila, except today.

Dahil ngayong araw, napagdesisyunan ng Mama ni Ken na isama si Justin sa siesta nila ng Tita's of Manila. Oh, diba napakabongga, included na talaga si Justin sa family nila. That's why Justin's here, enjoying the light alcoholic drinks with Ken's Mom at ang ibang Tita at Ninang nito. 

"You know, nung bata si Ken him and his Lolo made a pact." napatingin naman agad si Justin sa nanay ni Ken na biglang napasalita once they were both alone. Nakatitig kasi sila ngayon kay Ken habang kausap ang Lolo nito, probably teaching him something on his brand new phone. 

"Really, Tita?" sagot naman dito ni Justin. Tumango lang ang nanay ni Ken before taking a sip of her drink. Both of them are still looking at Ken and his Lolo. 

"Yup. Sabi kasi ng Lolo niya Langga is an endearment made for someone na nakikita mo na makakasama mo panghabang buhay. Just like how he saw my Mom. Noong unang pagkikita nila wala siyang ibang maisip na tawag dito kung hindi Langga . It kinda symbolizes how special my mom is to him. Kaya ganon nalang siguro kaingat si Ken magbigay ng endearment sa past relationships niya. He never once did call anyone Langga, except you, of course." pagkkwento ng nanay ni Ken kay Justin. "You must be really special to him then." she added, putting a hand on Justin's shoulder as she gives it light squeezes. 

Hindi naman na makapagsalita si Justin after what he heard from Ken's Mom. Hindi rin naman niya alam kung anong sasabihin niya dito because there's always this guilt that follows him everytime Ken's relatives say something like that. Pakiramdam niya tuloy hindi naman siya deserving ng kabaitan at mga salita nila. 

But after that talk Justin can't deny that he had his hopes up again. Maybe, just maybe, this time it’s real. Sana man lang hindi siya umaasa sa wala. 

"Hay, kapagod." the younger sighed as soon as he hit the soft bed again. Another day ng pagpapanggap done. He won't lie, namiss niya rin 'to dahil nakakaenjoy naman talaga ang company ng family ni Ken. Hindi sila katulad ng typical na mayaman na nakakahalubilo niya, kung tutuosin they're really simple. Gusto lang talaga nilang makitang magkaron ng pamilya si Ken, that's all. 

"Sorry, nalasing ka ata ni Mama." sambit ni Ken habang inaayos ang paghihigaan nila ni Justin. "No worries, I enjoyed her company rin naman. Minerva rin pala Mama mo!" the tipsy Justin says, swaying side to side sa napakalaking kama ni Ken dahil siya lang naman ang nakahiga dito. 

"Minerva?" the clueless Ken asks. Tumango naman sa kanya ang fiance niya before saying, "Chismosa, ganon." 

"Oh, gets. Yes, may lahing chismosa ang pamilya namin." Ken agrees at ipinasa na ang mga unan na kaninang pinapagpag niya for Justin to lean his head to. 

"Ampon ka?" pamimilosopong tanong ni Justin sa kanya. 

Nahiga naman na si Ken sa tabi nito before whispering a small huh. 

"Wala ata sa dugo mo pagiging chismoso eh!" sabi naman ni Justin dito, lightly hitting his exposed arm dahil nakasando lang 'to matulog. 

"Meh. It's just a waste of time." sagot naman sa kanya ni Ken with a plain boring facial expression. Hindi naman na 'to pinansin ni Justin and decided to end his day. Papapikit na dapat siya when he felt a hand slipping through his and it's fingers intertwining them to his own. 

"Anong ginagawa mo?" bulong nito with his eyes still half closed. "Uh, holding your hand? isn't it obvious?" Ken sarcastically says and fully takes Justin's hands with no shame. 

"Wala namang tao ah." bulong pa ulit ni Justin dito kahit hindi naman siya nagpupumiglas o kahit gumalaw man lang. Nakahiga lang siya habang pinagmamasdan si Ken na paglaruan ang mga kamay niya. 

"And so? Magiging asawa naman na kita ah." sagot naman ni Ken as if it's not a big deal to hold Justin's hands like this but the way he said this sparked interest to the latter. 

"Really? Aasawahin mo ko?" tanong naman niya kay Ken and hid his small smile, hoping that his fiance won't hear his heart beating a little too fast with every minute that goes by. 

"Bakit hindi? Napakahusband material mo kaya." sagot naman ni Ken sa kanya, still playing with his fingers. Sometimes hawak hawak niya lang 'to but most of the time parang minamasahe nalang rin niya. 

"Hm? Tell me more." the curious Justin asks, liking where this conversation is going. 

"Una, ang galing mo sa mga bata. Proven and tested! Tapos, ang galing mo pa makihalubilo kila Mama and Tita, tignan mo nagustuhan ka nila agad. Alam mo bang ikaw pa lang ang inaya nila sa siesta nila?" he can definitely sense the giddiness and excitement from Ken's voice na hindi na napigilan ng CEO. He just really liked talking about Justin. 

"Ows. Totoo ba?" pangaasar ni Justin dito pero tinatanguan lang naman siya ni Ken habang hindi pa rin tinatantanan ang mga daliri niya. 

"Oo. Metikoloso kasi sila lalo na sa mga nakakahalubilo nila. Mostly ng mga dinadala naming magpipinsan noon, hindi nila tipo kaya I don't know what they saw in you at nagclick agad." He's lying. He definitely knows what they saw in Justin kaya nagustuhan nila agad 'to. Siya naman kasi talaga ang unang nakakita. I mean, who wouldn't love Justin? "Or maybe.. you're just that special." he whispered to himself pero narinig pa rin naman ni Justin. 

"I am?" tanong nito kay Ken. "Hm. So special.." the older agrees, still preoccupied by the thought of his relatives liking Justin too. 

"Are you drunk?" tanong naman ni Justin na bumasag sa mga iniisip niya. "No, ikaw ang nakainom. Remember?" umiling iling pa ito at hinigpitan lang ang hawak sa mga kamay ni Justin. 

"Bakit pakiramdam ko it's too good to be true?" the younger asks, looking up at the same old ceiling with glow in the dark stickers. Ayaw niyang tignan si Ken at baka maputol pa ang kontrata niya ngayong gabi kung hindi man siya makapagpigil. 

"What do you mean?" Ken asks, intertwining both of their hands together as he admires how Justin's fingers perfectly fit between the spaces in his. 

"Nothing. Just a random thought." Justin shrugs his shoulders at binitawan na ang kamay ni Ken. Ayaw na rin kasi niyang pagusapan pa ang topic na 'yon. 

"Are you sure you don't want to talk about it?" pangungulit naman ni Ken sa kanya, still searching for his hand in the dark. 

"Inaantok na ako, Ken. Sleep na tayo." sagot nalang niya dito instead of actually answering Ken's questions. Tumalikod siya sa fiance niya at fixed his position so he could sleep properly. 

"Okay, come here. Dito mo isandal ulo mo sa dibdib ko." rinig naman niyang sinabi ni Ken kung kailan nakapwesto na siya ng maayos. "Ayoko nga, may unan naman." pagrereklamo nito at mas umusog patalikod sa fiance niya. 

Eh kaso gago si Ken. 

So he quickly grabbed all the pillows and threw them on the ground. 

"Gago, bat mo tinanggal!" pagsusuway ni Justin dito habang tinitignan ang aftermath ng kagaguhan ni Ken. Halos magkalat lahat ng unan nila sa lapag, with some of it's pillowcase scattered on the floor too. 

"Dito nga sabi sa dibdib ko." the persistent Ken says at itinuro pa ang dibdib niya para gawing unan ni Justin. Yan ang when. "Very good, Langga." his satisfied smile showed when Justin obeyed at nag-ulo nalang rin sa dibdib niya. Wala naman kasi 'tong magagawa kaya sinulit na niya and hugged Ken too. Minsan lang naman. Pagbigyan niyo na. 

"Goodnight, Ken." wika nito with the same smile Ken has on his face. "Night, Langga." the fiance quickly replied.

Nabalot naman sila ng sandaling katahimikan, contented with their bodies molded against each other as they share the warmth of their bodies in a cold night nang biglang magsalta si Justin. 

"Langga?" tanong nito kay Ken, looking up to see the man with his eyebrows furrowed and his eyes still half closed. "Yes?" sagot naman nito sa kanya. 

"10k na bukas ah, may babayaran pa ako eh." the shy Justin says at napahigpit nalang ang yakap kay Ken dahil sa hiya. Natawa nalang rin ang fiance niya dito. 

"Oo naman, I won't forget." he says with a bitter smile on his face na luckily, hindi napansin ni Justin. "Thank you." sagot nalang nito at pumikit na ng tuluyan. 

"Tulog na tayo." pagpapaalala ni Ken habang hinahagod ang likuran ni Justin with his eyes closed and mind drifting elsewhere. 

Yup, hindi ako nakalimot na lahat nang ito ay fake lang. 

At alam ko na napakalayo sa realidad ang mapasakin ka, De Dios. 

Another day has passed quickly dahil wala naman silang masyadong ginawa kung hindi makipaglaro kina Kitty at Kai saglit before spending their day binge watching Ang Probinsyano. 'Wag na kayong magtanong, 'yan lang ang meron sa TV nila Justin. Hindi daw kasi siya makarelate sa Grey's anatomy, How to get away with murder, at Modern Family ni Ken kaya ayan ang request niya, manood sila ng Ang Probinsyano and surprisingly, it's not bad. Though hindi siya kayang tapusin ni Ken and he wouldn't want to either way. 

That movie night wasn't enough for the both of them kaya naman eto sila ngayon, nagkkwentuhan ng anything under the sun (or moon dahil gabi na.) dahil hindi pa rin sila makatulog.

At sinisisi ni Justin ang Starbucks na inorder ni Ken kanina with 5 shots of espresso na hindi naman niya alam kung anong ibig sabihin but he knows that it's that strong. Sana pala Java Chip Frapuccino nalang inorder niya. Bakit ba kasi niya sinabing si Ken na ang bahala?! Ayan tuloy, mulat na mulat sila ngayong madaling araw. 

"Alam mo parang ang galing galing mo. Parang kaya mong gawin lahat. No wonder bilib na bilib sa'yo sila Lolo." sambit naman ni Ken habang pinaglalaruan ang stuff toy nitong sisiw. Tinitignan lang siya ni Justin habang nakayakap naman sa unan ni Ken na amoy laway na niya dahil sa tagal nitong hindi nalalabhan to which he always responds with it's my favorite pillow! and Justin didn't mind the smell either way. Pakiramdam nga niya special siya dahil siya lang ang nakakahawak nito, kwento kasi ng mama ni Ken eversince nagkaisip si Ken lagi niyang pinagdadamot ang unan na 'yon even with his closest family members. 

"Sus, akala mo lang 'yon." sagot naman ni Justin sa sinabi ni Ken. Napatigil nalang ito sa pagbabato ng sisiw na stuff toy niya sa ere to talk to his fiance properly. 

"Bakit? May hindi ba kayang gawin ang isang Justin De Dios?" hindi makapaniwala niyang tanong. "Oo naman." sagot nito sa kanya without any hesitations. 

"Really?! Baka pinagloloko mo ko ha. Mamaya sabihin mo hindi ka marunong kumain ng apoy o kaya–" 

"Dami mong sinasabi. Hindi lang naman ako marunong magluto." He chuckles, hugging the pillow even tighter.

"Ha?! Talaga ba?" hindi makapaniwalang sambit ni Ken. Lalo tuloy natatawa si Justin sa facial expression nito na halatang halatang hindi naniniwala sa sinasabi niya eh. 

"Bakit parang gulat na gulat ka?" he managed to ask in between his laughs. "Paano mo natulungan si Tita kanina?" tanong ni Ken, pertaining to that incident where kailangan ng tulong ng Ninang niya sa pagluluto dahil masyadong marami ang putaheng niluluto niya at the same time so Justin volunteered and stepped inside the kitchen to help Ken's Tita. 

"Ah, nasanay na rin siguro kasi lagi kong tinutulungan si Stell. Taga bigay lang ako ng kailangan niya o kaya maliliit na bagay katulad ng paghiwa or pagbalat ng gulay pero hindi talaga ako marunong magluto. Baka buong bahay masunog pag ako nagluto." pagpapaliwanag naman niya kay Ken na tumango tango lang sa sinasabi niya na para bang unti unti nang naniniwala kahit papaano. 

"So, we're really polar opposites, huh?" his fiance asks him, fidgeting with the strings of his sisiw stuff toy. "Hm. Marunong ka?" tanong naman ni Justin pabalik dito. 

"Oo naman." he answered with no hesitations at tila nabuhayan ng loob si Justin sa narinig niya. "Sakto nagugutom ako. Luto ka!" masayang pagaaya nito sa fiance niya. 

"3 na ng madaling araw. Magigising sila." Ken says, shaking his head no. "Pancit Canton lang. Sige na, wawa langga mo gutom ako." pagpupumilit naman ni Justin, purposely stomping his feet and pouting his lips na parang bata. 

"Luh, pacute ka pa diyan mukha ka namang tanga." pangaasar naman ni Ken dito to hide the fact na kinikilig naman talaga siya sa ginagawa ng fiance niya. 

"Aw. Sabi ko nga di effective." lalong pagpout pa ng lips ni Justin. Ken just wished na he had a lot of courage to just go in front of his fiance and kiss the heck out of that pouty lips! 

Ayan, kung ano ano tuloy iniisip niya at hindi na niya napansin na nahiga na sa kama ang fiance niya. 

"Ano pang ginagawa mo?" tanong naman ni Ken sa Justin na nakatalukbong na sa loob ng comforter. 

"Matutulog? Obvious ba?" pilosopong sagot ni Justin sa kanya. "Tumayo ka nga. Wag ka maingay, baka magising sila." sagot naman sa kanya ni Ken habang hinahatak ang comforter upang makatayo na si Justin. 

"Sabi ko na nga ba, hindi mo ko matitiis eh!" tuwang tuwa naman si Justin at napatayo na agad. "Baka magsumbong ka pa kay Lolo na hindi kita inaalagaan eh." Ken replies, walking closer towards his fiance na nasa kabilang gilid ng kama. 

"Gusto mo ba magsumbong pa ko?" panghahamon sa kanya ni Justin which he knew na hindi naman tatalab because he wouldn't even try to fight against him. 

"Sus. Hindi na. Isang utos mo lang, susunod na ko boss." he says truthfully at tumabi na kay Justin who whispered a small "Berigud." to him. 

He positioned himself sa tapat ni Justin at umupo dito. 

"Sakay." wika ni Ken at tinapik ang likuran nito. "Ha?" the clueless Justin asks. 

"Para hindi nga maingay! Bilisan mo na, bigat bigat pa naman ng paa mo." pagrarason naman ni Ken. "Osige, ikaw naman mahihirapan eh." his fiance replies, shrugging his shoulders and easily obliged. 

Agad naman silang nagtungo sa baba habang nakasakay pa rin si Justin sa likod ni Ken, binatawan niya lang ang binata once they get inside the dirty kitchen para makapagluto ng maayos si Ken pero kung tutuosin kaya naman magluto ni Ken with Justin on his back. That's how clingy he is to his fiance. 

Ken didn't waste no time at kinuha na ang dalawang itlog mula sa ref nila at ang sweet and spicy flavor ng pancit canton na agad namang kinontra ni Justin dahil chilimansi ang gustong flavor nito. At kung magasawa nga talaga sila, eto na ata ang first ever big fight nila. 

But in the end, nanaig ang team chilimansi dahil sa karupukan ng team sweet and spicy. Hay, bawi nalang kayo next life team sweet and spicy. Wala eh, marupok ang pambato niyo. Pinaglihi ata sa whipped cream. 

“Ang sarap, ano ulit tawag sa itlog na ganito?” tanong naman ni Justin sa fiance nito na nasa harapan lang niya at nakacross arms habang pinapanood siyang kumain ng pancit canton. 

“Malasado nga, paulit-ulit.” Ken chuckles, ruffling Justin hair as a sign na magpatuloy lang siya sa pagkain. 

“Ah, okay, sige papaluto ko ‘to kay Stell.” tumango tango naman si Justin habang panay ang subo sa pancit canton with egg niya. “Pwede mo namang ipaluto sa’kin, as long as you are here.” sabi naman ng fiance niya as he watches him pour a glass of water para hindi siya mabulunan. 

“Ayoko nga baka mamaya sabihin mo abusado ako.” sagot naman nito pagkatapos niyang lunukin ang kinakain niya. 

“Hilig mo pala chilimansi. Ako kasi sweet and spicy.” Ken says habang aliw na aliw na pinapanood si Justin kumain sa harap niya. 

“Hindi ko tinanong.” even with a full mouth, Justin managed to reply. “Edi share ko lang. Epal talaga ‘to.” wika naman ni Ken kaya hindi napigilan ni Justin matawa kahit na punong puno na ang bibig niya. 

“De, biro lang. Sige, kwento ka lang diyan. Makikinig ako.” Justin says pagkatapos na pagkatapos niyang lunukin ang kinakain niya. 

“Kung ikaw kaya magkwento. Alam mo ilang linggo na tayong magkasama but I feel like I don’t really know you at kilala lang kita base sa Justin na pinapakita mo sa’kin.” sagot naman ni Ken dito as he put his elbows down on the table as he leans closer to Justin.

“So, Justin. Who are the real you?” seryosong tanong niya sa kaharap niya, looking directly at Justin's eyes. 

“Me? I’m gay.” the younger plainly says as if it was nothing to him. Sumubo pa nga 'to ng pancit canton niya eh.

"Okay, tell me something I don’t know." sagot naman sa kanya ni Ken, backing a little bit so Justin can have his own personal space. 

“De, seryoso nga. Bakla ako kaya parang galit ata sa’kin ‘yung mundo. I came from a family na hindi open sa ganung concept kaya ayon highschool pa lang ako ay pinalayas na ako. I decided to live on my own.” pagsisimula naman si Justin ng kwento niya habang hinahalo ang pancit canton sa plato niya. 

“Kaya ba you work partime on many jobs tapos naghahanap ka pa ng extra na mapapagkakitaan?” Ken asks him, taking a sip of his water to calm his senses down. 

“Yup. Exactly. Buti nalang talaga swerte ako sa mga kaibigan ko, lalo na kay Stell at Kuya Pablo. Biro mo kada 3 months lang ako nagbabayad ng renta sa condo, 1k lang tapos halos hindi na nila ako paggastosin sa pagkain except syempre sa mga panahon na wala sila sa unit namin. Basta, andami na nilang naitulong sa’kin kaya sobrang thankful ko na nakilala ko sila.” pagpapatuloy nito sa kwento niya habang kumakain pa rin ng pancit canton na malapit na niyang maubos. 

"I'm sure they're lucky to have you too." Ken replied with a smile. 

Because I am. I'm lucky that you're here with me, Justin. And we're sharing the same bowl of Chilimansi Pancit Canton even though I like Sweet and Spicy better. 

I like it because I'm with you. 

"Ha?! Anong lucky ka diyan, baka malas kamo." sagot naman ni Justin dito. Ken only leaned in again to let the younger know na nakikinig pa rin siya sa sinasabi nito. 

"Alam mo ba, feel ko lang ha, matagal na nilang gustong gustong magpakasal kasi ever since nakabukod si Stell, lagi niyang bukang bibig 'yung dream wedding nila ni Pablo. Tapos parang sa isip isip ko siguro nagsstay lang sila sa condo kasi alam nilang pag bumukod na sila wala na akong matitirahan and I feel like I'm holding them back from that decision. Kaya alam mo I'm glad you came. I'm glad you came in with that offer kasi at least kahit papaano mapapadali 'yung pagiipon ko for future kung sakaling magpakasal na nga sila." wika naman ni Justin na hindi na napigilan ang bugso ng damdamin niya at napakwento nalang rin. 

“I’m glad you came kasi dahil sa’yo matutupad ko na ‘yung pangarap kong makapunta sa ibang bansa.” dagdag pa rito ni Justin at ibinaba na ang bowl of pancit canton na kanina pa niya hawak hawak. 

“Huh? Ibang bansa? Anong gagawin mo dun?” nakakunot na noong tanong naman ni Ken sa kanya. 

“Sabi kasi ng tita ko malaki daw bigayan dun kaya itatry kong maghanap ng trabaho muna dun tapos kapag malaki laki na ‘yung ipon ko baka ituloy ko na ulit ‘yung pagdodoctor ko.” sagot naman agad ni Justin sa kanya at ininom na rin ang baso ng tubig na isinalin ni Ken kanina para sa kanya. 

“Aalis ka?” he's unsure but if he heard it properly, rinig mo ang lungkot at pagkadismaya sa boses ni Ken but he just chose to ignore it. Sigurado naman siyang guni-guni niya lang 'yon and he's just overthinking things. 

“Oo naman ‘no. Ayoko naman na talaga dito ever since pinamulat sa’kin na kasalanan ang pagpapakatotoo ko.” he answered Ken, putting the bowl of food aside para maipatong niya ang mga braso niya sa table properly. 

Tila hindi naman nagustuhan ni Ken ang sagot ni Justin so he asks him more questions. “Ayaw mo bang magstay muna? Like.. after our contract ganon?” 

“Hm, siguro for a few months habang inaayos ko ‘yung papeles ko pero after that aalis na talaga ako. Malapit lapit na rin naman ‘yung graduation ko.” 

Ayon, mas lalo siyang nadismaya sa sagot. 

“Paano sila Stell?” 

Paano ako? 

“Siguro videocall nalang o kaya bisita pa minsan pag nakaluwag-luwag. Tsaka ano ka ba, ‘wag mo na alalahanin ‘yun kasi sigurado ako by that time may sarili na silang pamilya ni Pablo. Hindi na niya ako gaano kailangan sa buhay niya.”

Pero ako.. Kailangan kita. 

Hay, olats. Walang magagawa eh, mukhang desidido na talaga. 

“Mukha wala na talagang magpapabago ng isip mo ‘no?” napangiti nalang tuloy siya ng mapapait sa lalaking nasa harap niya dahil kahit anong pilit niyang maging masaya hindi talaga kaya. Lalo na kung usapan ay ang pagalis ni Justin. 

“Hm. Mas okay na ‘rin ‘yun kasi marami pa akong pangarap para sa sarili ko.” Justin answered and to be honest, inaasahan naman na niya 'to. Hindi na bago sa kanya ang thought na Justin will reach for his dreams dahil unang pagkikita pa lang nila kita na niya kung gaano kadeterminado si Justin to be successful. 

“Oo nga naman. Baka pag yumaman ka na sa ibang bansa kalimutan mo ako ah.” pangaasar nalang niya dito to change the mood. 

“Oo nga ‘no, what if kalabanin ko nalang Superiorson? Magtatayo ako ng sarili kong kumpanya!” sabi naman ni Justin habang pumapalakpak pa sa ideyang naisip niya. 

“Siraulo.” napailing nalang si Ken sa sinabi ng binata at hindi na rin naman pinigilan ang mga tawa niya. He's definitely sure that Justin's different. 

3:57AM 

54 missed calls

and here he is again, attempting to call his fiance for the nth time. 

"Bat ka tumatawag? Putcha naman, Ken–" 

"Langga." the other line says, correcting him. Napakamot nalang siya ng ulo habang pilit na binubuksan ang mga matang gustong gusto nang magpahinga. 

"Putcha naman, Langga. It's 4am in the morning. What do you want?!" inis na wika nito sa telepono niya at halos maiyak na siya dahil naputol na naman ang tulog niya. 

"Pares." Ken almost whines like a literal child. 

Tangina. Mas lalong nakakabwisit! 

"Parang gago 'to eh." sambit nito sa kabilang linya and he did not care even if it'll sound rude. Siya ang inistorbo sa tulog niya, karapatan niya 'yon! 

Hindi rin nagtagal at narinig niya ang kabilang linya na sumagot, "Date tayo." wika nito. 

"Langga, pwede bang bukas nalang yan? Kulang pa ako sa tulog kakatapos ko lang ayusin yung nirevise na thesis namin." pagpapakiusap niya sa fiance niyang wala sa lugar kung mangulit sa kanya. 

"Ehh, yayaw ko po. Gusto ko ng Pares." 

Ayon lang. Ginamitan na ng super powers na baby talk. Ano pa bang magagawa ni Justin? 

"Hay, sige. May gusto ka pa ba bukod don?" Justin asks as he finally gives up. He figured na baka may kasama na naman sigurong relative si Ken kaya ganito nalang siya mag baby talk sa umaga. 

It's not that he hates it. It's just the wrong timing. In fact, he really likes it when Ken baby talks. Nakakatuwa, parang walang bakas ng professional CEO. Ibang iba 'yung dating 'yung tipong mas lalo kang maiinlove. 

"Uhm, yakap?" He heard Ken say through the other line, mas lalo tuloy lumalakas ang kutob niyang may bagong dating na relatives na naman kaya ganyan si Ken. 

"Sige po. I'll be on my way, Langga. Let me know kung may gusto pa sila tita or pinsan mo." sagot na lamang nito at tumayo na upang simulan ang araw niya kahit wala pa siyang maayos na pahinga. 

Mabilis lang naman ang byahe papuntang paresan dahil madadaanan lang ito along the way to Ken's place. Buti nalang talaga mainit init pa ang pares pagdating niya doon. He even asked for an extra serving of sabaw dahil pakiramdam nito magugustuhan din ng relatives ni Ken ang pagkaing dala niya and will probably ask for more. 

"Oh, akala ko ba may relative kang kasama?! Pinsan? Tita? Tito?" sambit naman ni Justin as soon as he got to Ken's place. Nilapag niya ang plastic ng pagkain na dala-dala niya sa dining table nila Ken. 

"Uh, ano, umalis na. Kakaalis lang kanina, nagsimba ata." Ken says. Okay, it's a white lie . He confess dahil umalis naman talaga ang relatives niya kagabi pa at hindi sila pumunta ng simbahan. In fact, he doesn't even know where they went. 

"Awit, nagmadali pa akong bilhin tong Pares wala na pala sila." napa-facepalm nalang si Justin kahit na gustong gusto niyang sapakin si Ken for waking him up in the middle of the night. 

"Yakap ko?" rinig naman niya ang lambing sa boses ni Ken. "Wala namang tao ah? Parang gago ka, Ken. Umayo–" 

Yup, wala na siyang nagawa. Hinagkan nalang siya ni Ken right then and there. In the middle of the dining room, with just the two of them. 

"Hm, bango mo." Ken whispers, burying his face on Justin's neck na take note, may kiliti ang fiance niya dito. Meanwhile, hindi naman mapigilan ni Justin ang pag-init ng mga pisnge niya sa inaakto ni Ken ngayon. 

"Date po tayo."

Shet, ayan na naman 'yung butterflies. Dinadalaw na naman 'yung tiyan ni Justin. 

"Ken, pinagloloko mo ata ako eh." sabi nalang nito kay Ken kahit na ang totoo ay pigil na pigil na siya sa kilig niya. 

"Hindi ah, babalik kaya sila ng 8AM." ata. Hindi siya sure. 

Inirapan naman siya ni Justin na hindi pa rin binabalik ang mga yakap niya dahil hanggang ngayon pinipigilan niya pa ring kiligin ng malala. 

"Heh, bahala ka diyan!" sagot nalang niya kay Ken. "Sige na po, please?" ayan na naman siya with his malambing voice and puppy eyes that Justin can't say no to! 

"Oo na, basta libre mo." he sighed at hinayaan nalang si Ken to do whatever he wants. 

Hindi na nagpaligoy-ligoy pa ang fiance niya and dragged him outside his house para ihanda ang kotse niya off to somewhere na siya lang rin ang nakakaalam. Wala rin naman kasing pakielam si Justin because he's okay as long as he's with Ken. He just feels so safe. 

Wanna know a secret? 

The truth is, there was never even a relative to begin with. 

The CEO just misses him extra tonight. 

"It's our last day today." 

The words Justin didn't want to hear… nor Ken. 

They don't want to accept the fact that this will be their last day today as fiances. 

"Hm, yes. May plans ka ba for today?" tanong nalang ni Justin dito habang nakaupo sila sa couch binging on whatever movie Ken picked over some soda and popcorn. Yup, quality time. 

"Actually, wala naman. Ihahatid lang naman natin si Lolo eh." sagot naman sa kanya ni Ken habang nakaakbay pa rin ang kamay nito sa balikat niya even though there's no one in their perimeter. He doesn't mind though. 

"Okay, magpapalit ka na ba?" tanong naman ni Justin dito. Umiling iling naman si Ken na nakatingin pa rin sa movie na pinapanood nila. "Not yet. Tinatamad pa ako. How about you?”

"Yup, kunin ko lang yung damit ko sa dryer." sagot naman ni Justin sa kanya bago ito tumayo. "Hindi pa ata natuyo yun, just wear mine. Diyan lang naman tayo sa baba." sambit ni Ken sa kanya at itinuro ang cabinet na nasa likuran ni Justin. 

"Are you sure?" his fiance asks to clear things na para bang nagaalangan pa 'to na gamitin ang damit ni Ken. 

"Oo naman, fiance na kita. It's not a big deal." he replies quickly at tumayo na rin upang tulungan si Justin maghanap ng damit na pwede nitong suotin. 

"Reminder, it's fake–" 

"Oo na, oo na! Dami mong sinasabi magpalit ka na." he cuts him off, not wanting to hear those words come from Justin's mouth. "Inisin naman ng Langga ko!" pangaasar naman ni Justin sa kanya. 

"Sige, mangasar ka pa." wika nito at binigyan nalang si Justin ng matatalim na tingin. 

"Joke nga lang eh." natatawang sagot ni Justin sa itsura ni Ken ngayon. 

"Pakiss nga po." dagdag naman nito na para bang sinusuyo si Ken na nagtatampo sa kanya kahit hindi naman talaga niya 'yon intensyon. Gusto niya lang talagang asarin si Ken. 

"Sige ka, wag mo ko hahamunin hahalikan talaga kita diyan." seryosong sagot naman ni Ken sa kanya pero wala kang magagawa pag makulit talaga si Justin. Hindi ka nito tatantanan. 

"Kiss mo na ko, Langga ." pangaasar pa nito lalo and puckered his lips even more to test his fiance. 

Nagulat naman siya when he felt his back in contact with the wall as Ken cornered him and pinned his hands to capture his sweet lips na kanina pa niya inaasar sa nakakatanda. A sweet quick peck. That's all they shared. 

"Ken…" 'yon nalang ang nasabi niya dahil hanggang ngayon hindi pa rin siya makapaniwala sa ginawa nilang dalawa. He even let Ken steal his first kiss! 

Pareho silang walang imik at tahimik lang na tinititigan ang isa't isa na para bang nakakapaan sila. Naghihintay kung sino ang mas may lakas ng loob na magsalita at tanungin kung ano ba ang ibig sabihin ng nangyari o kung may ibig sabihin nga ba talaga 'to. Marahil ay nadala lang sila ng pagaasaran sa isa't isa. 

Ewan. 

Hindi rin nila alam. 

"Are you drunk?" lakas na loob na tanong ni Justin kay Ken na kanina pa nakatitig sa kanya as if he's memorizing Justin's features. 

"Sana nga. Sana lasing nalang ako." napapikit nalang si Ken habang sinasabi 'to, regretting the fact na nagpadala siya sa emosyon niya at nahalikan niya si Justin. Something a stupid guy like him would do. 

“I’m sorry-”

"C-Can we do it again?" 

Ken immediately lifted his head up to look at Justin. Fuck, why'd he have to ask that! Naguguluhan si Ken, does that mean that Justin wants it too? The voice inside his head is telling him that he wouldn't know the answer unless he asked Justin himself, so he did. 

"Do you want to?" 

Justin nods. 

He didn't waste any time and quickly smashed his lips onto the younger, devouring the taste of it like it's the last piece of dessert on the table. 

They were so into the kiss that they didn't even notice the slight opening of the door. 

"Ay, sorry po Tito Ken at Tito Justin! Hehe, pinapatawag na daw po kasi kayo eh. Ihahatid na daw si Lolo." It was Jax, one of Ken's nephew na nakangisi pang nakatingin sa dalawa. Naitulak naman ni Justin si Ken ng may pagkalakas dahil sa gulat at hiya. Buti nalang talaga nag-ggym si Ken at may lakas kahit papaano kung hindi baka napadapa na siya sa lapag. 

"Sige lang, Jax. Sabihin mo pababa na." Ken chuckles at the thought of the scene Jax walked in. Tumango naman si Jax as a response at iniwan na ang dalawa sa movie room. Natawa nalang sila sa interrupted making out session nila.

Lagot ka, Jax. Wala ka daw pamasko kay Ninong Ken. Emz. 

Hindi naman nagtagal at bumaba na si Justin at Ken para ihanda na ang kotse nila at ang mga bagaheng dadalhin ng Lolo ni Ken. It was the time to say goodbye to the favorite apo and favorite fiance. 

Goodbye na rin ba ang relationship nila?! 

Pagkatapos nilang maihatid ang Lolo ni Ken sa airport ay agad na rin silang umuwi para hindi na sila gabihin pa sa daan. Wala na rin masyadong tao sa rest house dahil sumabay na rin ang iba sa pagalis ng Lolo ni Ken kaya naman halos sila nalang ng Mama, Papa, at mga kasambahay nito ang naiwan sa rest house. 

"Hay, mamimiss ko si Lolo." wika ni Justin pagkatapos niyang mag-night routine at humiga sa napakalambot na kama ni Ken. Natawa naman dito ang nakakatanda dahil halos kunin na ni Justin ang buong space ng kama niya with his position right now. 

"Sinabi mo pa, that man loved you probably more than me. Take note, I'm his favorite apo ha." sagot naman ni Ken sa kanya habang inaayos ang kumot nilang dalawa, staring straight at Justin na nakatingin lang sa kisame ng kwarto niya. Napaisip tuloy siya kung ano bang pumapasok sa isip ng katabi niya ngayon. Nagaalala rin ba 'to na bukas wala na sila? Na bukas tapos na ang lahat? Do Justin ever think of that? 

Pero mali ata siya because he only felt disappointed nang marinig niyang magsalita si Justin. 

"Haha, ayos ba? Galing ko 'no? Biro mo natawid natin 'yung isang buwan–" 

Justin stopped mid sentence when he felt Ken's broad body hover him. Tila naestatwa siya sa hinihigaan niyang kama habang gulat na gulat na pinagmamasdan si Ken na nakapatong sa ibabaw niya. Something that he only saw in his dreams. Kinabahan tuloy siya at parang nanlalamig ang mga paa niya. Kung panaginip man 'to, sana magising na siya dahil hindi nakakatuwang biro 'to. 

"Pwede ba, 'wag muna ngayong gabi?"

Ken's husky voice almost sounds like he was begging at gulong gulo na si Justin because what the hell does Ken need to beg for? May ginawa ba siya? May mali ba? Hindi niya alam. 

"Ken.." he whispers under his breath because that's the only thing he can comprehend now. Ken and only Ken. 

"Pwede bang akin ka muna ngayong gabi?" 

With one question, Justin quickly understood what Ken meant because he feels the same way too at mukhang eto na ata ang gabi para sa kanilang dalawa. 

So without hesitations, Justin nods. 

And that's all it takes for Ken to let go of the final string that's holding him back. The contract. 

Because fucking hell, this ain't sex.

This is love. 

"Can I?" he asks, placing one of his hands on the side of the bed for support and the other to cup Justin's face. Just like a magnet, his fingers immediately found its way to the latter's lips, tracing each curve of it. The younger couldn't utter a word so instead, he just nodded as a sign of consent. 

Hindi naman niya alam kung bumabagal ba ang oras o sadyang hindi lang naramdaman ni Ken ang pagtango niya because until now the older is still looking directly at his eyes. 

He opened his mouth, about to say something when he felt a pair of lips softly land on them. He didn't know what to do, this was his second time! His eyes were wide open, still processing the fact that this is his second kiss, in a bed, with Ken, on top of him. 

Oh, shit. 

Kiss. Bed. Ken. 

and Love. 

What a dangerous combination. 

He returned to reality once he heard Ken's relaxing deep voice whisper through his ear as he felt a pair of hands slip under his clothes, softly caressing his waist. 

“Relax, Langga. I got you.” The older reassures him, doing the best he can to not overwhelm Justin because even just a little uncomfortable squirm, he will definitely stop and comfort the younger. That's how much he treasures him. 

When he felt Justin's breaths return to its normal pace, he continues to pepper kisses down his clothed chest, making sure to give slight squeezes on the latter's waist to monitor if it's still okay with him. 

Meanwhile, Justin couldn't even do anything because everything feels so good to even comprehend what was happening anymore. He just let his body be free from everything and succumb to the pleasure that Ken's letting him feel. Ang kanina'y halos hindi makagalaw na katawan niya, ngayo'y hawak hawak na ang leeg ni Ken, almost begging for more kisses and who is Ken to not give him those kisses? 

Their lips meet once again, crossing paths with each other as they go on the journey of slowly opening up with one another like their tongue slightly dragging against one another's lips, begging to know what it feels like to be inside. Slowly but surely. 

Slowly but surely, they warm up with each other. Lips opening up as if the other's tongue is just a close neighbor. Hands roaming around each other's body trying to memorize every crevice, nook, and cranny there is to find all the flaws and imperfections so they could make it feel as if it was never there to begin with because one look in each other's eyes and it feels as if everything's perfect. It was perfect. They were perfect. 

In rhythm, their body starts to move on it's own just like how they were when they're in front of Ken's relatives. It was natural. Like an instinct to cling onto Ken's shoulder as the older tries to lift up his shirt to see how beautiful his body is, like a saint that is meant to be worshipped. And Ken wouldn't even hesitate to go on his knees and beg to touch even just an inch of Justin's skin. 

What more can he feel when Justin's right there, in his bed, offering his whole body to him as if he trusts him with his whole life. Ecstasy. 

He wouldn't want to waste that chance to let Justin feel how much he loves him, so they continued. They continued to explore each other's body, stopping time to time just to appreciate the other parts of it a little bit longer. Just like this one time when Justin agreed to bring him Pares in the middle of night not because he craves for it but because he craves for Justin's warmth. He wished he could stop or freeze the moment to cherish it for a few more minutes. He wished he could let Justin feel how much it means to him that even if the younger was tired that night, he still granted Ken's request. 

He wished he could stay a little bit longer and appreciate the depth of the younger's collarbones or how he got a pretty little scar on his forehead or the way that his nipples were the right tinge of brown and dark red, just the perfect size to suck on for his lips. He loved the way his hands fit Justin's waist perfectly, just enough to keep him restrained as he does his best to pleasure him, feeling satisfied every time the younger unconsciously arches his back from the intensity of his actions. 

“Ken, shit,” he winces as soon as the older slipped his dick inside. Ken couldn't do anything but to murmur ssh 's and other words to comfort the younger, letting him know that it's okay and Justin can take his time in adjusting to the burning sensation from being penetrated for the first time. 

As soon as he got the response he needed, he continued to pleasure both of them. Incoherent words and muffled moans were heard alongside the sound of skin slapping against each other as Ken thrust in and out repeatedly, changing his pace only if it was said by the younger. May it be slower or faster, he listens. He always does. 

"Ken, lapit na! Onti nalang, bilis," The younger whimpers, begging for Ken to let him feel the ultimate pleasure of it all. He clutches both of Ken's strong biceps for support as Ken fastens his pace, the necklace that he was currently wearing was dangling side by side with how much effort he exerts to fully let Justin feel the pleasure all at once. 

With one full thrust, he had Justin writhing in cloud nine as spurts of white liquid came in contact with their sweaty bodies and neither of them gave a shit about it. Soon after, Ken let pleasure take control of his body and let everything go – painting Justin's beautiful body with white streaks of his cum. 

He watched as the younger tried his best to stay awake but his body betrayed him and Ken could only let out a low chuckle with how adorable his fiance looks right now. 

“Hm, sleepwell, Langga ko. I love you. ” he whispered, hoping that Justin would feel how sincere his last sentence was but of course, how could he? He's already asleep. 

So instead, he just placed a small kiss on Justin's forehead before he grabbed damp towels to clean both of them. 

As soon as he finished wiping both of them thoroughly, he cuddled closer to Justin. He pulled him by his waist and buried his face on the younger’s neck, enjoying how this night went for the both of them. It felt as if they were just husbands spending their usual night together. 

And with that, Ken ended his night with a smile.

For the first time after 5 years, he smiled before sleeping. 

Nagising naman si Ken na pakiramdam niya may kulang sa paligid niya and he was right when he didn't saw the warm body beside him kaya even if he's in his boxers ay tumayo na agad ito upang hanapin ang fiance niya. 

"Langga? Where are you?" he yells across the room but there was no response other than silence. 

He found Justin's ring placed in his bedside table kaya naman pumasok sa isip nito na baka naliligo si Justin o kaya nasa baba at tumutulong magluto but when he checked their restroom, wala doon ang binata kaya naman nagmamadali na siyang bumaba para salubungin at hanapin ang fiance niya. 

"Ate, asan po si Justin?" he asks one of their kasambahay na busy maghanda ng lamesa when he found no trace of Justin in their kitchen. 

"Ay hindi ba nagpaalam? Kakaalis lang kanina, pinagsstay ko nga sana for breakfast kaso nagmamadali na." sagot naman ng kasambahay nila na mas lalo lang nagdala ng kaba kay Ken.

"Sinabi ba niya kung saan siya pupunta?" 

Please say yes. Please say yes. 

"Hindi rin eh. He never left anything naman. Maybe, try mong tawagan?" 

Fuck. 

"Sure, Ate. Thank you po." eto nalang ay nasabi ng dismayadong Ken. 

He unlocked his phone and regretted what he saw. 

It's finally the day after their contract. 

How could he forget? Wala na pala sila. 

But last night? That happened right? Hindi naman 'yun panaginip diba? 

Alam naman niya sa sarili niya na naiparamdam niya kung gaano niya kamahal si Justin kagabi kaya bakit bigla nalang 'to aalis ng walang paalam? Ni hindi man lang ginising si Ken o kaya nagiwan ng note. There was no trace of Justin na para bang sobrang dali lang niyang kalimutan si Ken sa buhay niya like the latter didn't matter at all. 

Para bang wala silang pinagsamahan. 

Hindi pa ba sapat 'yung kagabi? Hindi ba niya naramdaman? Or maybe it's just one-sided after all. 

Asan ka na ba, Langga? Bakit ka umalis agad? 

Hindi.. mo ba ako minahal kahit konti lang? 

2022 did him no good because he had a bad start of the year. Ang dating Ken na lunod na lunod sa trabaho ngayon ay hindi na mapakali kapag hindi niya natititigan ang cellphone niya. 

Why you might ask? Hindi ko rin alam, siya lang nakakaalam non pero baka kasi hanggang ngayon duwag pa rin. Jusko, tulungan niyo nga! Chariz. 

Do you want to call Langga? 

"Namiss mo 'no?" halos muntikan nang tumilapon ang bagong bili niyang iPhone 13 pro max in the shade Sierra Blue nang marinig niyang magsalita ang nanay niyang hindi man lang kumatok noong pumasok sa office niya. 

"Uy, Ma. Andito pala kayo, bakit hindi kayo nagsasabi?" tanong naman ni Ken at agad na nilock ang phone niya. Tinabi niya ito sa office desk niya far from his Mom's sight. 

"Wala na kasi yung nagdadala ng pagkain mo kaya I figured out na dalhan ka nalang rin ng lunch. Madadaanan naman from my office." wika ng nanay niya at inilapag ang napakalaking paper bag full of tupperware of foods. 

"Anong wala na? Diba po kayo po nagpapadala nun?" pagtataka ni Ken sa sinabi ng nanay niya which is totoo naman. Kapag wala kasi sila sa rest house ni Justin at nasa trabaho siya panay ang pagpapadala ng nanay niya ng container ng mga pagkain na he didn't even know his mom could cook. 

"Did you really think na magagawa ko pa yun sa sobrang busy ko sa work?" Natatawang wika sa kanya ng nanay niya habang nakasandal ito sa gilid ng office desk ni Ken. 

"Huh? Then why'd you know na…" he furrowed his eyebrows, thinking hard para ipagdugtong dugtong ang mga pangyayari. 

"I always know everything, anak." 

And that's all it took for Ken to tear his walls down because he realized everything. 

"Ma, miss na miss ko na siya. Gustong gusto ko na siyang makita." he cries and being the baby that he is, he searched for his Mom's warmth at niyakap na agad ang bewang nito. Nakatayo lang naman ang nanay niyang pinagmamasdan siyang umiiyak as he let everything sink in. 

"Hindi ko alam na siya pala yung nagpapadala ng pagkain ko every lunch. Sana man lang tinabi ko yung notes na nilalagay niya dun. I threw it all because I thought it was from you." dagdag pa nito at lalong lumakas ang pagiyak niya. "I regret it so bad. I miss my Langga." he was restraining his sniffles na para bang bata siyang inagawan ng laruan. 

"You know, tinatawagan pa niya ako every other day para lang itanong kung anong putahe magugustuhan mo. Lagi niya kaming kinukulit o kaya tinatanong dahil gusto niyang malaman yung mga bagay na makakapagpasaya sayo. He might not say it verbally but that man loves you through his actions. Just like him, his actions are simple yet very thoughtful." sambit sa kanya ng nanay niya habang hinahagod ang likuran nito as if she's saying na sige, anak, let it all out. 

"Kaya pala hindi ganon kasarap yung luto.. Pero kahit na, siya pa rin nageffort magluto nun kahit hindi siya marunong! Miss na miss ko na siya." nakuha pa talagang magbiro ni Ken sa sitwasyon niya ngayon. 

"Haha, para ka talagang tanga, anak! Parehong pareho kayo ng tatay mo." his mom lightly slapped his back at natatawa pa nga ito sa choice of words ni Ken. When his son finally calmed down, kinausap naman siya nito ng maayos. 

"How did you know?" tanong ni Ken sa kanya, wiping the tears down his cheeks. 

"I saw his papers noong araw na bumisita ako sa office ni Josh. He's applying for a position here kaya naman tumatak na sa'kin ang itsura niya sa 1x1 picture niya because I really thought he was good looking. Akala ko nga siya ang hinire mong model eh." pagkkwento sa kanya ng nanay niya. He only nodded as a response and his mom continued to tell him the story. 

"Pero alam mo hindi ako nagalit nung nalaman ko. Actually, unang tapak palang niya noong reunion party may kutob na ako. Lalo na nung napagtanto ko na kamukha niya 'yung lalaking nakita ko sa desk ni Josh noon." Nagulat naman siya sa sudden confession ng nanay niya. Was it too obvious?! 

"Alam mo ba? natuwa nga ako kasi I'd like to see how long it would take you both to end things at kung may patutunguhan ba ang mga desisyon niyo sa buhay. I just didn't expect na I would be wrong. Inisip ko, pera mo naman yan, bahala ka kung saan mo gustong gastusin yan kasi ikaw naman nagtrabaho para diyan. Kung gusto mong swelduhan fake fiance mo then go. Hindi ko na kontrolado yun." his mom says as he fixes Ken's hair na nagulo na dahil sa pagiyak at pagyakap nito sa kanya. 

"Pero sila Lolo?" she heard the worry and concern in Ken's voice. It was so pure. 

"All of it was true, anak. Ako lang ang nakakaalam. They genuinely loved Justin, lalo na si Kitty at Kai. Minahal nila si Justin just the way he is. Like you do." His mom only offered him a genuine smile habang hinahagod nito ang balikat ni Ken. 

"Hindi ko naman kasi inaasahan na maiinlove kayong dalawa sa isa't isa.." bulong nito kay Ken wearing a mischievous smile. 

"Huh? Ano pong ibig sabihin mo Mama…" a confused Ken asks him with his puppy like eyes na parang nangungusap kahit na mugto pa ang mga 'to. 

"Nung isang araw, dinaan niya sa'kin." Iniabot niya ang isang envelope na may kabigatan kay Ken. The latter only looked at it before looking up at his mom na nagsasalita. 

"He confessed. He wholeheartedly told me the story from start to finish. You know that I don’t like sappy things. I hate romance and I don’t like cliche things, kaya siguro nagmatch kami ng Dad mo kasi polar opposites kami. So, believe me when I say that Justin loved you, really. Hindi  man siya vocal about it, you can see in his actions that he cares for you kasi ganun si Justin eh. He’s a simple man, just like his actions. Simple and sincere.” 

It was definitely enough for Ken to broke down again completely na para bang hindi niya iniiyakan ng malala si Justin for the past few days. 

"Oh, ano pang ginagawa mo? Bakit ka pa umiiyak diyan? Tumahan ka na! Tawagan mo na 'yun baka mamaya lumipad na yun papuntang States." sambit sa kanya ng nanay niya at iniabot ang cellphone nito. 

"Shet, thank you, ma! Thank you so much po. Mahal na mahal ko kayo." masayang wika ni Ken at nagawa pang yakapin ang nanay niya. 

"Mahal na mahal din kita, anak. Be happy okay? Magpakasaya kayo ni Justin." pagpapaalala naman ng nanay niya sa kanya bago niya marinig ang marahang pagsara ng pinto, leaving him alone in his office with an envelope in his hand. 

He opened up the envelope thinking it was Justin's letter but… 

He only found… money?

It's just money and a note that says… 

Sorry, I broke the first rule. I fell in love. 

What does this mean? He shouldn’t have returned the money even if he fell in love! Such an idiot. Mas kailangan niya ‘yun so why bother returning it back?! Hay nako, Justin! Alam niya na dapat na the moment Ken captured his lips, wala nang bisa 'yung walang kwentang kontrata na 'yon. 

Hindi naman niya siya nagpaligoy-ligoy pa at kinuha na ang phone nito to call Justin. 

Calling Langga…

After so many tries, finally, the other line picks up. 

"I broke the rule too." kahit na kapos na siya sa hininga, he managed to say those words. 

"Who's this? Ken?"

"So, negative plus negative is equal to positive, right?" tanong naman nito na parang nagra-rap sa sobrang bilis magsalita. He felt as if he was running out of time. 

"Huh?! Ano daw?!"

"Can you be my fiance, for real, this time?" 

"And, cut!" rinig ang lakas ng sigaw ng direktor na nanggagaling sa megaphone mula sa upuan nito. After the final scene ay nagpalakpakan na ang lahat at binati ang isa't isa for making it this far on their blockbuster movie. Nakakaimpress naman kasi talaga lalo na kung maganda ang plot at magaling ang actors. Mas lalo tuloy nadadama ang bawat eksena kahit na wala pa ito mismo on screen. Hindi na tuloy sila makapagintay na mailabas na ito soon.

The lights went off at iniligpit na rin ang ibang equipments habang nagpapack up na ang ibang staff and artists. Hindi naman nagpatinag dito ang direktor and stayed in his seat as if he's waiting for someone. 

And as if on cue, dumating na nga siya. 

"Galing naman ng direktor ko," he heard the familiar sweet voice just below his ears bago maramdaman ang halik nito sa pisnge niya habang inaabot ang bouquet ng bulaklak. Yung favorite pa talaga niya. 

"Ang galing ng writer ko eh. Sinulatan ba naman ako ng love story namin." Ngumiti naman siya sa lalaking mukhang kakagaling lang sa trabaho nito dahil suot suot pa rin niya ang work clothes niya hanggang ngayon. 

"Happy 10th year anniversary, Tin." bati naman sa kanya ni Felix, his husband. Hindi naman na siya nagpatagal pa and immediately kisses Tin on the lips, feeling the same old butterflies like it was their first time. 

"Happy anniversary, mahal ko." Tin greeted him with the same enthusiasm at itinabi na muna ang flowers na dala sa kanya ng asawa niya because he knows how Felix would automatically sit on his lap and cling on his body. 

Just like a koala. 

"Nagtatampo pa rin ako sa'yo ha, hindi tayo 'yung gumanap na actors sa story natin." Felix pouts, oo, 'yung pangmalakasang pout na para bang pinagkaitan siya ni Tin ng napakalaking bagay pero kahit ganun ay sumandal pa rin siya sa dibdib ni Tin habang pinagmamasdan ang set na ngayon ay wala nang tao. 

"Jusko, mahal hindi na tayo bagets. Antanda tanda na natin baka maumay lang ang viewers." Natatawang sagot naman sa kanya ni Tin, which is true, it's been so long since they both started dating properly . 

"Heh, kahit na. Pinalitan mo pa 'yung background natin kahit na director ka naman talaga at writer ako sa isang media company. Itatanim ko talaga 'yung tampo ko na 'yon." Felix says in his baby voice na halatang nagpapalambing pa rin sa asawa niya. 

"Sige, ako na sa paso." pamimilosopong sagot naman sa kanya ng direktor. "Mahal naman eh!" 

In the end, si Tin pa rin ang manunuyo. Well, he definitely likes it when Felix baby talks. Wala naman kasing nagbago. Mas minahal niya lang ang writer. 

"10 years natin oh, 'wag ka na magtampo Langga ko." he says, rubbing Felix's back to comfort the older at kung hindi pa 'to sapat, syempre, magdedemand pa ang writer natin! 

"Panget mo kabonding, naglalambing lang ako eh." he whines even more, clinging both of his arms on Tin's neck. 

"Halika nga, my favorite writer. Hay, I love your work. Minsan na nga lang makatanggap ng love letter, 'yung love story pa natin. Napakaswerte ko talaga." litanya nito habang pinapaulanan ng halik ang mukha ni Felix, not even caring if they're in a public place o kung may biglang pumasok man sa set nila at makita silang dalawang naglalandian habang magkakandong sa iisang director's chair. 

"Oo, sa sobrang mahal mo ginawan mo ng movie. Pakasalan mo nalang kaya 'yan 'no." iritang wika sa kanya ni Felix which he just replied with a satisfied smile. 

"Matagal na." he says, tucking some of Felix's stray hair at the back of his ears. "Akin ka lang, matagal na. Mr. De Dios." dagdag pa nito, pertaining to the ring on both of their fingers. 

"Opo, sa'yo lang po." sagot naman sa kanya ni Felix with as much lambing as he does kanina. 

"Baka mamaya, for show lang 'yan ha." pangaasar naman ni Tin dito but as always, lagi niyang nakakalimutan na isa rin 'to sa nagpapatrigger sa husband niya na magtransform into super saiyan. 

"Walang relatives, walang camera. Ikaw at ako lang. Hinarap pa nga kita sa simbahan tapos sasabihin mong for show lang? Eh kung kaltuk–" 

"Haha, cute naman ng bebi ko magalit." Tin says, hugging his husband closer to his body na para bang ayaw na niya itong bitawan kahit kailan. 

But the said husband was still frozen from what he just said na para bang nagflashback sa kanya lahat. He can confirm this dahil rinig na rinig niya ang malakas na pagkabog ng dibdib ni Felix. 

"Fuck, that stupid line still gets me." Felix shook his head as he clutched his chest. "Kinilig ka pa rin?" tanong naman sa kanya ni Tin. 

"After all these years?" tanong naman ni Felix pabalik to which he answered his a soft, "Hm." 

"Of course. Lagi akong kinikilig pag dating sa'yo. You know, I love it when–" 

"You make me love myself even more." pagputol ni Tin sa sinasabi ng asawa niya. A habit that he couldn't control. 

"Huh, direk? Ano 'yon? Pinutol mo sasabihin ko. You always do this. You always say things out loud whenever you want to. Hay, nako buti nalang talaga I know you." Felix says at napa- tsk nalang sa ginawa ng asawa niya. Kilalang kilala na rin kasi niya 'to kaya wala nalang sa kanya ang pagsasalita nito to interrupt him. In fact, he likes it whenever Tin speaks. He liked hearing Tin's voice and wished he could hear it all the time. 

"Whenever you talk about the things you love there's this glow in your face that's unexplainable. Kumikinang mga mata mo, ang laki ng ngiti mo, antaba ng pisnge mo, and overall you radiate happiness." Tin says with all of his heart because he can't contain the happiness he's been feeling right now. Ansaya kasi andito si Felix. 

"And you're always like that whenever you talk about me and it makes me love myself even more because I can see how much you love me." dagdag pa nito as he looks at his husband with much adoration in his eyes. 

"Oh god, 10 years really did make you sappy, huh?!" pangaasar sa kanya ng asawa niya imbis na samahan siyang mag-softhours. Panira talaga ng moment! 

"Whatever, Mr. Suson–" 

"It's De Dios." his husband corrected him. 

"Okay, whatever, Mr. De Dios. That's my realization for today. Sappy na kung sappy, it's our 10th year, duh!" sagot naman nito sa kanya at wala na silang nagawa kung hindi magtawanan sa bisig ng isa't isa.

"Sabi daw ni Kai gusto na niya ng pinsan na maaalagaan. Twins rin daw." Felix whispered after a long silence habang nakasandal pa rin sa dibdib ni Tin. 

"Gawa na tayo?" lokong sagot naman sa kanya ng asawa niya. "Siraulo!" he replies bago muling napuno ang set ng halakhak at masasayang ngiti nilang dalawa.

All he asked for was a fake fiance. He didn't know that God would send him a companion, partner, and a husband for a lifetime. 

And he wouldn't want it any other way because it got them to where they are right now and all they did was to take it… 

Slowly but surely.