Work Text:
Chuaigh Kim suas an staighre, agus d’feach sí ar Adam. Ní raibh a gcaidreamh ana-mhaith, mar shiúil Kim uaidh tar éis an iomrall.
Bhí a chroí briste, agus bhí an locht uirthi. Shuigh sí sios agus chuaidh sí ar an riomhaire, ag cuardach as a n-amhras.
“Kim? Aon sceal?” D’fhiafraigh Voight, agus d’fheach sí suas.
“Tá sé ina gconaí ar 852 Sraid Evans, mar na d’fheach na pods air. Ach níl sé fágtha an teach, mar ní raibh sé ann.”
“Feach. Tusa agus Ruzek, cnag ar an doras.”
Sheas sí suas, agus lean sí Adam go dtí an Jeep. Shuigh sí ar an cathaoir paisinéir, agus bhí an gluaistean cuineas. Thiomáin Adam iad go dtí an teach. Bhí sé folamh, chuir Kim a gunna uaidh.
Nuair a bhí siad go dtí an stáisiún na nGardaí chinn Kim labhairt.
“Tá brón orm. Go raibh mhaith agat mar ag tabhairt aire dom. Tá brón orm as do ghortú.”
Bhí Adam cuineas fan noimead, shroich sé chun a láimhe. Ghlac Kim é, síocháin eatarthu.