Work Text:
“You may now seal your marriage with a kiss.”
The church was filled with applause for the newlyweds as they kissed happily at the altar. Napapunas si Jaemin ng luha dahil sa wakas ay kinasal na ang matatalik niyang kaibigan na sina Mark at Renjun. Kasinghaba ng pinagsamahan nilang magkakaibigan ang relasyon ng dalawa, at nasaksihan nila ang pinagdaanan nila para makarating sa puntong ito.
Lumingon siya sa kaliwa para manghingi ng tissue sa katabi na si Chenle, pero habang naghihintay itong makakuha ay nagtama ang tingin nila ni Haechan na nasa kabilang gilid ni Chenle. Hindi mawari ni Jaemin ang emosyon sa mga mata nito habang nakatitig sa kanya kaya’t mabilis niyang ibinalik ang tingin sa harap pagkaabot ni Chenle ng tissue.
Isang taon na ang nakalipas ng maghiwalay sila. It was a mutual decision after they cleared their heads from their last fight. They both realized that the longer they try to fix it, the deeper the wounds will be. So although it was difficult and painful, they broke up.
But, even though they ended on good terms, it was difficult for them to stay friends. Kaya naman ito ang unang pagkikita nila matapos maghiwalay.
And Jaemin felt awkward, to say the least. He didn’t know how to act lalo’t ngayon lang niya ulit nakita ang dating nobyo.
“Huy Jaem. Tayo na daw.”
Napapitlag si Jaemin nang tawagin ni Chenle na nakatayo na pala. Sabay silang naglakad papunta sa harap kung saan nakapwesto na ang ilan sa kanilang kaibigan, kabilang si Haechan. He was wearing a simple black suit with his slightly grown out hair styled up.
Jaemin’s heart skipped a beat nang muling magtama ang mga mata nila. It was how he imagined them in the future—how they imagined their future—him walking down the aisle and Haechan waiting for him at the end, smiling dearly at him.
Kung hindi lang hawak ni Chenle ang braso niya ay baka nanatili siyang nakatayo sa gitna.
Binitawan na siya ng kaibigan dahil inaayos sila ng photographer. Pinapunta siya sa kabilang side at tila pinaglalaruan siya ng tadhana, ang space sa tabi ni Haechan na lang ang natitira.
Naglakad siya papunta doon habang nakatitig lang sa sahig. Tumabi siya kay Haechan na hindi ito nililingon. Diretso lang ang tingin niya sa harap kung nasaan ang photographer.
“Compress po tayo!”
Sabay sabay na gumalaw ang mga nasa harap, pero si Jaemin ay maliliit na hakbang lang ang ginawa dahil nahihiya siyang lumapit kay Haechan. Ang dating hindi mapaghiwalay
“Sir, adjust pa po tayo!” Tinuro siya ng photographer at sumenyas na dumikit pa sa katabi.
Nabigla siya nang maramdaman ang kamay ni Haechan sa bewang niya at hinatak siya palapit. “‘Wag kang mahiya. Isang kuha lang.” Kalmadong sinabi ni Haechan sa kanya na hindi manlang siya nililingon.
Bumilang ang photographer at sa wakas ay natapos na silang kuhanan ng litrato. Mabilis ding tinanggal ni Haechan ang pagkakahawak sa kanya at nakipagkwentuhan sa katabi. Nagpakawala siya ng hininga na hindi niya namalayang pinipigilan pala niya habang pababa ng altar nang tawagin siya ni Renjun.
“Jaemin!” Renjun gestured at him to come closer. Agad silang nagyakapan pagkalapit ni Jaemin.
“Congratulations, Junnie. I’m so happy for you.” Jaemin said as they pulled away.
“Thank you for coming, Jaem. Kamusta ka?” Tanong ni Renjun. Alam ni Jaemin ang ibig sabihin nito, and truthfully, hindi niya alam ang isasagot. Matapos ang hiwalayan nila ni Haechan ay wala siyang ibang ginawa kundi magtrabaho para mawala sa isip ang lalaki. Ngayong nagkita sila ulit, hindi na naman niya alam ang mararamdaman.
“I’m good. Yeah, I’m good.” Jaemin smiled at him and made his way back to his seat after the photographer announced for the next group to come up.
“Let’s catch up soon ha!” Renjun said at hinayaan nang umalis si Jaemin.
Nagsimulang maglakad si Jaemin papunta sa entrance ng simbahan kung saan nila sasalubungin ang mga bagong kasal. Napansin niya agad na nasa left side si Haechan kaya naman agad siyang dumiretso sa kabilang side, na agad naman niyang pinagsisihan dahil magkatapat sila ngayon. Saglit silang nagkatinginan at madaling umiwas ng tingin.
Maya maya rin ay natapos na ang picture taking at binato na nila ang flower petals na binigay sa kanila upang salubungin sina Mark at Renjun bago sumakay ng kanilang kotse.
—
Mabilis lumipas ang reception. Sinubukan ni Jaemin na huwag pansinin ang presensya ni Haechan at ituon ang pansin sa bagong kasal.
Hanggang sa dumating ang pinakahihintay ng lahat na bouquet and garter toss. Lahat ng abay ay pwedeng sumali sa kahit anong gusto nilang saluhin. Jaemin didn’t make an effort to catch the bouquet, but he wished he did dahil hawak ni Haechan ngayon ang garter na binato ni Mark.
And now he has to watch his ex slide the garter on another girl’s leg while the guests cheered them on.
Jaemin’s head got hazy after that to the point na hindi niya namalayan na nasa gitna na sila ng afterparty kung saan ang natirang magkakaibigan ay nagwawalwal na. Lumipat na sila sa kabilang venue na mas maliit dahil malalapit na kaibigan nalang ang nandoon. Walang ilaw kundi ang laser lights at disco ball, at mayroon ding dj na nagpapatugtog. Maging ang dalawang groom ay nakasuot na ng casual clothes at masayang nagsasayaw kasama ang mga bisita.
Si Jaemin din ay nakikisama sa sayawan at inuman dahil bukod sa kagustuhang makalimutan ang nangyari kanina ay matagal na rin niyang hindi nagawa ito. Wala talaga siyang balak uminom, pero nang makita si Haechan at ang groomsmaid na sinuotan niya ng garter na nagbubulungan at tumatawa sa sulok, dali dali siyang kumuha ng shots na sunod sunod niyang ininom.
Sa kalagitnaan ng pagsasaya ay pagkawala rin niya sa wisyo.
Namalayan na lang niya ay may sumasakop na sa bibig niya. Mahigpit na nakapulupot ang tindig na mga braso ng lalaking humahalik sa kanya na parang ayaw siyang pakawalan, habang ang mga kamay naman ni Jaemin ay nakasabunot sa buhok nito. It was quite intense. As if they’re trying to taste every bit of each other’s mouths. As if their ears canceled out the noise from the party, all they could hear were their lips creating wet sounds. Inilipat ng lalaki ang isang kamay niya sa pisngi ni Jaemin, bahagyang tinatakpan ang mga labi nila sa kung sino mang posibleng nanonood sa kanila.
Maya maya ay mahinang tinulak ni Jaemin ang lalaki para huminga, pero nang idilat niya ang mga mata niya ay nagulat siya nang makita kung sino ito.
‘Lalo ata akong nahilo.’
Walang iba kundi si Haechan na mapungay ang mga matang nakatitig sa kanya. Hindi alam ni Jaemin kung anong pumasok sa isip niya at muling sinunggaban ng halik ang lalaki sa harap niya. Parang lalo siyang nagutom sa mga labi matapos matikman muli.
“God, I missed you.” Bulong ni Jaemin matapos humiwalay ng konti. Pinagdikit ni Haechan ang mga noo nila at nanatili silang nakatayo doon bago tuluyang bumitaw si Haechan at naglakad palayo.
Hindi na siya sinundan ng tingin ni Jaemin. He just stood there, staring at the space once occupied by his past lover. He felt devastated, at muli niyang naisip ang gabing naghiwalay sila.
Matapos ang nangyari ay naging blurry na ang lahat kay Jaemin. Sunod sunod ang shots na ininom niya at nakisali na rin sa mga nagsasaya hanggang sa mapagod. Mistulang wala pang balak umuwi ang mga kaibigan matapos niya magsayaw ng isang oras, kaya naman nagpasya siyang umakyat na sa hotel room habang kaya pa niya.
Medyo nahihilo at gumegewang na si Jaemin na naglakad sa hallway ng floor niya. Nang makita ang pinto ng kwarto niya ay tinap niya ang key card pero hindi ito gumana. Sinubukan niya ulit ng isa pang beses pero hindi ayaw parin. Inulit pa niya ng ilang beses kaya’t nainis na siya at sinubukang pihitin ang door knob at inalog ito na para bang bubukas ito sa ginawa niya.
At baka nga gumana ito dahil biglang bumukas ang pinto, ngunit may nagbukas nito mula sa loob. Walang iba kundi, muli, si Haechan.
“I- I’m sorry, bakit ka nasa room ko?” Naguguluhang tanong ni Jaemin. Hindi niya sigurado kung nag-iilusyon ba siya o talagang nasa harap niya ngayon ang dating kasintahan.
“This is my room. Why are you here?” Tanong ni Haechan. Napansin ni Jaemin na nakasuot na ito ng pantulog. Simpleng white shirt at boxer shorts lang, magulo na rin ang buhok na parang kanina pa nakahiga. Hindi napigilan ni Jaemin tumitig sa mga hita nito pati na ang katawan nitong nakatago sa malaking tshirt.
Sumandal si Haechan sa door frame bago hablutin ang key card niya at binasa ito. Bumuntong hininga ito bago muling magsalita.
“Your room is in 808. This is 803.” Inabot ni Haechan ang card sa kanya at walang emosyong tinitigan si Jaemin, na siya namang kinalungkot ng isa na sinisisi niya sa alak.
Tila wala sa sarili, sinunggaban ni Jaemin ng halik si Haechan na siya namang binalik nito. Nilagay niya ang dalawang kamay sa batok ni Haechan para paglapitin lalo ang mga mukha nila habang lumalalim ang kanilang pagtalik. Pero mistulang natauhan si Haechan at marahan siyang tinulak. Humikbi si Jaemin nang mahiwalay sa isa, na sa kalagitnaan ay tumutulo na pala ang luha.
“Darling, please.” Pagmamakaawa niya. Tiningnan siya ng diretso ni Haechan sa mata na parang binabasa ito. Binalot sila ng katahimikan.
“I miss you.” Jaemin whispered. Pumikit si Haechan, para bang nagtitimpi. Alam niya ang gustong mangyari ng isa, pero hindi ito ang tamang oras para dito lalo na’t nakainom sila. Pero tila mas matindi ang pananabik niya dahil nang buksan niya muli ang kanyang mga mata, tinanong niya muli si Jaemin.
“Are you sure about this?” Paninigurado niya.
“Yes.” Sagot ni Jaemin.
“Jaemin, wala nang bawian ‘to. Alam mong kapag sinabi mo, susundin ko at hindi na magbabago ang isip ko.”
“Sigurado ako.” Bulong ni Jaemin.
Muling naghalikan ang dalawa habang hinihila ni Haechan papasok ng kwarto ang isa. Ang kaninang malambing na halikan ay lumalim. Hinawakan ni Haechan ang baba ni Jaemin upang buksan ito at ipinasok ang dila na sinalubong naman ni Jaemin. Hindi na nila pinansin ang lasa ng alak sa bibig ng isa’t isa, they were just too hungry to taste each other once again.
Unti-unting nagkalat ang mga damit nila sa sahig, walang gustong mahiwalay sa isa hanggang sa nakarating sila sa kama. Umibabaw si Haechan kay Jaemin at saka nilipat ang mga labi sa panga, sa leeg, hanggang sa makarating sa dibdib nito. He held onto Jaemin’s sides and sucked on his nipples. His chest workouts definitely paid off because they were much perkier.
Napaliyad si Jaemin sa galing ng dila ni Haechan. Paulit ulit sinisipsip at pinaglalaruan ang nipples niyang tayong tayo na. Ang dalawang kamay na nasa tagiliran ay hinahaplos na ang kanyang balakang hanggang sa pwetan niya at pinisil ito.
Matapos ang ilang minuto ay umangat si Haechan para titigan ang obra na ginawa sa katawan ng isa. Nilipat niya ang tingin sa mukha ni Jaemin na mapungay ang mga mata at namumula ang pisngi.
“Tangina, ang ganda mo.” Pinatakan niya ng halik ang mga labi ni Jaemin bago umatras nang konti para tumapat sa nakatayong ari nito. Muling napaliyad si Jaemin nang dilaan nito ang butas niya habang hinihimas ang tite niya.
“Oh god, baby.” Halinghing ni Jaemin. Lalong lumakas ang halinghing niya nang lumipat ang bibig ni Haechan sa tite niya at sinubo ito, kasabay ng pagpasok ng daliri sa butas niya na walang pakundangan.
“Ah!” Matagal itong hindi nagawa ni Jaemin kaya naman nakaramdam siya ng konting kirot. He never even had the energy to pleasure himself no matter how lonely he felt because he missed his old lover. Now, it feels a bit foreign, but of course Haechan quickly replaces the pain when he finds his spot.
Haechan simultaneously fingered him while bobbing his head on Jaemin’s dick. Masyadong nasasarapan si Jaemin at hindi na malaman ang posisyon na gagawin. Gusto niyang pagdikitin ang mga hita dahil sa sarap pero naipit niya ang mukha ni Haechan na tila nagustuhan pa nito dahil napaungol ito habang subo pa siya.
“Baby, stop na. I-Ipasok mo na.” Pagmamakaawa ni Jaemin. Sinipsip ni Haechan ng huling beses ang kanyang tite habang patuloy na nilalaro ang butas niya.
“Are you sure? You’re not prepped enough.” Tanong ni Haechan at saka nagbuhos ng lube sa daliri niyang naglalabas pasok kay Jaemin. It made him flinch, but quickly felt relieved dahil mas masarap na ang pakiramdam ng pagkantot ng daliri nito.
“I can take it. Kantutin mo na lang ako, please.” Jaemin once again begged. And who was Haechan to say no kung matagal na rin niyang hinintay ang pagkakataon na ‘to.
Inangat ni Haechan ang sarili hanggang sa makaluhod sa ibaba ni Jaemin.
“I warned you, babe.” He seductively whispered.
Mabilis na pinahiran ni Haechan ang sarili ng lube at ibinuka ang hita ni Jaemin saka agad na pinasok ang tite kay Jaemin. Napatakip ng bibig si Jaemin dahil muntik na siyang mapasigaw sa gulat pati ng sakit. Nawala sa isip niya kung gaano kalaki ang tite ng dating nobyo. Marahas na tinanggal ni Haechan ang pagkakatakip nito sa bibig at hinawakan ang parehong kamay niya sa harap nito.
“T-Teka!” Mahinang pagprotesta ni Jaemin nang unti unting isinagad ni Haechan ang loob niya. Sinubukan nitong pigilin ang pagpasok ng isa gamit ang mga kamay na nakakulong pero masyado siyang nanghihina para magpumiglas.
“‘Wag mong pigilin. Pupunta punta ka dito, hindi mo pala kaya?” Pang-aasar ni Haechan at tuluyang isinagad ang tite sa butas ni Jaemin na impit na ikinasigaw nito. He knows how Jaemin loves it when he gets a little rough.
Haechan slowly amped up his pace. Binayo niya si Jaemin habang ang isa ay pilit pa ring itinatago ang mga ungol. Nainis si Haechan dito at lalong binilisan ang pagkantot sa kanya. Gusto niyang marinig kung gaano ito nasasarapan. Gamit ang isang kamay ay hinawakan niya ang dalawang kamay ni Jaemin, habang ang isa ay pinisil ang mukha niya.
“Bakit mo pinipigilan ang mga ungol mo? Ginusto mo ‘to, ‘di ba?” Binagalan ni Haechan ang pagpasok at iginiling balakang niya na siya namang kinasigaw ng isa.
“Mhm… oh my! Yes!” Hindi na rin nakapagpigil si Jaemin. He let out the moans he tried to keep from their neighboring rooms. He didn’t care anymore because it was Haechan that’s fucking him right now.
Napuno ng malalaswang tunog ang hotel room. Ang tunog ng pagtama ng mga balat nila, ang mga ungol na pinapakawalan nila, lahat ito ay musika sa kanilang mga tenga.
“Fuck, you’re so good for me. Sikip mo.” Pagpuri ni Haechan.
”All for you.” Jaemin replied. All of him is all for Haechan. Walang nakahawak sa kanya pagkatapos nilang magbreak. Deep down he was still reserving himself to him with all the hope that they can get back together after they healed.
Binilisang muli ni Haechan ang pag-ulos. Binitawan na niya ang mga kamay ni Jaemin at yumuko para salubungin ang naghihintay na mga labi. They kissed with passion yet gently, contraty to what’s happening below them. Ilang sandali pa ay nalalapit nang labasan si Haechan.
“I’m close..mmh where do you want it?” Haechan’s thrusts became sloppy as he came close to his climax.
“Anywhere. Everywhere. I want your cum all over me.” Jaemin replied, moaning sexually as he begged to be coated with cum.
“As you wish.” Haechan gave a few more thrusts before he pulled out. He pumped his cock hanggang sa sumirit ang tamod niya kay Jaemin. Sa lakas nito ay umabot din ito sa pisngi ng nakababata at sa sobrang libog ay halos namuti ang katawan nito sa dami ng nilabas niya at dahil na rin nilabasan na si Jaemin.
Tumahimik ang paligid. Ang tanging naririnig nila ay ang paghabol nila ng hininga at tila parehong malalim ang iniisip.
Unang kumilos si Haechan na naglakad papunta sa banyo. Nalungkot ng kaunti si Jaemin dahil akala niya ay pinabayaan na siya nito, pero maya maya ay lumabas ito na may hawak na basang towel saka siya pinunasan.
Habang ginagawa ito ni Haechan ay hindi maiwasang mapatitig ni Jaemin. Ganito siya alagaan ni Haechan dati noong sila pa. Hindi nito hinahayaang gumalaw si Jaemin dahil gusto niyang magpahinga lang ito habang nililinis siya.
“I miss you.” Pag-ulit ni Jaemin. “Do you miss me too?” Tanong niya, finally getting the chance to do so.
“Oo.” Diretsong sagot ni Haechan. Napasinghap si Jaemin, and for the nth time today his eyes welled up. The long time yearning for the other resurfacing again. Nanikip ang dibdib niya sa kaba na sabihin ang susunod na tanong.
“Sa tingin mo… we can work it out this time?”
“I want to. I really, really do. Do you?”
“Yes, I do.”