Work Text:
“Ih si akang mah~” Minhyung cicirihilan kadanguna, manehna titatadi dijailan wae ku si akang Donghyuck diéléketek tutuluyan bari diciuman pipina. “Akang ihhh géték~ hihihi.. iihh ampunn” si akang mah teu ereun ngahereuyan, malahan janggot ipisna beuki diusap-usap kana pipi Minhyung.
Maklum panganten anyar mah nya kitu téa sok asa dunya téh milik duaan, ti kamari bérés hajat sup ka kamar teu kaluar deui nepi isuk, duka nanaonan di jero kamar téh, ngan kadangu kitu téa Minhyung cicirihilan jeung si akang nu ngagerem.
Ah tapi da bebas we, tos sah ieu, ayeuna mah tiasa nyauran “Akang~ akang kasep pisan,” tiap gugah bobo, si akang nu disauran kitu teu lepas tangkeup, kubakat atoh, bagja, tur bahagia. “Kulan, kasep?” si akang cium deui waé biwir Minhyung, can bosen éta ngalamotan biwir mun can nepi dower mah.
“Nyeri keneh teu, éta tilas wengi?”
“Henteu, akang, kan teu dugi ka lebet nanut akangna” Nanut cenah, si akang ngabelengéh si Broto disebut nanut ku salakina, padahal gagah berotot kitu eta kanjut.
“Tong nanut atuh kasep ah nyebutna, Broto gagah kieu”
“Gagah teuing da atuh, hésé lebet jadina” Minhyung manyun, sabenerna wengi tadi téh duanana tos sapakat hoyong malam pertama langsung éwéan, tapi kanyataanna Minhyung tegang teuing jeung teu relax jadi si akang hésé ngasupken si Broto téh.
“Enya, akang nu gagah teuing, ayang oge rapet keneh. Keun wé bisi ayang nyeuri, lalaunan wé, ké mun tos siap wartosan deui akang nya.” Si akang ngarti, kieu ai ngawin parawan mah, saapalna si akang mah Minhyeng teh can bucat paparawanan, can pernah éwéan, jadi nya ngamaklum wé mun rapet kénéh gé da pertama kali merenan.
“Mun ayeuna mah tos siap kang,” si ayang mésem sabari teuteup ngagoda kitu ka si akang. Padahal ieu isuk keneh, duanana téh karek beres mandi.
“Énjing keneh ayang, wios?”
“Émang mun enjing keneh kunaon?” asa ku polos nanya téh, padahal jelas-jelas bisi kanyahoan ku batur pikir Donghyuck, ieu mah waktuna batur aktifitas, kumaha mun keur ngeunah-ngeunahna ngagenjot jol aya tamu keketrok kanu panto? Mereun duanana ngorejat tibuburangsat.
“Engke wé wengi deui nya ayang, ayeuna mah urang milarian jang sasarap heula.”
“Tapi mamas Minhyung ngaceng, akang.” si akang olohok, Minhyung mun sange pok torolong kieu, mana lucu deuih nyebut mamas Minhyung ngaceng bari manyun kucap kiceup kitu. Disuguhan nu kieu mah leungit pertahanan si akang, geuwat digabrug si ayang.
“Wanian kitu ayang nyarios teh, ku akang taranjangan deui geura.” si ayang mah atoh cicirihilan, ‘asik jadi éwéan’ ceunah gerendengna.
“Aa buka!!” jol teh si bungsu gegedor panto bari mawa kardus loba eusi kado pernikahanna kamari nu dititip di imah si mamah.
‘hadeuhh gagal deui éwéan’ geremet manehna langsung tibuburangsat make baju deui.
