Chapter Text
“Bilis na kasi ‘te! Mag backless ka na. Hindi ko kasi ‘to nabigay sa ‘yo last birthday mo kasi nga, ‘di ba? Hindi ako naka-attend kasi busy sa acads.” Won keeps bringing the clothes closer to me which I keep moving away from me. Ano bang problema niya sa suot ko ngayon? What’s wrong with only wearing white t-shirt at khaki trouser? E, kami-kami lang naman mga in-invite niya ngayong gabi.
“Ayoko, Won. Ikaw na lang mag suot tutal birthday mo naman ngayon,” sagot ko at nilapit sa kaniya ‘yung damit pero hindi siya nag patalo at nag pumilit pa rin.
“Please, please? Sige na, pretty please? Don't worry, marami akong papi na in-invite ngayon kaya malay mo, may bortang mag aya sa ‘yo ngayon.” Inirapan ko siya dahil sa nakakaasar niyang tawa.
Pero agad din akong natigilan. “Wait, what? Hindi lang ba closed friends? You mean, marami ka pang in-invite?”
“Malamang. Nagpa-venue pa ako kung tayo-tayo lang din naman pala? Edi sana nag gin bilog na lang tayo sa house, ‘di ba?” malditong sagot niya. Who am I kidding? Sobrang social butterfly nga pala nitong lalaking ‘to. “And also, stressed na rin kasi sila. You know? Finals week. Sakto naman na birthday ko, bakasyon na natin. Kaya put it na. Marami akong mga poging friends sa iba’t ibang department,” sagot niya habang humahagikgik at nagtataas-baba pa ng dalawang kilay.
I sighed, “Mas lalong ayaw ko, Won. I’m comfortable na rito sa suot ko. Ikaw nga o, naka long sleeves polo ka at pants tapos ako magsusuot ng ganiyan? Baka ako pa batiin nila mamaya dahil mas bongga pa ako kesa sa may birthday.”
Ngumisi siya kaya nagtaka ako. “Who told you na ganito lang ang suot ko mamaya? You know how much competitive your best friend is, my pretty Sun. Hinding-hindi ako agad magpapatalo. Lalo na, napapunta ko si Jay ngayon.”
“Jay? Jongseong Park? As in ‘yung crush mo na higher year?” hindi makapaniwalang tanong ko. “How?”
“I have my ways,” sagot niya, nandoon pa rin ‘yung matamis niyang ngisi. “Or… let’s just say... I’m also his type,” sabay kindat.
Napailing ako, “Echosera ka na naman.”
“Hala? Wala ka bang bilib sa akin, my dear bff?” Lumapit siya sa akin at niyakap ako. Sanay naman na ako sa pagiging clingy niya kaya hinayaan ko na kahit nagsusungit na naman ako which is sanay na rin naman na siya. “Kaya please, suot mo na ‘to, hmm? Same lang naman tayo… Though, siguro mas extra lang sa akin. O ayan ah, secret pa lang dapat e.”
Napakagat ako ng ibabang labi ko. Damn it.
Wala na akong nagawa. Nandito na ako ngayon sa mismong party, wearing this black backless top. Kapag ako inubo talaga rito, mahigpit na sakal talaga ang regalong matatanggap mo Yang.
Medyo dumarami na rin ang mga tao dahil unti-unti na ring dumarating ‘yung mga friends ni Won sa iba’t ibang department. Meron ding mga taga-ibang school and he's right, marami ngang mga papi. Iyong iba tinatanguan at wine-waveback ko dahil kilala o nakaka-usap ko naman sa campus kapag kasama ko si Won.
Nakaupo lang ako rito sa may gilid habang umiinom ng binigay ni Won sa akin pero natigilan ako when someone called my name, “Sun! Buti nakapunta ka? Fuck ka! Ang tagal na nating hindi nagkita!”
“Lia!” Tumayo ako sa inuupuan ko at bumeso sa kaniya and after that, I gave her a smile. “Sorry, sobrang busy lang talaga these past days. Ito na nga ata ulit ‘yung gala ko after those hell months.”
“I hate you! Let’s hang out talaga, hindi pwedeng hindi masundan after nito,” nakanguso pang sambit nito kaya napatawa ako. “Anyway, you’re so sexy d’yan sa suot mo, ah. Are you waiting for someone ba na friend ni Won?” She gave me a sly smile.
Napairap ako kaya siya naman ang napatawa. She knows kasi na medyo may pagka-conservative ako kapag usapang damit ko kapag magc-club kami and this is her first time seeing me wearing like this in personal. Minsan kasi nagpo-post ako na kita katawan ko sa socmeds ko, lalo na kapag may nalaman ako, chos! “Si Won, e. Pilit nang pilit so I don’t have a choice kaya sinunod ko na lang. G-in-uilt trip pa ako kanina. Bwisit, nahihiya nga ako ngayon eh.”
“Why? Bagay nga sa ‘yo eh! For sure…” lumapit siya sa tenga ko at bumulong, “You will receive a good fuck tonight.”
Pinalo ko siya nang mahina sa braso at sinamaan ng tingin kaya napatawa na naman siya, “Lia.”
“What? ‘Wag ka ngang pa-innocent d’yan! We all know naman na ikaw ang pinaka monster sa bed among us here.” Napailing lang ako at bumalik sa pagkain ko. Patuloy pa rin siya sa pagtawa kaya hindi ko na lang siya pinansin. Hindi ko na lang sasagutin ‘yan.
Hours went by, doble ang dumagdag sa mga bisita ni Won. Pasabog naman pala ang birthday niya ngayon. This is his first time ata na mag birthday nang ganito karaming bisita. Kadalasan kasi sa bahay niya lang kami tuwing birthday niya with our circle of friends, like friends from high school days. And as of now, mga wala pa rin sila. Hindi ko rin alam kung pupunta sila.
Sa bagay, mga busy na rin ‘yung mga ‘yon. Iba-iba na rin kasi kami ng mga university. May mga kaniya-kaniya na rin kaming mga ganap sa life kaya siguro mahirap na rin silang ayain for bonding these days.
And also…
“Happy birthday, Hev Gagi.”
Wait. I know that voice.
Agad akong napatingin sa may entrance at bumungad doon si Hoon na may hawak na isang box ng Red Ribbon cake, sumunod ay si Jake na may dala ring regalo, and last…
“Anong Hev Gagi? Baliw ka talaga, Hee,” said Won at kinuha ang mga dala-dala nila. “Huhu, thank you! I thought hindi kayo makakapunta, e. Especially, you! Hee. Bwisit ka. You’re not replying to me, even sa GC natin.”
“Oms, Wonwon. Akala ko nga titira na ‘yan sa dagat kasama mga isda ron, eh,” natatawang sagot ni Hoon.
Natawa rin si Jake, “‘Ta mo, mukha na siyang talaba.”
“Nakakatulong ba sa bansa ‘yang paninira niyo?” Lalo lang natawa sila Hoon pero inalis niya ang atensyon niya roon. He looks like he’s looking for something–
No.
Someone.
“Fuck,” bulong ko nang magtama ang paningin namin.
What the heck is he doing here? And what’s with his eyes ba? Parang may sinasabi siya using his eyes lang eh. It’s making me uncomfortable kaya. Lalo pang nadagdagan ang kabog ng dibdib ko nang tumugtog ng Tadhana ni Up Dharma Down from karaoke. Sana masita ‘yung kakanta ng kapit-bahay ng venue. Fuck naman. Bakit hindi na lang kasi siya tumira sa dagat? Kasama mga isda at seashells doon. My gosh.
Natapos lang ang titigan namin nang ayain sila ni Won sa may buffet area. I took that as an opportunity to grab my phone and message Won.
headache causer
iMessage
The heck Won why nandito yan?
I DIDNT KNOW
LMAO
I mean… sorry
SORRY NA TALAGA
I invited our friends din kasi then akala ko rin hindi siya pupunta kasi nga MIA na rin siya but ayon
Are you mad ba? :(
No
Eeee parang mad ka eh
I’m really really sorry talaga huhu
Sabihan ko na lang din sila hoon na ingat sa mga sasabihin about sa inyo
No, it’s okay. May closure naman na kami ni Hee
I’m just
Nabigla lang
You don’t have to worry about us
Kayong mga friends namin
Don’t worry, enjoy your night :)
Pinatay ko na ang phone ko at hindi na siya hinintay pang sumagot. Humarap na lang ulit ako kay Lia na nasa tabi ko at nakipagchikahan na lang ulit. Nag catch up pa kami ng mga nangyari sa mga life namin at sasagot na sana siya nang may lumapit sa kaniya at tinapik siya.
“Christopher! Why ngayon ka lang?” Tumayo si Lia at nag beso sila. I shifted my gaze at tumingin sa baso ko na may lamang alak pero agad din namang bumalik sa kanila ang atensyon ko nang magsalita si Lia, “Oh, right! Christopher, si Sunoo nga pala. Same university lang din. Sunoo, si Christopher.”
“Hey,” he gave me his hand while smiling.
I smiled back at him and took his hand, “Hi.”
“Ayan. Sit down ka na lang dyan, Christopher. Puntahan ko lang sila Minho, so tagal, kumuha lang naman ng mga foods.” Sumunod naman ‘yung Christopher at umupo sa tabi ko.
“So… Sunoo.” Tinaasan ko siya ng dalawang kilay while smiling. “Same university, huh? Bakit parang hindi kita… nakikita?... Given the fact that you’re friends with Won.”
I nodded slowly. “Ano ba program mo?”
“Business Ad.”
“Ah, that’s why,” sagot ko at sumimsim sa iniinom ko. “I’m from Tourism Department. Tagong-tago ‘yung building namin. Also, tamad din akong maglakad-lakad sa campus, siguro sometimes lang kapag nahihila lang ako ni Won. Sawang-sawa na rin kasi ako sa school natin so baka mayamot lang ako.”
Napatawa naman siya, “Yeah, nakakainis nga school natin.” Sumimsim din siya sa alak na hawak niya, “Why are they hiding someone as beautiful as you?”
My right brow rose kaya napangiti siya. I bit my lower lip at umiling-iling—pinipigilan ang ngiti ko.
Magsasalita pa sana siya nang dumating na sila Lia na kasama si Minho. “This fucker. Sabi ko kumuha lang ng pagkain ta’s madadatnan ko na kinakain ‘yung labi nung Han from Educ.”
“Can’t help it, Lia. Sarap eh,” sagot ni Minho at pinasadahan ng hinlalaki ang ibabang labi niya. Lia only gave him a sour look making Minho laughed bago umupo na sa tabi ni Christ at nakipag-fist bump. “Tagal mo, papi.”
Umayos ako ng upo ko at shifted my attention back to Lia. She asked me kung anong pinag-usapan namin ni Christ and I only answered her na about sa acads lang. Katamad mag explain, e. We started catching up again. Rants about our same terror prof. Mutual friends. At first ay puro acads lang ang topic namin hanggang sa napunta na tungkol sa mga “boys” .
“You know that guy?” She nodded into something kaya sinundan ko ‘yon. My eyes widened when I saw what she’s pertaining. “Heeseung Lee ata name. Grabe, pagkakita ko palang sa kaniya kanina, girl, sabi ko talaga sa sarili ko thank you lord sa pa-dessert tonight .”
Yeah right, nandito pa nga pala siya.
I just gave her an awkward smile, “Ah.”
Binalik ko ang tingin kay Heeseung. He is laughing with Hoon kaya I took it as an opportunity to stare at him. Wala namang masyadong nag bago sa kaniya. He is wearing a black polo na bukas ang isang butones, pairing with black pants. Siguro ang napansin kong nag bago lang sa kaniya ay ang buhok niya. The last time I saw it kasi ay brunette at may bangs pa siya but tonight, naka-pushed back ang itim niyang buhok na may small bangs na naiwan. Napansin ko ring naka undercut na siya ngayon.
Fine. Sobrang simple lang ng ayos niya ngayon but he looked so damn hot right now. Kaya rin siguro nasabi ni Lia ‘yon because she is right naman kasi. Kakaiba talaga siya sa lahat. Him, manspreading on his seat, laughing playfully na siguro kapag sa iba ay nakakainis but for someone like me, it is like a lullaby inside my ears. He is also drinking his tagay na mapapasabay ang tingin mo sa nakaumbok niyang adam’s apple.
I pouted when he didn’t even bat a single tingin sa akin. Ano, Heeseung? Ayaw mo na sa akin?
Fuck. Am I drunk na ba? Umiwas na lang ako ng tingin at binalik kila Christ dahil siya ang topic sa usapan nila ni Lia. Napapansin ko pa ang pasimpleng tingin niya sa akin pero binaliwala ko na lang.
Tumagal ang inuman at nagulat ako nang may umuuwi na. Napatingin ako sa time ng phone ko at my gosh maga-ala una na pala. Siguro ‘yung iba hindi mago-overnight kaya ‘yung iba ay umuuwi na— saying goodbyes to the birthday boy at nagbebeso rin, at siguro ‘yung iba rin ay mga nagsi-tulugan na sa mga rooms ng venue.
“Oh my gosh, girl.” Bumalik ang wisyo ko at napatingin kay Lia. “Hindi pala kami overnight ngayon.”
“Sadly, we’re going home na rin.” Hinarap ako ni Christ. “You already have my number… so… maybe let’s hang out after this?”
A sweet smile appears on my face, “I’ll think about it.”
He also gave me a sweet victory smile. Iisipin ko pa lang. This boy.
Natigil ang titigan namin nang magsalita ulit si Lia at tumayo. Gumigewang-gewang na siya kaya hinawakan ko ang dalawang braso niya at nilagay ang dalawang kamay sa balikat ko. “Why kasi aalis pa kami bukas? Kainis naman. I wanna stay here and talk to you.”
Tumungo ako sa mukha niya. Nakanguso siya kaya napanguso rin ako. “Aw, sayang naman. Maybe next time?”
Tumayo ako sa inuupuan ko kaya napayakap siya sa akin. Medyo lasing na rin kasi siya kaya inalalayan ko na. Dumating na rin naman agad ‘yung Ryujin na kaibigan niya ata. “For sure ‘yan, ah? Message mo ako.”
Pinindot niya pa ang nose ko kaya napatawa ako, “Yeah, yeah. After this, I promised.”
“That’s enough. Let’s go na,” sabi naman nung Ryujin at kinuha ang isang braso nito at nilagay sa balikat niya. “Una na kami, Won. Happy birthday ulit.”
“Alrighty! Ingat kayo,” sagot naman nitong si Won na nasa tabi ko na pala at kumakaway-kaway pa. Katabi niya rin si Jay na kasama ‘yung kaibigan niya. Kaya pala nandito na si gaga. Buong birthday niya ata tonight hindi man lang kami nakapag-usap manlang dahil nakadikit lang siya kay Jay. Though, birthday naman niya and once in a lifetime lang naman ‘yan so hindi ko na ginulo.
Umalis na sila Christ. Nagsi-alisan na rin ‘yung iba at siguro mga sampu na lang kaming nandito, including Won and I.
“Hey, friends! Here na kayo mag table! Konti na tayo, oh,” Won shouted, pinapalipat ‘yung ibang mga kaibigan namin dito sa table namin.
Of course, kasama roon si Heeseung.
“Grabe mga bagong kaibigan mo, Wonwon. Hindi ko kinaya pagiging burgis,” salita agad ni Hoon pagkaupo niya sa table namin. Kumuha rin siya ng chips at binuksan ‘yon. “Lalandiin ko sana ‘yung isa kaso bigla akong in-english par.”
“Dinamay mo pa kabobohan mo sa mga kaibigan ko.” Natawa ako nang batuhin siya ni Won ng chips.
“Excuse me, baka student ‘to ng state university.” Natawa pa ako dahil tumatango-tango pa siya.
“Ah, oo. ‘Di ba pinagkamalan ka ng mga kaklase mo na may backer? Kasi nilagay mo sa definition of terms ng research niyo, definition mismo ng terms.” Pati ako natawa dahil naalala ko na naman ‘yung kwento niya sa GC namin dati.
“Itong si Won hindi maka move on. Gayahin mo si Hee, oh. Siya naka-imbento ng salitang moved on.”
Isang nakakabinging katahimikan ang namuo sa buong paligid. I saw how Won looked at me in my peripheral vision kaya I just sip on my cup na lang.
“Ang corny mo talaga, Hoon. Bigyan niyo nga ‘yan pera para may pambili ng kausap.” Namuo ulit ng tawanan dahil sa sinabi ni Jake. I looked at Hoon and saw his apologetic look habang kumakamot sa batok niya. Natawa lang ako at uling-iling.
“E, ano? Gin bilog ba tayo?” Asked Won.
“Ayan ang gusto ko. Dagdagan mo na ng GSM blue. Ayan mga paborito ko, e,” sagot ni Jake na may dala-dalang isang plato ng spaghetti. “Ano, Sunoo? G lang ba? Hindi? Sige, sino ba naman ako ‘di ba?
“Shempre naman, G lang ‘yan! Alam ko namang sa paborito mo pa rin ikaw babalik, e.” They all gave Hoon a look na para bang gusto na lang nila painumin ito ng gin habang lumiliyab.
“Sira! Sige lang. Parang hindi ako ‘yung nagsisindi dati sa inuman session natin.”
“O yeah!” Sigaw ni Won. He shifted his attention to Jay at pinatong ang isang binti niya sa isang binti nito. “Jay, hintayin mo ‘yung timpla ni Sun. The best ‘yon! Tikman mo, a? Super sarap, I swear!”
The older guy also gave him a smile at binaba ang tingin sa labi ni Won, “Sure. I will taste it and tell you if it really tastes good.”
These horn brats. May birthday sex pa atang matatanggap si gaga.
“‘Wag na si Sunoo ang pagtimplahin. Ako na lang, ‘wag na ang disney princess,” sagot ni Hoon. Bumabawi ata sa mga sinabi niya kanina.
Sumagot naman agad si Jake, “Hindi na, par. Huling timpla mo, imbis na malasing ako, sumakit lang tiyan ko kinabukasan e. C-in-areer mo naman kasi masyado pagiging chemistry major mo.”
“Oh that’s why you have red marks sa mga majors mo.” Binato naman ni Hoon ng chips si Won na agad namang nilublob ang sarili sa leeg ni Jay para hindi siya matamaan.
Tumatawa lang ako sa kanila, lalo na kay Hoon na ayaw pang magpatalo kung anong flavor ang bibilhin. Hindi ko na rin napansin na may umusod na monoblock sa tabi ko at umupo.
“Pomelo na lang.”
“Pomelo amputa . Ang pangit talaga ng mga taste mo Heeseung kasing pangit ng gupit mo,” sagot ni Jake na ikinatawa naman ng lahat habang ako ay tahimik lang. Gosh! Bakit ba kasi ang lapit niya?
“‘Di kailanman magiging pangit taste ko, Jake.”
Kinuha ko ang baso ko at sumimsim ulit ng alak. Buti hindi nauubos laman nito. May reason ako para hindi bigyan ng pakialam iyang mga tinginan mo na ‘yan, Heeseung Lee.
“Kayo lang ni Sunoo may gusto niyan, e. Kalamansi na lang.”
“‘Di ka ba nagsasawa sa kalamansi? Kaya ang asim mo na, eh.” Hindi ko maiwasang mapasabay sa tawa nilang lahat because of what he said kahit kita ko sa peripheral vision ko ang tingin niya sa akin at nakakalasing na ngiti. “Edi mag kalamansi kayo. Basta bilhan niyo pa rin kami ng pomelo.”
I can smell the mixture of his strong perfume and pheromones. Ganiyan siya kalapit sa akin ngayon. Mas lalo ata akong nahilo. Fuck, bakit kasi dito pa siya umupo? Ang dami rami pang vacant seat! Ta’s ang layo pa ni Won sa akin at mukhang hindi pa ata maka take ng hint si gaga na need na ng bestfriend niya ng tulong dahil na kay Jay ang attention niya.
Umalis na sila Hoon at Jake para bumili kaya naiwan kami nila Won, Jay, Jay’s other friends, at shempre, si Heeseung The Great Lee. Ramdam ko pa rin ang presensya niya, but thank God this time, hindi na siya nakatingin.
Medyo kumalma na ako. Inubos ko na rin ang alak sa baso ko and then took my phone to check something, or just do anything na magpapa-distract sa akin para hindi ko maamoy ang nakakaadik niyang amoy.
“Naglalaro ka pa pala ng adorable home? Batang 90s na lang ata may alam niyan.”
I jumped a little when I heard that na agad din namang napalitan ng inis. Nilingon ko siya at bumungad sa akin ang nakakainis niyang ngisi.
“Napansin din ni idol.”
Inirapan ko lang siya at tinuon na ulit ang atensyon sa phone ko. Nakakainis. Wala na namang kwenta sinasabi niya pero ito ako, iba pa rin ang epekto niya sa akin.
Nagpanggap na lang ako na hindi siya nage-exist at nag phone na lang. But wrong decision ata ako dahil napindot ko ‘yung partner nung character ko kaya tumambad ang pangalan nito.
“Uy, ano ‘yan, ha? Bakit pangalan ko nakalagay d’yan?” Sampalin ko kaya pisngi nito para magpantay ‘yung pula ng mukha niya? Nakakasura ‘yung ngiti niya. “Gusto mo na akong i-bahay? Uy, Sunoo... Strict parents ko, ah.”
Napapikit ako. Kailangan ko munang mag ipon ng maraming patience before I talk to someone like him na walang kakwenta-kwentang kausap. I looked at him and gave him a sarcastic smile. Itong gago, lalo pang nilaparan ‘yung ngiti niya. Ang tigas talaga ng pagmumukha.
“For my defense, matagal ko ng hindi nalalaro ‘to, okay? Look at our cats, sobrang gutom na kasi ngayon ko na lang ulit ‘to nalaro,” I answered straightforwardly.
Tumaas ang isang kilay niya. “Our cats pala, ah.”
Oh God… “May selective hearing ka ba? Sa lahat ng sinabi ko, ayan lang talaga naalala mo?”
“Tinuturing mo pa kasi ako na kasama mong nag-aalaga sa mga pusa.”
Ang assuming niya pa rin talaga.
“E, ikaw naman kasi talaga ‘yung kasama ko rito sa game? Alangan namang Hoon and I cats? Hindi naman pangalan niya ‘yung nandito? Right? Tsk. Don’t worry, I will uninstall na rin naman na ‘to. Sagabal sa storage.”
Nawala naman ang mga ngiti niya. "Para mapalitan mo at 'yung burgis na kausap mo kanina 'yung ilalagay mo? Tsk."
Nagseselos ba siya? Bakit naman siya magseselos? Assuming na nga siya, may saltik pa.
Sasagot pa sana ako pero dumating na sila Hoon at nagsisisigaw habang dala-dala ang mga alak. We fixed our seats dahil masyado kaming close. Medyo inusod ko palayo sa kaniya dahil baka kung ano pang isipin nila. Lalo na siya.
Tulad ng pinangako ni Hoon, siya nga ang nag timpla. He put both pitcher na may magkaibang flavor sa mahabang lamesa. Kalamansi sa kanila, pomelo sa amin.
I don’t even know why we have different drinks pa. Parehas ko namang iniinom 'yan. But I didn't complained anymore and besides, I hate to say this but Heeseung is right. Pomelo is our favorite flavor in gin. So galing ‘no? O baka naman nagpapanggap lang ‘to na favorite niya rin pomelo kahit hindi naman talaga. Papansin pa naman sa akin ‘to.
Kukunin ko na sana ‘yung pitcher para lagyan ng alak ‘yung baso ko pero inunahan niya na ako. "Malakas ka na ba ngayon?"
I saw how a sly smile formed on his lips. Sarap sapakin. I just rolled my eyes at kinuha ang baso ko. "Baka ako pa mag alaga sa 'yo mamaya,” at nilagok ang alak.
Nilapit niya ang upuan niya close but not too close sa akin at sinandal ang braso sa likod ng upuan ko, "Talaga?"
Bumalik naman ang wisyo ko dahil doon. What? What did I say? I'm seriously tipsy now.
Again, assuming pa naman ‘to kaya malamang kung anu-anong iisipin nito. Madiin akong napapikit ako at napakagat sa red cup ko.
“You…” Lumingon ako sa kaniya. Nagulat pa ako dahil ang lapit ng mga mukha namin sa isa’t isa. Buti na lang may red cup sa pagitan namin. “You’re crazy.”
“Kasalanan mo.” Kinuha niya ang red cup sa pagitan namin at nilagok ‘yung natitirang alak sa baso bago binalik ang tingin sa akin. “Binabaliw mo ‘ko.”
We didn’t move a finger. Nagtitigan lang kami. Mata sa mata. I can also feel our ghost kiss sa sobrang lapit namin sa isa’t isa.
In the end, ako na ang nagpatalo. Inalis ko ang tingin ko sa kaniya at kumain na lang ako ng menudo. Hay. I love menudo talaga.
Wala naman na siyang ibang pakulo after that, thank God again. Nagtuloy-tuloy ang inuman naming dalawa. Nakikisali rin kami sa mga usapan nila Won na nahuhuli ko na minsan ‘yung pasimple nilang halikan ni Jay na kunwari may ibubulong lang. Nakalagay na kasi ‘yung dalawang binti niya sa lap ni Jay, nakatalikod sa amin.
Sila Jake naman, another social butterfly sa circle namin, ay nakikipag-usap sa ibang friends ni Jay. About lang naman sa basketball na wala akong kaalam-alam. But this one, itong katabi ko, sumasagot naman dahil siya ang pinakamagaling talaga sa buong magkakaibigan. Well, hindi lang sa magkakaibigan. Sa buong batch ng school namin.
Palagi akong nanonood sa mga laro niya and I will admit it, sobrang galing talaga niya. Or baka dahil nandoon ako at after the game, kapag nanalo sila ay may matindi siyang chupa na matatanggap sa gym locker nila.
“Galing mo talagang chumupa, baby… ugh…”
“Am I really good?”
“Oo, baby hmm… Champion ka talaga kapag may contest na ganito… ugh! Putangina ka… Ayan na ako! Lunukin mo!”
“Hilo ka na?”
Kim Sunoo, what the fuck? I fixed my seat and crossed my legs. I can feel my tight pants tightened even more. Fuck, ganiyan epekto sa akin nitong gagong ‘to?
“Y-You wish.” Mayabang kong sagot. Hindi ako hilo, lasing na ako.
Natawa siya nang mahina and gosh , mas lalo ata akong namula. Parang noong narining ko ang tawa niya, umikot sikmura ko. Hindi pa nakakatulong ‘yung mga braso niya na parang napapaso likod ko kapag sumasandal ako sa upuan ko dahil sa fucking backless na suot ko. Umiwas na lang ako ng tingin at kinuha ang baso at agad na nilagok ang alak.
“Dahan-dahan. Baka malasing ka agad niyan. Pa’no mo na ako aalagaan niyan?” Nasusura ako. Naiinis ako sa ngiti niya. Ibang-iba pa rin ang epekto sa akin. Parang every salita niya, hinuhubaran niya ako. "Ganado kang lumunok, e." Tangina mo talaga Lee.
I took the container from him and put the alcohol in the cup. Dinamihan ko talaga dahil parang ako lang ang nalalasing sa aming dalawa. Ang pangit ng timpla ni Hoon.
Or is it because of him?
No. Pangit lang talaga timpla nitong si Hoon. Bwisit.
Inusod ko ang baso papunta sa kaniya, “Drink.”
‘Yan. Ayan ang dahilan. I’m getting intoxicated because of that fucking smile. Lalo pa akong nalasing nang nilagok na niya ang alak, kitang-kita ko ang pagbaba’t taas ng adam’s apple niya. Parang ang sarap kagatin.
“Dinadaya mo ako, ah. Ang taas no’n.” Kahit na nalunod na siya sa rami ng nilagay ko, his sweet smile remained the same. Pogi, kainis.
Tinawanan ko siya nang mayabang, “You’re just weak.”
Siya naman ang kumuha ng pitcher. Nagulat ako nang inusod niya ang upuan niya palapit sa akin, this time, dikit na dikit na talaga kami sa isa’t isa. Ramdam ko ang matigas na dibdib niya na palagi kong hinihigaan dati, actually mas lumaki ito. Shocks. Lalo ko ring naamoy ang nakakaadik niyang amoy. “Layo mo masyado, e.”
I froze on my seat. Parang ang init naman ata? Naka backless na ako, ah. Nilagyan niya na ng alak ang baso at habang nilalagyan niya iyon ay nararamdaman ko ang mga daliri niya sa balikat ko. Kahit na long sleeve ang suot ko ay parang kinikiliti pa rin ang sikmura ko sa ginagawa niya.
“Hindi ko talaga maintindihan ‘yung Al James versus Hev Abi discourse na ‘yan. E, si Because naman pinakamasarap na kantutan music.”
Natawa si Hoon nang malakas sa sinabi ni Jake at hinampas ito, “Pakabastos talaga ng bunganga mo.”
Nakikitawa rin ako sa kanila even though I don’t really find it funny. Nililibang ko lang talaga ang sarili ko kahit hindi maalis-alis ang atensyon ko sa kamay ni Hee na papalapit na sa likod ko.
“Sus, totoo naman kasi. ‘Ta mo ‘to.” Kinuha niya ang phone ni Won na naka connect sa speaker at pinalitan ang tugtog. Sandali by Because started playing in the speaker.
And just one swift move, after the song's intro, nasa likod ko na ang kamay niya.
“Nilalamig kamay ko,” bulong niya sa tenga ko. He didn’t stop roaming his hand on my back na akala mo may hinahanap na pulutan sa likod ko.
Napayuko lang ako. Feeling ko sasabog na mukha ko dahil sa sobrang pula. Hindi sa alak kundi sa mga haplos ni Heeseung sa likod ko na patagal nang patagal ay bumababa na. While the caress of his hand goes down my back, the heat of my body increases that drives me nuts.
“Gusto kita na mapasa’kin kahit na mali, katabi ka nang matagal at ‘di lang ngayong gabi…” Jake sang nang mag simula ang tugtog.
Habang bumababa ang kamay niya ay siyang pagsikip ng pants ko at pag ipit ng crossed legs ko. Tinignan ko siya nang matalim pero sinuklian lang niya ako ng ngisi.
“Mas masarap pa rin ‘yung kay Al James, par. Para akong nasa sex movies kapag ayon ang tugtugan, e,” said Hoon. “Ikaw ba, Jay?”
“I prefer english songs. Like, The Weeknd? Zayn? But I can also try those Filipino artists. Mukhang mas masasarapan ‘yung kakantutin ko.”
Isang malakas na hiyawan naman ang namuo sa pailigid. I looked at them kahit nanghihina na ako and a Won and Jay aggressively eating each other’s faces found my sight. I also saw Won grinding on Jay’s lap making the older guy moan. Hinawakan nang mahigpit ni Jay ang baywang ni Won at mas diniin pa ang paghagod nito sa umbok niya kaya hindi nila napigilang mapa-ungol dalawa.
“Sarap ‘no?” Bumalik ulit ang atensyon ko sa katabi ko at sa malikot niyang kamay. He put his hand on my small waist and caressed it.
May binulong si Jay kay Won kaya umalis na ito sa kandungan niya. Binalik na lang niya ulit ang mga binti niya sa kandungan nito.
“Buti naman naalala niyo pang nandito pa kami?” Sabat naman ni Jake. The two only laughed at him. “Ikaw ba, Hee? Anong mas gusto mo?”
Kung paano ata ang paghinga ang hindi ko maalala.
“Wala. Mas gusto kong marinig ‘yung malakas at sarap na sarap na ungol nung kinakantot ko.” I sip on my cup kahit wala naman talagang laman 'yon para mapigilan ko lang ang paglabas ko ng kakaibang tunog because this fucker squeezed my fucking waist.
Nagsigawan at nag tawanan naman sila Jake. “Ayan! Kaya ikaw master ko, eh! Ganyan dapat ang mga sagutan!”
“Al james who? Hev abi who? Ulol! Hindi lang sikat si Heeseung Lee!” Lalo pa sila nag tawanan sa sinabi ni Hoon. Naririnig ko pang sumasali si Heeseung sa tawanan kaya medyo nakakahinga ako.
Pero nawalan ata ako ng hininga na naman when between their laughters, kinuha niya ang kamay ko at nilagay niya sa naninigas niyang tite. “Baka sunggaban mo rin ako ng halik at gilingan ako sa harapan nila, ah. Papayag naman ako basta hindi na tayo hihinto,” bulong niya.
Fuck. I missed this. I missed him. I missed his tanned big veiny dick.
I looked at our friends. Nagbubulungan lang sila Jay at Won. Sila Hoon naman ay nagkukumpulan na kasama si Jake at ‘yung mga kaibigan ni Jay. May sari-sarili na kaming mga mundo.
I bit my lower lip, hard. Tumingin ako sa kaniya at nilapit ang mukha sa tenga niya.
“Hmm?”
“Insert it.”
His right brow rose as the side of his right lips rose. Hindi makapaniwala sa sinabi ko. Nilapit niya rin ang bibig niya sa tenga ko, “Tara na sa loob. Miss na miss ka na nito tangina.” Kinagat niya ang tenga ko at pinisil ang alaga niya gamit ang kamay ko.
“No…” Sumalubong ang mga kilay niya. Haha, cute.
“Ba’t? Tigas na tigas na ako, oh.” I bit my lower lip.
Nilapit ko ulit labi ko sa tenga niya. With my free hand, hinawakan ko ang kamay niya na nasa likod ko. I guided it papunta sa butas ko bago bumulong sa kaniya, “Insert it while we’re here. I want to do it here.”
Lalong lumaki ang ngisi niya.
“Binabaliw mo talaga ako, baby.”