Chapter Text
Offf bugün çok kötü geçiyor. En sevdiğim ders olan Calculus 2 iptal oldu. Şimdi de diğer dersim olan Macro Econ dersimin sınıfına gidiyorum. Sorabilirsiniz neden şimdi macro alıyorsun diye.. arkadaşlar ben calculusu 2. ye alıyorum çünkü C- ile geçtim ve bu bir econcuya yakışmaz. Neyse söylemeyi unutmusum ben Aslı:))
Elime aldığım acı kahvemle amfide dersi beklemeye başladım. Ne zannettiniz mocha içeceğimi falan mı??? Econcuyum ben econcu biz dışarıdan hanımhanımcııkk içeriden taşş gibi sert bireyleriz. Ayrıca mochalar çok pahalı.. bize anca ucuz otomat kahvesi düşer.
Ben içimden fakir edebiyatı yaparken hoca gelmiş ve ders başlamıştı bile. Hemen Lenovo laptopumu çıkartıp not almaya başladım. Ders başlayalı yarım saat olmuştu ki birden önümdeki siyah saçlı çocuk sesli bir şekilde konuştu
"Hocam faiz haram değil mi??"
şok olmuştum... Neyden bahsediyordu bu?! Olay o mu cidden yanii!?!?!
Ben de arkasından homurdandım: "Bunun soruyorsan burada ne işin var acaba?"
Beni duymuş olmalı ki birden sinirli gözlerle arkasını döndü... O an görmüştüm kara gözlerindeki alevi. Daha sonra hoca çocuğa dönerek dedi ki, "Hıfzı Bekir dersimi bölme, sorularını ders sonunda yanıma gel ve sor." Bunu duymasıyla da Hıfzı Bekir siyah uzun kabanını giyerek sınıftan bir hışımla çıktı. AY BEN ŞOKANZİİ NE DELİ ÇOCUK BU HİÇ UTANMASI DA YOK YANİİ!?
Ders bitince en sevdiğim arkadaşım Gökçe ile buluştum. Aramızda sevgi ve nefret ilişkisi vardı ama seviyorduk birbirimizi. Derste olanları ona anlatınca o da şok olmuştu "niye böyle bir soru sormuş ki şimdi? Hayır bir de böyle bir soru sorduysa cevabını zaten biliyordur yani bunun yeri ekonomi dersi mi canım? Saçmalamış." Diyerek bana hak vermişti. Çıkışta biraz kampüste oturup sonra evlere gitmek için dağılmıştık.
Okulum ve evim aynı şehirde olsa da birbirlerine uzaklardı ve bu sebepten dolayı 1-1,5 saat yol çekmek zorundaydım eve giderken. Otobüs durağına yaklaştığımda otobüsün çoktan durakta olduğunu görüp koşmaya başladım. Son saniyede Allahtan şoför abla beni görmüştü de durmuştu, akbili bastım ve hemen şoförün arkasındaki boş yere oturdum. Benden sonra biri daha binmişti ve belli ki akbilinde parası yoktu, çünkü bütün otobüs yetersiz bakiye sesiyle inlemişti. Kim olduğunda baktım, bugün ekonomi dersinde o soruyu soran kişiydi. Allahtan dün akbilime otomattan su alırım diye 50 TL atmıştım, hemen ayağa kalkıp onun için bastım: "sıkıntı yok benden olsun bu sefer." Şoke olmuştu. Teşekkür bile etmeden son kez yüzüme bakıp arka tarafa doğru ilerlerdi. Öküz. Sana bastığım akbile bile değmezsin ama bugün için sadakam olsun. Otobüs Başakşehir'e doğru yol alıyordu. Acaba o da benim gibi Başakşehir'e mi gidiyordu? Gidiyorsa hiç şaşırmazdım. O soruyu anca bununla açıklayabilirdi.