Work Text:
Prente lang na nakaupo si Mingyu, pinapanood na mag-close ng isang dosenang tabs si Wonwoo sa Google, and it was satisfying as hell. May progress na rin sila, finally, sa methodology part nila sa research.
Pero hindi naman ‘yun ang tumatakbo sa isip ni Mingyu.
Lalo na ngayong nakashorts lang si Wonwoo, plus tshirt na mababa na naman ang cut, para bang sinasadya na naman.
But it’s not like libog na naman siya sa research partner slash crush niya over sa suot pa lang nito.
It’s really over the fact the na inamin nito na tinitigasan din siya sa kanya.
Syempre, huge win ‘yon para kay Mingyu na matagal nang nagpapapansin kay Wonwoo, halos umabot na nga ng isang taon.
Kaya kahit na masaya rin naman si Mingyu, may part din sa kanya deep inside na hindi makapaniwala na it took him to say innuendos to him constantly para lang mabaliw din sa kanya si Wonwoo.
Hindi pala tumatalab ang soft boy persona sa kanya, sobrang saklap.
Kaya ito siya ngayon, takam na takam na rin, naghihintay kay Wonwoo na sabihan siyang umaksyon na.
But Wonwoo was deliberately distancing himself, not wanting to address the underlying tension. Medyo nainis tuloy si Mingyu, kasi nang-eedge na naman siya.
And because of that, his hand moved to its own accord, cupping Wonwoo’s crotch, while not throwing a glance at him.
Pero nakita naman niya sa peripheral vision niya how Wonwoo threw him a cautious glare. Hindi pa rin siya nagpatinag dito, nakatingin lang siya sa laptop na may display na “Shutting down…”.
Sa loob-loob ni Mingyu, napapangisi na siya because of how much effect he has on Wonwoo, and he’s not even doing anything yet. Kinakapa pa lang niya, e.
“Agit na agit?” tanong bigla ni Wonwoo.
Nagtaas ng kilay si Mingyu, tumingin sa kanya, nagmamaang-maangan. “Bakit? Wala naman akong ginagawa?”
“Wala rin naman akong sinabing may ginagawa ka,” Wonwoo flatly responded, and even if it seemed nonchalant, his shorts were telling otherwise.
Ah, wala, sige. Mingyu further pressed his hold on Wonwoo’s crotch, grabbing it in his palm, and Wonwoo couldn’t hold back from groaning. Mingyu kneaded it more, clothed in between his fingers, watching the way Wonwoo folded over the touch.
Pero agad din na hinawakan ni Wonwoo ang kamay ni Mingyu para pigilan siya. Hindi alam ni Mingyu kung bakit para siyang nakuryente at parang nabalanse ang mabilis na pag-iinit ng katawan niya ng mabagal na daloy ng kilig.
“Wait lang, may consultation pa tayo sa Zoom mamaya kasama ‘yung adviser in 30 minutes.”
Tumingin si Mingyu sa relo niya bago niya binalingan ulit ang mukha ni Wonwoo. “Kaya ‘yan. Five minutes sagad, ‘di ba?”
Wonwoo pursed his lips, pondering, and Mingyu didn’t want to add to his confusion kaya nanahimik lang muna siya.
“Fine.” Wonwoo faced him, slightly spreading his legs. “Bilisan mo lang.”
Parang nasa alternate universe si Mingyu at biglang gusto nang magpajakol ni Wonwoo, which is so funny, kasi dati lang, baradong-barado nito mga libog chats niya sa kanya. Tapos eto na siya, bubukaka na para sa kanya.
“Sure ka?” mabagal na tanong ni Mingyu, naninigurado, dahil sabi nga niya, he didn’t want to fuck this up. He didn’t want it if Wonwoo didn’t, too.
Pero tumango si Wonwoo, dahan-dahan, sinasabayan ang mahinahon na pakikitungo ni Mingyu sa kanya. “Gusto ko rin ‘to, krazy. ‘Wag kang mag-overthink.”
Nilapit pa ni Mingyu ang mukha niya kay Wonwoo at nakita niyang napalunok ‘to. “Ayoko lang na sa huli, sabihin mo dahil lang nalilibugan ako kaya ko ‘to ginawa.”
Inirapan siya ni Wonwoo, aba, tinarayan pa. “Kanina pa ako tinitigasan sa’yo kahit na locked in ka lang sa pagreresearch. We’re in the same fucking boat lang.”
Fuck this shit talaga.
Huminga nang malalim si Mingyu. “Okay.”
Mingyu pulled his chair towards Wonwoo, placing his thighs in between Wonwoo’s spread ones. Hinawakan niya ang batok nito at hinila siya papalapit, pinagdikit agad ang mga labi nila.
He didn’t want to surprise him by taking it to another leverage agad, which is magjakol. Mingyu meant it when he said he wanted this to be at least special, and not just some “getting off” moment kahit na gano’n lang naman talaga.
Wonwoo tilted his head, sliding his tongue against Mingyu’s, and moaning softly in between. He grabbed Mingyu’s hair, desperate for more, for something deeper. And Mingyu immediately obliged by pressing himself more, sucking his lips harder.
But Mingyu was getting even greedier.
His hand wandered down to his jaw, his tummy, until it reached his pants. Mingyu swiftly pulled his zippers down, quickly getting the other’s length wrapped in his palm. Wonwoo pulled away to watch it move, eyes half-lidded, but still observant.
Mingyu spat on his hand and used it to rub Wonwoo’s cock once again, pumping it at his own pace, while watching Wonwoo part his lips in pleasure.
“Iniisip mo ba ‘ko ngayon?” Mingyu dared to ask, his breath getting cut short every time he got a glimpse of Wonwoo’s face. “Sa’kin lang ba tinitigasan ‘to?” he added, pointing to what he’s holding.
Hindi sumagot si Wonwoo. Nagpipigil lang siya na gumawa ng kahit anong tunog habang kagat-kagat niya ang labi niya, at habang pabilis nang pabilis ang galaw ng kamay ni Mingyu.
So, Mingyu squeezed his cock, prompting Wonwoo to shriek. “Sagot.”
“Fuck you.” Wonwoo let out a breathy moan. “Sa’yo lang. Ikaw lang.”
Fuck, ang sarap naman no’n.
Parang gusto na lang maghangad pa ni Mingyu kahit na hanggang dito lang naman talaga sila. Parang gusto niya bigyan ng meaning kahit na tungkol sa tite lang naman talaga ‘yon. Okay lang, no big deal. Malayo naman sa tite, ‘di ‘yan masakit.
Mingyu brought his attention back instead to serving horny Wonwoo. “Pa’no ka tinitigasan sa’kin? Iniisip mo ba na ‘yung tite ko, pumapasok sa butas mo? Iniisip mong upuan mukha ko habang kinakantot ko pwet mo gamit dila ko?”
“Tangina mo,” Wonwoo managed to blurt out despite the ragged syllables from getting milked at.
Wonwoo was already slowly leaking as a stimulated response from Mingyu’s skilled hand and dirty words. Nakayuko na lang siya, sobrang tuliro na sa lahat ng nararamdaman niya. He already looked like he had been fucked already kahit na jakol pa lang ginagawa sa kanya ni Mingyu. And because of that, Mingyu felt his own erection. Sobrang sarap talaga nito.
Mingyu deftly swiped his thumb across Wonwoo’s slit, spreading the small outflow in the entirety of his length, making it easier for him to rub his palm around it. Wonwoo couldn’t help but whimper, his cries synchronizing with the squelching sounds of his dick getting pumped.
“Lapit ka na?”
Sumandal si Wonwoo sa balikat ni Mingyu at tumango. Mas lumapit pa si Mingyu para halikan ang tenga ni Wonwoo bago niya diniinan nang kaunti ang pagkakahawak niya sa kanya, kaya napatili ulit si Wonwoo as a response.
Mingyu breathed heavily against his ear and said, “Kamay ko pa lang ‘to, agad ka nang nilalabasan? Paano pa ‘pag tite ko na nakapasok sa’yo?”
Wonwoo groaned again, feeling too much. “Masyado kang malaki,” he murmured, his voice echoing his loss of strength.
Mingyu laughed in his low voice. “Kakayanin mo basta ako, ‘di ba?”
Hindi na ulit nakasagot si Wonwoo. Nakatingala na lang siya ngayon, hawak-hawak ang buhok ni Mingyu as support. He let himself whine out loud, while Mingyu worked him out. He could feel his body shaking from the excessive force, letting himself wilt from weakness.
“Mingyu,” Wonwoo let out another whimper. “Lapit na ako, ah, fuck—”
While still pressing his palm on him and stroking him aggressively, tumayo na si Mingyu at nagsimulang lumuhod sa harap ni Wonwoo. Nanlaki ang mga mata ni Wonwoo at parang bigla siyang nabalik sa huwisyo, pero wala rin siyang nagawa nang diinan ni Mingyu ang hawak niya sa kanya. Nakatingin lang si Mingyu sa reaksyon ni Wonwoo habang patuloy pa rin siya sa pagtaas-baba ng kamay niya.
Sobrang sarap talaga, tangina. Napakagat-labi na rin si Mingyu habang pinapanood si Wonwoo na marating ang rurok niya. He was a complete mess—drool dripping down his mouth, lips all swollen from too much biting, sweat-tinted cheeks blushing from everything. Ito na nga ang Noche Buena niya.
Napahinto lang saglit si Mingyu nang maramdaman niyang may kumakapa sa gitna ng pantalon niya. Wonwoo was actually now pressing his clothed member with his foot, cautiously circling it around to rub it.
Fuck.
Napapikit si Mingyu over the sensation, pero agad din siyang dumilat para bigyan ng matalim na tingin si Wonwoo. Pwersahan niyang inalis ang paa nito sa kanya. “‘Wag kang gagalaw.”
Magsasalita pa sana si Wonwoo, pero napaawang na lang ang bibig niya habang pinapanood ang susunod na ginawa ni Mingyu. Because he was ever unpredictable, Mingyu actually went closer to his length, aligning it on his mouth, wide open. Nakatingin lang si Wonwoo, inaabangan siyang gawin ang lahat, habang tumutulo na ang pawis niya sa noo.
With just a few more strokes, Wonwoo did end up spilling his leak on Mingyu’s tongue. Sinalo niya lahat ‘yon, walang pinalagpas na patak, bago niya sinara ang bibig niya, and Mingyu watched the way Wonwoo waited for him to swallow.
But he had a different plan.
Mingyu stood up and hovered over Wonwoo, holding the arms of his chair where Wonwoo was sitting. He bumped his nose against his, inviting him for something.
And Wonwoo immediately understood it. Pareho talaga silang freak.
Wonwoo put his tongue out, and Mingyu slowly let the flux he collected drip down on it. When he had no more to pour, he closed the gap between them, latching his lips against Wonwoo's and swallowing down the fluid from Wonwoo’s mouth.
But he momentarily pulled away to speak. “Lunukin mo rin. Tikman mo sarili mo.”
Wonwoo let out a muffled mewl as he pulled Mingyu closer, doing what he was instructed to. Halos mabaliw na talaga nang tuluyan si Mingyu kasi ang galing din humalik ni Wonwoo, ramdam niya kung paano ‘to sumipsip.
Mingyu was pulled closer when Wonwoo grabbed his hair once again. He could feel the mess their kiss had made, but they both never stopped, only ever wanting to taste each other more through their mouths. They led each other to seek further, opening their lips to greet their tongues. Mingyu couldn’t help but moan in between because ang sarap lang talaga ni Wonwoo.
But when he felt his breath getting cut out, humiwalay na agad siya, nakatitig pa rin nang mariin sa kanya. Pogi talaga. Pero pinagdikit na muna ni Mingyu ang noo niya at ang noo nito. Mingyu smiled at him before he swiped his thumb across the other’s lips, wiping the excess cum from it.
“Ang sarap,” hinihingal na sabi ni Wonwoo. “Ang sarap-sarap mo.”
Ngumisi si Mingyu. “Ako pa. Kaya ka nga tinitigisan sa’kin, ‘di ba?”
Hinawakan ni Wonwoo ang hoop ng pantalon ni Mingyu. Tumingala ulit siya, hindi nagsasalita, but he was giving Mingyu a suggestive stare. Pero ‘di magets ni Mingyu kung ano kaya sinasabi niya, gusto niya bang magpapwet?
Lumunok si Wonwoo. “Ikaw? Tigas na tigas ka pa rin, oh?” Hinila niya pa papalapit si Mingyu, so his lips were facing his crotch. “Gusto mong jakulin din kita?”
Napakagat ng labi si Mingyu, and something lit within him.
Wonwoo na jinajakol siya? Tangina, sarap.
Pero sa sobrang libog na libog niya ngayon, parang ‘di na tatagos ang simpleng kamay-kamay acting lang. Kailangan na niyang paganahin mismo ang tite niya.
“‘Wag na, tinulungan lang naman talaga kita, e,” pahumble na sabi ni Mingyu, sabay ngiti, kahit na gustong-gusto na rin niyang labasan.
And parang nasense naman ni Wonwoo ‘yon nang sumimangot siya. “Gusto mong kantot?”
Tumingin si Mingyu sa relo niya. “24 minutes na lang, consultation na natin, e—” Napatakip bigla si Mingyu sa bibig niya. “Gago, nilabasan ka nga five minutes sagad.”
Namula si Wonwoo at nag-iwas ng tingin. “Oo nga, libog na libog na nga sa’yo.”
“‘Di mo ‘ko sinasagot, e.” He flicked Wonwoo’s chin up. “Paano ka malibugan sa’kin?”
Napaawang ang bibig ni Mingyu nang kapain siya ni Wonwoo. “Iniisip ko kung paano ‘to sa bunganga ko. O kung paano mo papasok ‘to sa pwet ko, kung paano ka bumayo,” Wonwoo continuously said, leaving Mingyu in utter shockness.
Mas malala pa pala si Wonwoo. Okay, maybe pareho lang. Pero, ang lala pa rin, nonetheless.
“Pero ‘di na kasya sa oras kapag kakantutin mo pa ‘ko,” sabi ni Wonwoo, may maliit na nguso sa labi.
Napangiti si Mingyu, genuinely, kasi ba’t ang cute niyan bigla kahit na nagyaya na ng kantutan? “Mabibitin lang din tayo.”
Wonwoo nodded before softly brushing lips against Mingyu’s clothed member—not explicitly leaving it a kiss, but only acknowledging it.
Hinawakan ni Mingyu ang panga ni Wonwoo para patingalain siya. “‘Di natin pwedeng gawin ‘yun sa pwet mo pero…” He trailed off, then Wonwoo waited, so he continued. “Pwede namang sa iba.”
Kumunot ang noo ni Wonwoo. Pero bago pa siya makapagtanong, pinatayo na siya ni Mingyu at dinala sa kama nito. Tinulak niya nang mahina si Wonwoo sa kama at napahiga ito, takang-taka sa balak ni Mingyu.
“Anong gagawin mo?”
Napatigil si Mingyu bago niya dinilaan ang sarili niyang labi. “Do you trust me?”
Dahan-dahan na tumango si Wonwoo. “Oo na, Mingyu, I consent to this, pero utang na loob, ano bang gagawin mo?”
Mingyu leaned in to give him a peck. “Hintay ka lang.”
Hinawakan ni Mingyu ang dulo ng oversized t-shirt ni Wonwoo para hubarin ito sa kanya, at sumunod naman agad si Wonwoo nang itaas nito ang dalawa niyang kamay. Nang mahubaran na si Wonwoo, hinawakan ni Mingyu ang dalawang kamay ni Wonwoo at dinala ‘to sa dibdib niya. Mingyu guided Wonwoo’s hands to cup his own boobs, pressing them together and creating an entrance in between.
“Diyan lang hawak mo, ‘wag mong aalisin ‘yan.”
Mingyu then unbuckled his pants and quickly pulled out his length, carefully aligning it at Wonwoo’s even deeper cleavage now. He slowly slid it in, and Wonwoo’s eyes widened, at the same time he let out a soft moan.
“Ang libog-libog mo, tangina,” Wonwoo grunted.
Napangisi lang si Mingyu. “Sa’yo lang. Ikaw lang gugustuhin kong ganituhin.”
He thrust in leisurely, gauging Wonwoo’s reaction from the unexpected position. Pero kahit hindi ito ang butas ni Wonwoo, kahit dede lang niya ‘to, sobrang sikip niya pa rin.
While Mingyu was bucking his hips, his veiny hands, his watch still embedded on his wrist, went to grab Wonwoo’s mounds, squeezing them with his huge palms. Wonwoo wouldn’t stop moaning, and Mingyu wouldn’t stop desiring more.
“Ganito kita pinagjajakulan,” Mingyu said, pausing in between for every thrust he made. “Sobrang sarap mo, sikip, fuck, Wonwoo—”
Wonwoo’s hair was sticking against his eyes, wet from so much sweat, so Mingyu brushed it up to see him more.
Ang pogi, ang ganda.
Sa kanya ba lahat ‘yan?
With Mingyu’s pace going faster and Wonwoo getting lost in reverie, his hold on his boobs loosened, making the slit between his chest wider. Wonwoo’s hand went to his own cock instead, stroking it to please himself more.
Si Mingyu na tuloy ang humawak sa isa niyang dede para magkadikit pa rin ang dalawa. At habang ginagawa niya ‘yan, wala pa rin siyang hinto sa paglalabas-pasok sa gitna ng malalaking dibdib ni Wonwoo, tuloy lang nang tuloy dahil gusto na niyang labasan.
Mingyu was beyond amazed that his cock, despite being huge, perfectly slotted in between Wonwoo’s breasts, like every corner of Wonwoo’s body was made for him. Pwedeng-pwede nga niyang kantutin ‘yung dede niya gaya ng fantasy niya sa pagjajakol, hell yeah.
Napatingala na si Mingyu, and he let out a guttural moan when his length got even more squeezed the moment Wonwoo pushed his boob more. He could feel himself getting dizzy from getting too much satisfaction, and he’s doing everything to return the same to Wonwoo. Wala dapat lalabas sa kwarto nang ‘di nasasarapan.
“Mingyu, fuck, please…”
Yumuko si Mingyu. “Lapit na rin ako, Wonwoo—tangina…”
Mingyu played with Wonwoo’s nubs, ensuring it wouldn’t be left with no attention as he used his boobs for his cock. The sounds of their skins slapping, along with the sloppy noises of Wonwoo giving himself a handjob and their combined grunts and moans, echoed across the room. When he felt his own climax come, he pulled it away, directing it to the side of the bed, and spilling his cum away from them.
Not a few minutes after, nilabasan na rin si Wonwoo mula sa pagjajakol niya sa sarili niya. He groaned loudly, releasing his pent-up sexual frustration for weeks that Mingyu was able to satiate.
Pagkatapos, binagsak ni Mingyu ang katawan niya sa ibabaw ni Wonwoo. Nagreklamo pa ‘to kasi ang bigat daw niya, parang papacuddle lang, e.
“Ang lagkit mo, ano ba!” dagdag pa ni Wonwoo. Para namang ‘di pa kinantot ‘yung dede.
Mingyu ended up moving aside para lang matahimik na siya dahil baka ‘pag nag-ingay pa ‘to, patahimikin niya lang ulit—may isusubong kung ano sa bibig niya—pero next time na lang ‘yon, kung meron pa.
“Ayos lang ba?” hinihingal na tanong ni Mingyu.
Natawa bigla si Wonwoo. “Kahit bigyan mo ‘ko ng isang oras, ‘di ko maiisip na gano’n gagawin mo, e.”
Ngumiti na rin pabalik si Mingyu. Yes, he loves leaving a great first impression, pano ba ‘yan? “Masarap?”
Wonwoo shrugged, but then he eventually nodded. “Sobra.”
Tinignan ni Mingyu ang relo niya. “Six minutes na lang.” Napaupo na siya at napasuklay sa sarili niyang buhok.
Pero nanatili pa ring nakahiga si Wonwoo, nakatingala lang sa kisame. “‘Di mo na ba ako gusto niyan, Mingyu? Kasi natikman mo na ako?”
Kumunot ang noo ni Mingyu. “Anong sinasabi mo?”
“Kasi nawala na niyan ‘yung pinaglilibugan mo. Okay na, e, wala ng thrill, alam mo na kung pa’no.”
Bumigat ang hininga ni Mingyu. “Bakit? Ganyan ba nararamdaman mo sa’kin ngayon?”
Nilingon siya ni Wonwoo, at bumilis ang tibok ng puso niya sa pinaghalong kaba at tama. “Siguro.”
Aray.
Tumango si Mingyu at pagak na natawa. Sakit no’n, ah. Pero oo nga naman, tinulungan lang naman talaga niya si Wonwoo na libog na libog lang sa kanya. ‘Yun lang ‘yun.
Nakita niya lang ‘yung tite ni Mingyu nu’ng nagvidjakol sila kaya natakam siya. Gusto niya lang maranasan kung paano ba pumasok ‘yung tite niyang malaki sa kanya.
Pero iba naman kasi si Mingyu.
Kahit putulan pa siya ng tite ngayon, baliw na baliw pa rin siya kay Wonwoo.
At testamento ang isang taon na niyang pagkakacrush—or gusto—kay Wonwoo.
Magmula noong tumatabi siya pasikreto sa kanya sa subjects nila, pero ‘di siya pinapansin nito.
Magmula noong binigyan niya ng chocolate si Wonwoo nu’ng birthday nito, pero tinanggap niya lang ‘yon at nagpasalamat. Tapos kinabukasan, parang ‘di na siya kilala ulit.
Magmula noong inabutan niya ng bulaklak si Wonwoo nu’ng Valentine’s day, pero natabunan lang siya, kasi mas maraming nabigay ‘yung iba na malalaki.
Magmula noong tinakbo niya ang buong campus para lang makita siya habang kumakanta ang Over October ng “Ikot” sa university concert nila, at natameme na lang si Mingyu sa ganda niya, hindi na siya nakausap, kahit na alam niyang nakita siya ni Wonwoo na nakatitig sa kanya.
Alam ni Wonwoo kung gaano siya kagusto ni Mingyu.
At ‘di alam ni Mingyu kung bakit all it took Wonwoo to turn his face towards him was just one thirst message of: “ang sarap mo naman”. And then his insinuating chats flocked after he realized this was what made Wonwoo care.
Gaya na lang ngayon, na kung wala ‘yung kalibugan ni Wonwoo (at Mingyu, fine), ‘di naman mangyayari lahat ng ‘to.
Kaya kahit na tanggalin pa ang sex, ang momol, ang jakol sa picture, iisa lang naman ang patutunguhan ni Mingyu—kay Wonwoo pa rin.
“‘Di kasi ako gano’n, Wonwoo. Seryoso ako na gusto kita.” Bahagya siyang natawa, nararamdaman na ang incoming rejection, ‘wag naman sana. “Mukha lang akong puro libog, kasi ngayon mo lang ako pinansin kung kailan ganito ako.”
“Syempre, paanong ‘di kita mapapansin kung ganyan ka?”
Ngumiti si Mingyu at umiling. “‘Di mo lang talaga ako pinapansin dati.”
“E ‘di sorry kung gano’n.” Lumunok si Wonwoo. “Pero ito na nga ako. Pinapansin ka na. Nagpapatite na sa’yo.”
Mingyu let out a scoff. “Kasi nga libog ka lang.”
Lalong kumunot ang noo ni Wonwoo. “Mukha ba akong magpapajakol sa taong ‘di ko naman gusto?”
Tangina, ano raw?
Nanlaki ang mga mata ni Mingyu, bumilis pa ang paghinga. Hindi na rin nasundan ni Wonwoo ang sasabihan niya dahil bigla na lang dumulas ‘yun sa dila niya.
At wala na rin naman na siyang oras sabihin ‘yon nang biglang tumunog ang alarm niya.
Consultation na pala nila.
