Chapter Text
---
📖 **అధ్యాయం 1: అతను Sakmang రాత్రి ఉల్లంఘించిన న్యాయం**
ఆ రాత్రి… సామ్రాజ్యం ఊపిరి ఆపేసుకుంది.
చంద్రుడు ఆకాశంలో కనిపించలేదు.
హ్యాన్యోంగ్ రాజ్యంలో నిశ్శబ్దం ఎప్పుడూ నిజం కాదు.
గోడల మధ్య కూడా రహస్యాలు జీవిస్తాయి —
పురాతన న్యాయాల గురించి, రక్తంతో రాసిన చట్టాల గురించి,
ఎప్పుడూ జరగకూడని బంధాల గురించి.
మరియు ఆ రాత్రి…
అన్నీ ఒకే నియమంగా మారాయి.
👉 ఏ ఆల్ఫా అయినా ఓమెగా దగ్గరికి వెళ్లకూడదు.
---
సేనాపతి యేజున్ ఉత్తర గేటు దగ్గర నిలబడ్డాడు.
అతని నల్లని కవచం టార్చ్ వెలుగులో మెరిసిపోతోంది.
గాలి వర్షం వాసనతో పాటు ఇనుము వాసనను తీసుకువచ్చింది.
యుద్ధం ముగిసింది…
కానీ ఈ రాజ్యం ఇంకా రక్తంతోనే శ్వాస తీసుకుంటోంది.
“장군님…”
ఒక సైనికుడు వెనుక నుండి నమస్కరించాడు.
“అంతర్గత కోట పూర్తిగా కాపాడబడింది. ఎలాంటి కదలిక లేదు.”
యేజున్ తిరిగి చూడలేదు.
“బాగుంది.”
అతని స్వరం చల్లగా ఉంది. నియంత్రణతో నిండినది.
యుద్ధాలను మాటలతోనే ముగించే స్వరం అది.
కానీ ఆ రాత్రి…
ఏదో కొత్తగా అనిపిస్తోంది.
గాలిలో ఒక వింత మార్పు.
అతనికి పరిచయం లేని సువాసన.
మృదువైనది… కానీ ప్రమాదకరమైనది.
అతని చేతి వేళ్లు కత్తి హ్యాండిల్పై గట్టిపడ్డాయి.
“…Sakmang రాత్రి,” అతను నిశ్శబ్దంగా అన్నాడు.
---
అంతర్గత కోటలో, దీపాలు మెల్లగా కదులుతున్నాయి.
యిహాన్ తన గదిలో ఒంటరిగా నిలబడ్డాడు.
చల్లని తలుపుపై అతని వేళ్లు తాకుతున్నాయి.
రాజకుమారుడు అంటారు అతన్ని…
కానీ ఈ జీవితం లో “రాజసం” అనేది కేవలం పేరు మాత్రమే.
నిజం అంటే — బంధనం.
అతను కళ్లను మూసుకున్నాడు.
బయట అడుగుల శబ్దాలు వినిపిస్తున్నాయి.
సైనికులు… మంత్రులు… భయం దాచుకున్న ప్రజలు.
అప్పుడే—
గాలి మారింది.
ఒక ఉనికి.
తనకు చెందని శక్తి.
అతని శ్వాస ఆగిపోయింది.
“…ఎవరు అక్కడ?” అతను నెమ్మదిగా అన్నాడు.
సమాధానం లేదు.
కానీ గాలి దగ్గరైంది.
---
యేజున్ ఆ గేటు దాటి ఉండకూడదు.
అది అతనికి తెలుసు.
ప్రతి చట్టం, ప్రతి ప్రమాణం, ప్రతి శ్వాస అతనిని ఆపాలి.
కానీ ఆ వాసన…
ఇంకా దగ్గరగా వస్తోంది.
ఓమెగా వాసన.
పవిత్రమైనది… కానీ ప్రమాదకరమైనది.
అతను నడక ఆపలేదు.
---
యిహాన్ వెనక్కి అడుగు వేసాడు.
అతని గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది.
“…ఎవరు మీరు?” అతను మళ్లీ అడిగాడు.
నిశ్శబ్దం.
ఆ తర్వాత—
ఒక స్వరం.
గాఢమైనది. నియంత్రణతో నిండినది.
“దూరంగా ఉండు.”
కేవలం రెండు మాటలు.
కానీ అవి ఆజ్ఞలా అనిపించలేదు.
అవి నియంత్రణలా అనిపించాయి.
తనను తాను ఆపుకుంటున్న ఒక వ్యక్తి స్వరం.
---
క్షణం పాటు ఇద్దరూ కదలలేదు.
బయటి ప్రపంచం మాయం అయింది.
కేవలం శ్వాస మాత్రమే మిగిలింది.
యిహాన్ చేతి వేళ్లు తలుపుపై వణికాయి.
“నాకు భయం లేదు,” అతను అన్నాడు.
కానీ అతని స్వరం అబద్ధం చెప్పలేదు.
---
అంతే క్షణంలో…
నిశ్శబ్దం పగిలింది.
ఒక చిన్న చీలిక.
ఒక అడుగు దగ్గరగా.
మరియు ఆ క్షణంలోనే—
వారిద్దరి మధ్య ఉండకూడని బంధం మొదటిసారి కదిలింది.
అది సామ్రాజ్యానికి తెలియలేదు.
కానీ చంద్రుడికి తెలుసు.
---
# 🌙 **అధ్యాయం 1 ముగింపు**
---
**************************